بهمن فروتن : نماینده‌های ایران در لیگ قهرمانان آسیا بیشتر از مسائل فنی، با اتکا به غیرت به مصاف حریفان خود می‌روند، در حالی که فوتبال ایران به لحاظ فنی از عربستان عقب افتاده است. این سوال برایم مطرح است که چرا ما همیشه در لیگ قهرمانان آسیا شروع خوبی داریم و همیشه در یکی، دو هفته اول به عنوان بخت اول صعود مطرح می‌‌شویم، ولی با گذشت چند هفته می‌بینیم تیم‌ها نزول پیدا کرده و با باخت‌های غیر‌مترقبه‌ای روبه‌رو می‌شوند. حریفان، تیم‌های ما را بهتر مورد ارزیابی قرار داده و تاکتیک‌های بهتری اتخاذ می‌کنند. اگر هر 3 مربی تیم‌های ما ایرانی بودند، می‌گفتیم مربیان ایرانی از مربیان خارجی حریفان عقب‌ترند اما مشکل اینجاست که 2 مربی ما خارجی‌اند و اتفاقا جزو خارجی‌هاي خوب هم هستند. پس باید قبول کنیم چیزی که باعث می‌شود ما در یک هفته، 3 بار به عربستانی‌ها ببازیم، تفاوت فوتبال ماست. وقتی بازیکن آلمانی از 4 سالگی به 10 سالگی می‌رسد، تعداد مسابقات رسمی‌اش بیشتر از بازیکن امید ماست. حتی آموزش‌های آلمانی‌ها با آموزش امیدهای ما هم قابل مقایسه نیست. پس مساله، ساختار اشتباه فوتبال ماست که باعث می‌شود از تیم‌های آسیایی عقب بیفتیم. بازیکنان ما با آسیایی‌ها قابل مقایسه نیستند و ایرانی‌ها در آسیا از هر نظر بهترینند اما به دلیل ساختار بد از نظر فوتبال عقب افتادیم. آنها فوتبال جدیدی را به نمایش می‌گذراند ولی ما هنوز فوتبال را قدیمی بازی می‌کنیم. فوتبال ما بر مبنای غیرت استوار شده و می‌بینیم زمانی که قلعه‌نویی در خارج از خانه الهلال را می‌برد، می‌گوید با غیرت بازیکنان به پیروزی رسیدیم اما به مسائل فنی اشاره‌ای نمی‌کند. بازیکنان وقتی گل دریافت کردند خستگی را فراموش کرده و روی غیرت بازی را مساوی کردند اما همه‌اش غیرت نیست. فوتبالیست‌های ما همه با غیرت بازی می‌کنند اما یادمان باشد که غیرت به حرکت در آوردنده انرژی نمی‌شود. «غیرت» در فوتبال دنیا واژه کاملا آشنایی است و فقط برای ایرانی‌ها نیست اما فوتبال ما در کنار غیرت باید مدرن هم شود. در پاسخ به این پرسش مبنی بر اینکه آیا فشردگی بازی‌ها می‌تواند روی نتایج ضعیف تیم‌های ایرانی در آسیا تاثیر داشته باشد، باید عنوان کنم درست است که سپاهان بعد از 3 روز از بازی 120 دقیقه‌ای، 3 گل در آسیا دریافت می‌کند اما کرانچار هم مربی‌ای است که از این بازی‌ها در زندگی فوتبالی‌اش زیاد دیده است. وقتی ما مربی خارجی می‌آوریم و این همه پول می‌دهیم، باید از آنها بخواهیم که به بازیکنانمان آموزش دهند. زمانی که فوتبالیست ایرانی آب دوغ خیار می‌خورد و بازی می‌کرد گذشته است. فوتبالیست اروپایی حرفه‌ای‌تر است و بهتر استراحت می‌کند. نمی‌دانم چند سپاهانی بعد از 120 دقیقه بازی جلوی استقلال به خانه رفتند و تا 2 شب تخمه شکستند اما مطمئنم بازیکنان ایرانی روی استراحت خود برنامه‌ریزی ندارند. استراحت‌شان در مقایسه با تمرین و بازی متناسب نیست. امروز لیگ را 16 تیمی کردیم و فردا 12 تیمی می‌کنیم تا تیم‌هایمان در آسیا دوام بیاورند اما سپاهان در 3 بازی بین‌المللی‌اش 11 گل خورده که طبیعی نیست و ربطی هم به فشردگی لیگ ندارد. پس ما شاهد یکسری اختلالات در کار تیمی و باشگاهی هستیم. تیم استقلال هم باید یک مقدار فوتبالش را نوتر کند، امیر قلعه‌نویی نیز باید به این نتیجه برسد که همه فوتبال غیرت نیست. تنها غیرت کافی نیست
