رادنی شکسپیر*: شيطان به صورت پنهان در حال رشد است. برنامه و طرحهاي آن به شکل مخفيانه ساخته و پرداخته شده و اولين اقدامات آن به صورت نهاني انجام گرفته و اکنون آماده حمله است. در صورتي که ما رويکرد رو به رشد آن را در نيابيم و براي توقف آن اقدام نکنيم، به سرعت مغلوب خواهيم شد.جديدترين اقدام شيطان شايد آنچنان به چشم نيامده و صرفا يک قرارداد بازرگاني خستهکننده به نظر برسد اما در حقيقت اين توافق، تجسم شيطان است. اين قرارداد تجاري، مشارکت اقتصادي بين کشورهاي اقيانوسيه
(Trans-Pacific Partnership) نام دارد و اگر شما تصور ميکنيد که سازمان تجارت جهاني (که منجر به لغو قانون بانکداري گلس- استيگال شد) و قرارداد تجارت آزاد آمريکاي شمالي 2 اتفاق بد هستند، پس بايد بدانيد که قرارداد مشارکت اقتصادي بين کشورهاي اقيانوسيه (اقيانوس آرام) وحشتناک است. تاکنون ۶ دور مذاکرات فوق محرمانه درباره اين قرارداد برگزار شده است. ۶۰۰ لابيگر از شرکتهاي بزرگ بينالمللي از «مشاورهدهندگان» درباره اين قرارداد بودهاند و هر کسي که مغزي در سر دارد، ميداند که اين به چه معناست.
هدف از قرارداد مشارکت اقتصادي بين کشورهاي اقيانوسيه (تيپيپي) تضعيف دموکراسي بهواسطه اعطاي قدرت به سردمداران مالي جهان و شرکتهاي بزرگ است. سازوکار اصلي اين قرارداد انتقال قدرت از دولتهاي مستقل به دادگاههاي به اصطلاح تجاري خواهد بود؛ دادگاههايي که هدف آنها هممسير کردن قوانين داخلي و ملي کشورها با منافع شرکتهاي بزرگ است. اين دادگاههاي تجاري همان کاري را انجام ميدهند که دوست دارند: هيچ دولت يا ارگان منتخبي نخواهد توانست روي آنها نفوذ داشته باشد.
در نتيجه تيپيپي، امور مالي عمده به طور کامل از نظارت دولتها خارج خواهد شد (خداوند به ما رحم کند!)، مشاغل نابود خواهند شد، دستمزدها با کاهش عمده روبهرو ميشوند و بيمه درماني تنها براي ثروتمندان خواهد بود و داروي ارزانقيمتي براي فقراي جهان وجود نخواهد داشت. سازمان پزشکان بدون مرز اخيرا در نامهاي نوشته است، تيپيپي «درباره دسترسي به دارو و تجهيزات پرشکي در کشورهاي در حال توسعه، غيرمفيد و مضرترين پيمان خواهد بود».
اگر پيمان مشارکت اقتصادي بين کشورهاي اقيانوسيه به مرحله نهايي برسد، مسائل زيستمحيطي ناديده گرفته خواهند شد و بدين ترتيب موجودات هيولامانندي با نقایص مادرزادي پا به عرصه حيات خواهند گذاشت. دامداران آمريکايي ميگويند، صنعت آنها نابود خواهد شد.
علاوه بر اين، افراد (بهعلاوه شهرها، روستاها و دولتهاي آنان) به دليل اينکه با بدهيهاي بيپاياني روبهرو ميشوند، تحت کنترل قرار خواهند گرفت.
بالاتر و مهمتر از همه، تيپيپي بهطور ويژه و به صورت مکارانهاي هرگونه تلاش براي اصلاح عامل اصلي مشکلات فعلي جهان يعني نظام فاسد بانکداري کنوني را ممنوع ميکند. تيپيپي اين کار را از طريق غيرقانوني اعلام کردن بانکهاي عمومي و اعطاي وامهاي بدون بهره براي اموری مانند پروژههاي عمومي از قبيل ساخت پل، جاده، بيمارستان و... انجام
خواهد داد.
