جام حذفی امسال در حالی برگزار شد که از همان ابتدا با اما و اگرهای زیادی همراه بود. یک بار تیمهای دسته اولی و دومی را از شرکت در جام حذفی محروم کردند و یک بار هم قانون گذاشتند که جام حذفی بدون حضور ملیپوشان برگزار میشود. در آخر؛ اواسط دیماه بود که با قرعه کشی در کمپ تیمهای ملی جام حذفی کلید خورد. همان روز بهروان رئیس وقت سازمان لیگ مصاحبه کرد و گفت: «این بار بر خلاف سالهای دیگر 5 ورزشگاه برای میزبانی جام حذفی مشخص شده است و آزادی، یادگار امام(ره)، ورزشگاه بندرعباس، حافظیه شیراز و فولادشهر اصفهان قطعا میزبان بازی فینال خواهند بود. » این اتفاق در حالی افتاد که بهروان از سمتش برکنار شد و بیبرنامگیها دست در دست هم دادند تا هنوز تاریخ برگزاری فینال مشخص نباشد چه برسد به محل برگزاری آن. با این وجود اگر همه چیز بر مبنای حرف آن روز بهروان پیش برود باید گفت که با مشخص شدن فینالیستها عملا ورزشگاه آزادی و ورزشگاه فولاد شهر از گزینههای سازمان لیگ خارج خواهد شد و یکی از 3 ورزشگاههای نام برده شده پذیرای سپاهان و پرسپولیس خواهد بود. اما نکته اینجاست که 2 ساعت قبل از بازی حساس پرسپولیس و داماش کاظمی دبیر سازمان لیگ مصاحبه کرد و گفت اگر تیمهای پرسپولیس و سپاهان بر سر شهر سوم به توافق نرسند این بار هم مثل همه سالهای گذشته قرعه کشی میشود تا قرعه تکلیف میزبان جام حذفی را مشخص کند، اتفاقی که میتوان گفت به ضرر پرسپولیسیها خواهد بود. در بحبوحه این اتفاقات سپاهانیها که چندی پیش به دلیل فشردگی بازیهای لیگ،سازمان را تحت فشار قرار داده بودند این بار تنها سکوت اختیار کردهاند و منتظر هستند ببینند سازمان لیگ چه تصمیمی میگیرد. این اتفاق باعث شده پرسپولیسیها لب به انتقاد باز کنند. حسین قدوسی مدیر روابطعمومی پرسپولیس در اینباره میگوید:«ما به این تصمیمات معترض هستیم. از قبل قرار بوده بازی در یک شهر بیطرف برگزار شود، ولی نمیدانم چه اتفاقی افتاده که مسؤولان تصمیم گرفتهاند در صورت عدم توافق قرعهکشی مکان فینال را تعیین کند. این اتفاق کاملا به ضرر پرسپولیس است. ما هم بازی با ذوب آهن و هم بازی با داماش را میهمان بودیم و در خانه حریفان بازی کردیم. واقعا این ظلم است که این بار هم به خاطر قرعهکشی در خانه سپاهان به میدان برویم». در تمام دنیا قبل از اینکه رقابتهای حذفی شروع شود مکان و زمان فینال این رقابتها مشخص است و تیمها میدانند باید در چه تاریخی دیدار نهایی را برگزار کنند، اتفاقی که همیشه در فوتبال ایران با ابهام روبهرو بوده است. دقیقا فصل 84 و 85 بود که پرسپولیس و سپاهان یک بار دیگر در فینال جام حذفی به مصاف هم رفتند. آن زمان محمد دادگان به دلیل شرایط ویژه برای حضور تیم ملی اعلام کرد فینال جام حذفی به صورت تکحذفی برگزار خواهد شد. این اظهارنظر مخالفت شدید پرسپولیسیها و در راس آنها محمد حسن انصاری فرد مدیرعامل وقتشان را به همراه داشت: «طبق آییننامه دیدارهای جام حذفی باید به صورت رفت و برگشت برگزار شود. ما از حق خودمان کوتاه نمیآییم و فینال را به صورت رفت و برگشت برگزار میکنم.» این در حالی بود که محمد علیآبادی که آن زمان ریاست سازمان تربیت بدنی را برعهده داشت (اختلافات او و محمد دادگان کاملا مشهود بود) پشت پرسپولیسیها درآمد و از تصمیم آنها برای برگزاری فینال به صورت رفت و برگشت حمایت کرد. تیم ملی درآستانه ورود به جام جهانی قرار داشت و دادگان که نمیتوانست تصمیم دیگری بگیرد فینال را به بعد از رقابتهای جام جهانی موکول کرد. پس از حذف ایران از جام جهانی و خوابیدن تمام جنجالهایی که قبل از این مسابقات به وجود آمد دادگان دیگر رئیس نبود و تعلیق گریبان فدراسیون فوتبال ایران را گرفت. با این حال سازمان لیگ ترجیح داد تکلیف نماینده ایران در لیگ قهرمانان را مشخص کند، به همین دلیل همه چیز را مطابق قانون پیش برد و بازی پرسپولیس و سپاهان به صورت رفت و برگشت برگزار شد؛ همان مسابقهای که هنوز هم پرسپولیسیها به بازی برگشتش اعتراض دارند و میگویند مسعود مرادی خطای پنالتی روی احسان خرسندی را نگرفت. همان مسابقهای که باعث شد تا سرخپوشان بازنده باشند و از همان سال برگزاری بقیه بازیهای فینال در جام حذفی ایران با اما و اگر همراه باشد.