مامور اسبق سیا با نام توبین فراست به خاطر رابطه‌های مشکوک و فروختن اطلاعات در آفریقای‌جنوبی دستگیر می‌شود و به خانه امن در کیپ‌تاون برده می‌شود. توبین هنگام معامله با مامور MI6در کیپ‌تاون آفریقای‌جنوبی با عده‌ای مهاجم روبه‌رو می‌شود که قصد جانش را دارند. فراست خود را به سفارت آمریکا معرفی می‌کنند و ماموران سیا مستقر در سفارت او را به یک خانه امن می‌برند. مامور صاف و ساده‌ای به نام مت وستون مجبور می‌شود از این خلافکار حرفه‌ای مراقبت کند. توبین فراست یکی از مهم‌ترین و باتجربه‌ترین ماموران سیا بوده و با گذشت زمان، ظاهرا از نظر سازمان سیا فاسد شده و دست به کارهای خلاف قانون می‌زند اما پس از مدتی اطلاعات سازمان سیا را به دیگر سازمان‌ها می‌فروشد. از طرفی مت وستون آدم آرزومندی است که می‌خواهد با زنی که دوستش دارد زندگی کند و براي رسيدن به این آرزو نگذارد توبین فراست فرار کند. از طرف دیگر می‌خواهد یکی از بهترین ماموران سیا هم باشد که این 2 مساله در شرایط دراماتیک فیلم با یکدیگر جور درنمی‌آیند.
از فراست بازجویی می‌کنند اما عده‌ای که قصد جان فراست را دارند خانه امن را پیدا می‌کنند و حین بازجویی فراست و وستون از این خانه می‌گریزند تا وستن جای دیگری را برای فراست پیدا کند. او پایگاه مرکزی سیا در خاک ایالات متحده را از این اتفاق مطلع می‌کند اما هیچ جا برایش امن نیست و موش و گربه هر دو سرگردان می‌شوند تا اینکه فراست نزدیک ورزشگاه اصلی کیپ‌تاون می‌گریزد. فیلم را می‌توان یک اثر جاده‌ای و شکاری برشمرد شبیه به فیلم «فراری» با حضور هریسون فورد. 2 شخصیت محوری فیلم به تدریج یکدیگر را می‌شناسند و به نوعی همبستگی پیدا می‌کنند. شخصیت واشنگتن در زمان خودش افسانه بود اما پی بردن به ریشه‌های سیاه فیلم او را بدبین می‌کند اما فجایعی که می‌بیند او را از درون نابود کرده است. بعد از اینکه گروه‌های تروریست که جاسوس پیر در آن برای گرفتن اطلاعات زیر شکنجه قرار دارد، حمله می‌کنند، جاسوس جوان باید همکار خود را نجات دهد. پیچ و خم‌های داستان به شیوه‌ای طراحی شده که طرح و توطئه مطروحه درون فیلم مخاطب را در مرحله حدس و گمان خاص فیلم‌های پلیسی و جنایی معلق می‌کند و نمی‌داند در شرایط فیلم باید به کدام‌یک از این شخصیت‌ها اعتماد کرد. شخصیت رینولدز اعتقادش به حقوق بشر و حفظ قوانین همچنان محافظه‌کارانه به شمار می‌رود اما فراست به مرز بورن شدن رسیده است. دنزل یک بی‌وجدان، روانی، قاتل و حیله‌گر کلاش به نظر می‌رسد اما دنزل با این مشخصه‌ها، ظاهرا جاسوس به نظر می‌آید اما موقعیتش تا پایان فیلم یک‌تنه بدنه سیا را سیاه به تصویر می‌کشد و از فساد عمیق در دستگاه اطلاعاتی آمریکا پرده برمی‌دارد. فیلم، موقعیت‌های بسیار پرتنشی دارد و چیدمان این چالش‌های دراماتیکی فوق‌اکشن است که روایت را پیش می‌برد. در این فیلم شیوه‌های متعارف و گاه غیرقانونی دیگر برای اعتراف گرفتن به چالش کشیده می‌شود و البته بعد از یک‌پنجم ابتدایی فیلم، حادثه و گماردن این همه صحنه‌های جنگ و گریز به بحث محوری اجازه خودنمایی نمی‌دهد. با این حال تعقیب و گریزهای فیلم خسته‌کننده نیست چون همه رازها پنهان است. از سوی دیر وقتی رازگشایی فیلم در بخش ماقبل پایانی اتفاق می‌افتد، تاثیر 2 ساعت تعقیب و گریز را نمی‌توان منکر شد. پرواضح است که فیلمنامه‌ای مبتنی بر تعقیب و گریز نوشته شده است. مخاطب محتوایی که رابطه احساسی این شخصیت‌ها پیدا شود را درک نمی‌کند. تماشاگر آنقدر غرق در صحنه‌های اکشن و درگیری فیلم می‌شود که رابطه احساسی این جاسوس را درک نمی‌کند. دنزل واشنگتن در فراست نقش جاسوسی یاغی شده را ایفا می‌کند که به دشمنان اطلاعات سیا را فروخته و خودش را در کیپ‌تاون تسلیم می‌کند. در ابتدا هیچ گره‌ای معلوم نیست كه چرا یاغی شده چرا خودش را تسلیم می‌کند. آیا این تسلیم فرصتی است برای خودنمایی و بیرون آمدن از اغمای اداری برای جاسوس جوان؟