تيپيپي همچنين با هدف نگه داشتن نظام فاسد رباخواري، الگوي فعلي نظام مالي بينالملل را که منجر به وقوع بحران در کشورهايي مانند قبرس، ايتاليا، اسپانيا، يونان و پرتغال شده است، حفظ خواهد کرد. يکي از ابعاد اين مساله، ناتواني دولتها در کنترل جريانهاي سرمايهاي تا جايي است که بانکداران اقتصاد را نابود کنند. در اين باره ميتوان به وضع قبرس اشاره کرد که در آن انتقال وجوه غيرممکن شده، پول مشتريان بانکها توقيف شده و وقوع يک فاجعه اقتصادي و اجتماعي در اين کشور حتمي است.
تيپيپي قصد دارد اين کار را در هر جايي که ميتواند انجام دهد تا بهواسطه آن داراييهاي مردم را با قيمت ارزان خريده و کل جمعيت کشورها را به افرادي فقير و بدهکار که هر کاري براي بقا انجام خواهند داد، تبديل کند. سردمداران پيمان مشارکت اقتصادي کشورهاي اقيانوسيه به دنبال ثروتي بيپايان براي خود هستند و حتي به ثروت اکتفا نکرده بلکه قدرت نيز ميخواهند؛ قدرت بر انسانهاي ضعيف و خوار شده. بايد گفت سردمداران اين پيمان، انسانهايي منفور و بيارزش هستند.
در حال حاضر، اعضاي پيمان تيپيپي را کشورهاي آمريکا (که خب امري طبيعي است)، استراليا، برونئي، شيلي، کانادا، مالزي، مکزيک، نيوزيلند، پرو، سنگاپور و ويتنام تشکيل ميدهند. با وجود اين، سردمداران نظام مالي جهان بشدت به دنبال اين هستند که تا جايي که ميتوانند کشورهاي بيشتري را وارد اين پيمان کنند.
در آمريکا، باراک اوباما، رئيسجمهور آمريکا که کاملا تحت کنترل شرکتهاي بزرگ و صهيونيسم است، همراه با ديگر کشورهاي عضو به سرعت در حال حرکت به سوي تيپيپي است تا جايي که حتي کنگره آمريکا نيز قدرتي در اين باره نخواهد داشت. اوباما اين سياست را در حالي اتخاذ کرده است که ۵۰ ميليون نفر در آمريکا وابسته به کوپنهاي غذايي هستند (و اين رقم هر هفته افزايش پيدا ميکند) و ۲۳ درصد جمعيت اين کشور نيز بيکار هستند. اگر پيمان مشارکت اقتصادي اعمال شود، اين آمار و ارقام 2 برابر خواهد شد.
و فراموش نکنيد که سردمداران نظام مالي جهان به سرعت در حال دستيابي به فناوريای هستند که به کمک آن ميتوانند هر کسي را که از نظر سياسي مستقل يا سرکش قلمداد ميکنند، تحت کنترل قرار دهند و اين شامل بسياري از فعالان و افراد آزادانديشي که اين مقاله را ميخوانند، ميشود. تيپيپي با يک روش آسان به اين هدف خود دست خواهد يافت. فعالان، روزي ناگهان پي خواهند برد وجوهي که در بانکها داشتند غيرقابل دسترس شده است. اين فرآيند تقريبا مشابه همان چيزي است که هزاران قبرسي اکنون آن را تجربه ميکنند با اين تفاوت که ديگر، اعلام قبلي و هشداري در کار نخواهد بود و اين روند فورا اجرايي خواهد شد.
علاوه بر اين، بر خلاف مردم قبرس که همچنان تصور ميکنند تجربه آنها هميشگي نخواهد بود، فعالان براي هميشه پولي نخواهند داشت يا دست کم اينکه در بانکها پولي نخواهند داشت. آنها مشاغل خود را از دست خواهند داد و پهپادها بالاي سر آنها خواهند چرخيد (اوباما گفته است که ۳۰ هزار پهپاد وارد خاک آمريکا ميشوند اما مسلح نخواهند بود؛ اگر شما اين حرف را باور ميکنيد پس همه چيز را باور ميکنيد).
با وجود اين، هنوز همه چيز از دست نرفته است. با اقدامي موثر و مفيد ميتوان خطر را مهار کرد. ژاپن هنوز به تيپيپي نپيوسته زيرا در زمان انتخابات، مردم اين کشور به ماهيت اين پيمان پيبرده و بشدت با پيوستن به آن مخالفت کردند. احسنت ژاپن!
اما غرب و خاورميانه هنوز در خوابند و بهتر است قبل از اينکه خيلي دير شود، بيدار شوند.
* استاد اقتصاد و وکیل برجسته انگلیسی، از بنیانگذاران جنبش جهانی عدالت
منبع:PRESS TV