ایتالیا جایگاه ویژه‌ای میان کشورهای اروپایی در زمینه اسطوره‌سازی دارد. وفاداری و تعصب، بارزترین خصیصه ایتالیایی‌هایی است که تا آخرین ثانیه بازی دست از تلاش نمی‌کشند. دل پیرو را همه می‌شناسند. نام او را که می‌شنویم ناخودآگاه رنگ سیاه و سفید در ذهنمان نقش می‌بندد. مردی که 2 دهه در تیم نخست ایتالیا جنگید، افتخار آفرید و به نماد باشگاه بدل شد. همه جای دنیا به افتخار و احترامش از جا بلند شدند و او را تشویق کردند. در دوران اوجش، یوونتوس به دلیل پرونده کالچوپولی به سری B تبعید شد. بسیاری از بزرگان یووه را ترک کردند اما الکس با یک جمله خیال همه را راحت کرد: «هیچ مرد راستینی بانوی خود را تنها نمی‌گذارد.» همه پیشنهادات را رد کرد و در کنار بانوی پیر ماند و با این تیم دوباره به اوج بازگشت اما سال گذشته سران باشگاه تورینی از انعقاد قرارداد با اسطوره باشگاه سر باز زدند و اعلام کردند هزینه باشگاه را صرف بازیکن پا به سن گذاشته نمی‌کنند.
بی‌مهری سران یوونتوس به‌رغم درخواست‌های متعدد هواداران بیانکونری باعث شد «ال کاپیتانو» خانه را ترک کند. باز هم پیشنهادات متعدد از تیم‌های مختلف و مطرح جهان. او حتی پیشنهاد لیورپول را رد کرد. آن هم برای آنکه عامل کری‌خوانی انگلیسی‌ها برای یووه و هوادارانش به دلیل حادثه هیسل نشود. الکس حالا در سیدنی استرالیا توپ می‌زند اما قلب شکسته‌اش هنوز برای یووه می‌تپد. در سوی دیگر کاپیتان توتی دوست داشتنی. او هم 2 دهه است برای تیمش بازی می‌کند و به نماد شهر رم تبدیل شده. بیش از 10 سال از آخرین قهرمانی‌اش در سری A می‌گذرد اما به رغم پیشنهادات تیم‌های اروپایی، هیچگاه رم را ترک نکرده است. دومین گلزن برتر تاریخ سری A حالا اعلام کرده می‌خواهد تا 2020 برای آ.اس رم بازی کند. این تصمیم کاپیتان با استقبال سران باشگاه رم مواجه شد. جالب اینجاست که پس از خداحافظی الکس دل‌پیرو، یوونتوس هنوز نتوانسته جایگزینی مناسب و در سطح خود او برای تیمش بیابد و در خط حمله مشکل دارد. برخورد با 2 اسطوره فراموش‌نشدنی دنیای فوتبال را مقایسه کنید؛ آیا دوره اسطوره‌ها پایان یافته؟روزی با گل‌های آنها حساب‌های بانکی‌شان تکان می‌خورد و حالا حاضر نیستند هزینه‌ای خرجشان کنند.