مراسم تشییع پیكر عسل بدیعی روز گذشته در مقابل تالار وحدت با حضور جمعی از هنرمندان و مردم برگزار شد. در ابتدای این مراسم پدر زندهیاد عسل بدیعی گفت: سلام به این همه معرفت. من از همه شما كه امروز برای تسلی من و خانوادهام اینجا هستید تشكر میكنم. قدرت حرف زدن ندارم. دست همه شما را میبوسم. میدانید كه با مرگ عسل چه حادثهای بر ما رخ داده است اما اجزای بدن او امروز در وجود 7 بیمار نیازمند جای گرفته و من حالا 7 فرزند دیگر دارم. این برای من افتخار است. در ادامه سیروس الوند گفت: امروز مجلس باشكوهی برگزار شده، ما هم روزی میرویم اما نمیدانیم آیا چنین چهرههای داغداری برای ما هم میآیند یا خیر. سعادتی بود تا در فیلم «دستهای آلوده» با وی همكاری كنم. من واقعا از ته دلم میگویم عسل بدیعی سرشار از زندگی و دختری پاك، منظم و نجیب بود. او به واقع بوی خانواده میداد. این دختر عمر زیادی در سینما نكرد و تلویزیون او را ربود اما كارهای بدیعی برای همه ما خاطره به جای گذاشت. حالا عسل بدیعی در وجود دیگران تكثیر شده است. به گزارش مهر، غزل بدیعی، خواهر عسل بدیعی در این مراسم به قرائت بخشهایی از یادداشتهای به جا مانده از خواهرش پرداخت. در بخشی از این متن آمده است: سال 92 شد و این گذر عمر چیزی قسمت همه ماست. حالا 36سالم است، دهه 30 هم گذشت با سرعت مثل همه چیز همچون دهه 20. 6 سال را در ركود بودم. حالا میتوانم مسلط باشم. ضعف درونیام رنگ باخته، اشتباه زیاد كردهام. اشتباه زیاد دیدهام، اشتباه ارزش دادم و اشتباه بیارزش كردم اما مهر خدا خواست که هنوز سالمم، توانمندم، ریشه دارم، جوانم، زیبایم، پسری دارم، عشق و مهر، خانوادهای مثل گوهر ناب و دوستانی مثل برگ گل و دنیایی كه هر روزش واقعه است. حالا انرژی خفتهای دارم برای رسیدن به زندگی. تمام توانم امسال بر این است كه شگفتی بیافرینم؛ شگفتیای كه پسرم «جانیار» و خانوادهام به آن افتخار كنند. من میدانم امسال سال من است. جانیار عربنیا، پسر عسل بدیعی در ادامه گفت: از مادرم تشكر میكنم به خاطر كارهایی كه برایم كرد. اگر او نبود من هم نبودم، او همه كار برای من كرد، حتی كارهایی را كه دوست نداشتم. حالا از همه بیشتر دوستش دارم، دلم برایش بیشتر تنگ میشود. میدانم خوشحال است و اگر قرار باشد برگردد اینجا برایش مثل زندان است. میخواستم جلوی همه شما از او تشكر كنم و قول میدهم كاری كنم كه راضی باشد. فریبرز عربنیا در ادامه بیان كرد: سلام به همه شما و از حضورتان تشكر میكنم به دلیل ازدحام زیاد شاید كسی حواسش نباشد بهتر است به كوچكترها و خانمها توجه كنیم. در پایان پیكر عسل بدیعی روی دستان مردم و علاقهمندان همراه خانواده وی تشییع شد. پیکر عسل بدیعی با حضور پرشور مردم تشییع شد
هنرمندی که با مرگ خود به 7 نفر جان تازه بخشید
مراسم تشییع پیكر عسل بدیعی روز گذشته در مقابل تالار وحدت با حضور جمعی از هنرمندان و مردم برگزار شد. در ابتدای این مراسم پدر زندهیاد عسل بدیعی گفت: سلام به این همه معرفت. من از همه شما كه امروز برای تسلی من و خانوادهام اینجا هستید تشكر میكنم. قدرت حرف زدن ندارم. دست همه شما را میبوسم. میدانید كه با مرگ عسل چه حادثهای بر ما رخ داده است اما اجزای بدن او امروز در وجود 7 بیمار نیازمند جای گرفته و من حالا 7 فرزند دیگر دارم. این برای من افتخار است. در ادامه سیروس الوند گفت: امروز مجلس باشكوهی برگزار شده، ما هم روزی میرویم اما نمیدانیم آیا چنین چهرههای داغداری برای ما هم میآیند یا خیر. سعادتی بود تا در فیلم «دستهای آلوده» با وی همكاری كنم. من واقعا از ته دلم میگویم عسل بدیعی سرشار از زندگی و دختری پاك، منظم و نجیب بود. او به واقع بوی خانواده میداد. این دختر عمر زیادی در سینما نكرد و تلویزیون او را ربود اما كارهای بدیعی برای همه ما خاطره به جای گذاشت. حالا عسل بدیعی در وجود دیگران تكثیر شده است. به گزارش مهر، غزل بدیعی، خواهر عسل بدیعی در این مراسم به قرائت بخشهایی از یادداشتهای به جا مانده از خواهرش پرداخت. در بخشی از این متن آمده است: سال 92 شد و این گذر عمر چیزی قسمت همه ماست. حالا 36سالم است، دهه 30 هم گذشت با سرعت مثل همه چیز همچون دهه 20. 6 سال را در ركود بودم. حالا میتوانم مسلط باشم. ضعف درونیام رنگ باخته، اشتباه زیاد كردهام. اشتباه زیاد دیدهام، اشتباه ارزش دادم و اشتباه بیارزش كردم اما مهر خدا خواست که هنوز سالمم، توانمندم، ریشه دارم، جوانم، زیبایم، پسری دارم، عشق و مهر، خانوادهای مثل گوهر ناب و دوستانی مثل برگ گل و دنیایی كه هر روزش واقعه است. حالا انرژی خفتهای دارم برای رسیدن به زندگی. تمام توانم امسال بر این است كه شگفتی بیافرینم؛ شگفتیای كه پسرم «جانیار» و خانوادهام به آن افتخار كنند. من میدانم امسال سال من است. جانیار عربنیا، پسر عسل بدیعی در ادامه گفت: از مادرم تشكر میكنم به خاطر كارهایی كه برایم كرد. اگر او نبود من هم نبودم، او همه كار برای من كرد، حتی كارهایی را كه دوست نداشتم. حالا از همه بیشتر دوستش دارم، دلم برایش بیشتر تنگ میشود. میدانم خوشحال است و اگر قرار باشد برگردد اینجا برایش مثل زندان است. میخواستم جلوی همه شما از او تشكر كنم و قول میدهم كاری كنم كه راضی باشد. فریبرز عربنیا در ادامه بیان كرد: سلام به همه شما و از حضورتان تشكر میكنم به دلیل ازدحام زیاد شاید كسی حواسش نباشد بهتر است به كوچكترها و خانمها توجه كنیم. در پایان پیكر عسل بدیعی روی دستان مردم و علاقهمندان همراه خانواده وی تشییع شد. ارسال نظر
پربیننده