بهمن فروتن : نماینده‌های ایران در لیگ قهرمانان آسیا بیشتر از مسائل فنی، با اتکا به غیرت به مصاف حریفان خود می‌روند، در حالی که فوتبال ایران به لحاظ فنی از عربستان عقب افتاده است. این سوال برایم مطرح است که چرا ما همیشه در لیگ قهرمانان آسیا شروع خوبی داریم و همیشه در یکی، دو هفته اول به عنوان بخت اول صعود مطرح می‌‌شویم، ولی با گذشت چند هفته می‌بینیم تیم‌ها نزول پیدا کرده و با باخت‌های غیر‌مترقبه‌ای روبه‌رو می‌شوند. حریفان، تیم‌های ما را بهتر مورد ارزیابی قرار داده و تاکتیک‌های بهتری اتخاذ می‌کنند. اگر هر 3 مربی تیم‌های ما ایرانی بودند، می‌گفتیم مربیان ایرانی از مربیان خارجی حریفان عقب‌ترند اما مشکل اینجاست که 2 مربی ما خارجی‌اند و اتفاقا جزو خارجی‌هاي خوب هم هستند. پس باید قبول کنیم چیزی که باعث می‌شود ما در یک هفته، 3 بار به عربستانی‌ها ببازیم، تفاوت فوتبال ماست. وقتی بازیکن آلمانی از 4 سالگی به 10 سالگی می‌رسد، تعداد مسابقات رسمی‌اش بیشتر از بازیکن امید ماست. حتی آموزش‌های آلمانی‌ها با آموزش امیدهای ما هم قابل مقایسه نیست. پس مساله، ساختار اشتباه فوتبال ماست که باعث می‌شود از تیم‌های آسیایی عقب بیفتیم. بازیکنان ما با آسیایی‌ها قابل مقایسه نیستند و ایرانی‌ها در آسیا از هر نظر بهترینند اما به دلیل ساختار بد از نظر فوتبال عقب افتادیم. آنها فوتبال جدیدی را به نمایش می‌گذراند ولی ما هنوز فوتبال را قدیمی بازی می‌کنیم. فوتبال ما بر مبنای غیرت استوار شده و می‌بینیم زمانی که قلعه‌نویی در خارج از خانه الهلال را می‌برد، می‌گوید با غیرت بازیکنان به پیروزی رسیدیم اما به مسائل فنی اشاره‌ای نمی‌کند. بازیکنان وقتی گل دریافت کردند خستگی را فراموش کرده و روی غیرت بازی را مساوی کردند اما همه‌اش غیرت نیست. فوتبالیست‌های ما همه با غیرت بازی می‌کنند اما یادمان باشد که غیرت به حرکت در آوردنده انرژی نمی‌شود. «غیرت» در فوتبال دنیا واژه کاملا آشنایی است و فقط برای ایرانی‌ها نیست اما فوتبال ما در کنار غیرت باید مدرن هم شود. در پاسخ به این پرسش مبنی بر اینکه آیا فشردگی بازی‌ها می‌تواند روی نتایج ضعیف تیم‌های ایرانی در آسیا تاثیر داشته باشد، باید عنوان کنم درست است که سپاهان بعد از 3 روز از بازی 120 دقیقه‌ای، 3 گل در آسیا دریافت می‌کند اما کرانچار هم مربی‌ای است که از این بازی‌ها در زندگی فوتبالی‌اش زیاد دیده است. وقتی ما مربی خارجی می‌آوریم و این همه پول می‌دهیم، باید از آنها بخواهیم که به بازیکنانمان آموزش دهند. زمانی که فوتبالیست ایرانی آب دوغ خیار می‌خورد و بازی می‌کرد گذشته است. فوتبالیست اروپایی حرفه‌ای‌تر است و بهتر استراحت می‌کند. نمی‌دانم چند سپاهانی بعد از 120 دقیقه بازی جلوی استقلال به خانه رفتند و تا 2 شب تخمه شکستند اما مطمئنم بازیکنان ایرانی روی استراحت خود برنامه‌ریزی ندارند. استراحت‌شان در مقایسه با تمرین و بازی متناسب نیست. امروز لیگ را 16 تیمی کردیم و فردا 12 تیمی می‌کنیم تا تیم‌هایمان در آسیا دوام بیاورند اما سپاهان در 3 بازی بین‌المللی‌اش 11 گل خورده که طبیعی نیست و ربطی هم به فشردگی لیگ ندارد. پس ما شاهد یکسری اختلالات در کار تیمی و باشگاهی هستیم. تیم استقلال هم باید یک مقدار فوتبالش را نوتر کند، امیر قلعه‌نویی نیز باید به این نتیجه برسد که همه فوتبال غیرت نیست. ارسال نظر
پربیننده