میثم علومیدر بخش نخست گفتیم که نباید از روی غریزه به مسائل نگاه کرد و برای 6 ماه برنامه ریخت، زیرا انسان بیشتر از غریزه و شهوت‌هاست و از استعداد‌های عظیم انسان به ادامه او پی‌بردیم و گفتیم وصلت‌ها نباید در محدوده دنیا بپوسد... . در آن برخورد از حجاب نیز سخن به میان آمد. نبودی ببینی چگونه حجاب زن را محکوم می‌کردند و زن با‌حجاب را زن عقب‌مانده می‌خواندند و دیگری که کمی روشنفکر بود (به قول دوستش) و به قول خودش باید به موضوعات نگاه جامع داشت ملاک زن را حجاب نمی‌دید و پاکی دل را به این کارها ربطی نمی‌داد و چادر را تحریک‌کننده می‌دانست. این نوع نگاه با آن بینش همخوانی داشت و در تفکر مادی اینها مانع آزادی انسان بود. این حرف‌ها را من حتی از زبان بچه‌مذهبی‌هایی که دین را برای دنیای دیگر می‌دانستند بارها شنیده بودم. می‌دیدم چگونه به جای خدا بر مسند قضاوت نشسته‌اند و احکام صادر می‌کنند و ملاک پاکی را چند تار مو نمی‌بینند و تازه چقدر هم قیافه حق به جانب می‌گرفتند و آهی از ته دل می‌کشیدند که انگار دین خدا به تاراج رفته و فریاد‌خواهی نمانده است. راستی آنها مرا خشک می‌خواندند و سطحی‌نگر که دین فقط مو نیست و اسلام بیش از اینها دغدغه دارد. آنها از بینش‌هایی غافل بودند و خود خبر نداشتند. آنها روابط را نه در مجموع که جداجدا تحلیل می‌کردند و بدون در نظر گرفتن طرح کلی مذهب دین را دیده بودند. آنها باید بدانند که ترکیب خاص یک مکتب است که اصالت آن را مشخص کرده و آن را از دیگر مکاتب جدا می‌کند. الماس و زغال‌سنگ و گرافیت (نوک مداد) هر سه از کربن هستند، این ترکیب خاص آنهاست که به آنها ارزش و بها داده است. بحث این نیست که دین اسلام فقط حجاب است و خدا دل پاک را می‌خرد و کاری به تار مو ندارد. بگذر از اینکه اینها حتی به جمله صریح خدا توجه هم نمی‌کنند و خدا را در وادی دیده خود راه نمی‌دهند و مسلمانی را نه کلام و دستور خدا که برداشت خود می‌دانند. بحث این است که خدا همه روابط را در نظر گرفته است. این حرف‌ها شوخی و عقب‌ماندگی و خشک‌مغز بودن نیست؛ من نمی‌توانم سفره احسان باز کنم و اطعام برای فقرا تهیه کنم و اخلاق نداشته باشم و خانواده‌ام از من محروم باشند. این کارها را نه‌تنها نمی‌خواهند بلکه به جایی هم راه ندارد(1). کار و اعمال آدمی باید با هم هماهنگ باشند و تو نمی‌توانی دستورات را جدا کنی و آنچه نمی‌پسندی یا حتی قبول نداری را به‌راحتی از کنارش عبور کنی و نباید انتظار داشت با این نگاه و با این هدف بتوانی ممتاز بشوی و نمره قبولی بگیری. منی که روابط را فهمیده‌ام و عظمت انسان را درک کرده‌ام ناچار دنیا راه من خواهد بود؛ توجه کنید دنیا راه است نه مقصد. در این راه من نباید گردی به‌پا کنم و دلی بگندانم و کسی را به خود جلب کنم و خودم را در چشم‌ها بنشانم. مساله این نیست که من پاکم، مساله این است که اگر کسی با عمل من گندید ناچار گند او به من هم سرایت می‌کند که من در جامعه مرتبط زندگی می‌کنم. راستی یک نگاه اشتباه تاثیر خود را در همه عالم می‌گذارد. این خداست که عاشق انسان است و احکامش برای بزرگ شدن روح او است. مادرهایی که سم را از دسترس بچه‌ها دور نگه می‌دارند از همین عشق سرشارند. با این توضیح می‌فهمیم که حجاب تنها مخصوص زن نیست که مردها هم باید حساب شده حرکت کنند و گرد و خاک بالا نیاورند و دل‌ها را به خود گره نزنند، هر کسی که در سر راه دل‌ها بنشیند راهزن است و طاغوت و این مساله در آن وسعت مطرح می‌شود که حتی زن و شوهر را هم در‌بر می‌گیرد که هیچکس نباید بر دیگری حکومت کند و هیچ‌کدام نباید صاحبدل این و آن باشند که دلدار دیگری است و دلدادگی
جای دیگر است.
دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که باز بینیم دیدار آشنا را
پی‌نوشت:
1- نیت، سنت و اهمیت ملاکی هستند برای اینکه بتوانیم خوب و بد کارها را تشخیص دهیم و بدانیم عیار کار ما چقدر است. آنجا که جان یک مومن در خطر است تو باید از نماز بگذری که نماز قضا دارد و جبران.