از امجدیه تا آزادی جشن تشکر یا میتینگ انتخاباتی؟
چند روزی است که فضای تبلیغاتی و رسانهای خبر از برگزاری جشن و مراسم تقدیر از دستاندرکاران سفرهای نوروزی میدهد. هر چند اگر کسی هم به مطبوعات و رسانههای سمعی و بصری دسترسی نداشته باشد با اندکی قدم زدن در تهران به تابلوهایی بر میخورد که با لبیک یا خامنهای آغاز میشود و خبر از برگزاری این جشن در تاریخ 29/1/1392 در ورزشگاه یکصد هزار نفری آزادی میدهد.
با ورق زدن خبرهای مربوط به این مراسم به نکاتی
بر میخوریم که شنیدن آنها خالی از لطف نیست.
1- تاکنون 250 هزار کارت دعوت چاپ شده است که احتمال حضور بیش از 120 هزار نفر در این مراسم تخمین زده میشود
2- شرکت رایتل (وابسته به سازمان تامین اجتماعی) مسؤولیت پذیرایی از میهمانان این جشن را بر عهده دارد که قیمت پذیرایی از هر فرد بیش از 000/40 تومان برآورد میشود.
3- سازمان میراث مبالغی را تحت عنوان هزینههای نوروزی به استانها به منظور هزینه حمل و نقل و پذیرایی بین راهی مدعوین اختصاص داده است که جمعا 6 میلیارد تومان به نظر میرسد.
به غیر از خبرهایی از جنس خبرهای بالا، موضعگیری افراد در قبال این میتینگ هم جالب به نظر میرسد، به طور مثال:
عوض حیدرپور عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در اظهارنظری که در سایت فردانیوز منتشر شد، این میتینگ را غیرقانونی و غیراخلاقی دانست و گفت: رئیسجمهور حق ندارد به نفع یک جریان خاص از اموال مردم ریخت و پاش کند.
با نظر به تمام این اخبار و اظهارنظرها در این باره میتوان این جلسه را به 2 حالت کلی تعبیر کرد:
الف) جلسه انتخاباتی برای رونمایی از کاندیدای جریان انحراف
ب) برگزاری مراسم تجلیل و تقدیر از دستاندرکاران سفرهای نوروزی.
میتوان حالت اول را با یادآوری صفحاتی از تاریخ مرور کرد که به فرموده مقام معظم رهبری: «تاریخ سرگذشت ماست در یک زمان دیگر».
موضوعی که جامعه امروز ما با آن روبهرو است انتخابات ریاست جمهوری است و تمام گروهها و احزاب برای آفریدن حماسهای سیاسی در تکاپو هستند، با این حال استفاده از امکانات دولتی برای معرفی کاندیدای خاص از لحاظ اخلاقی و شرعی پسندیده نیست و تاریخ انقلاب اسلامی نشان میدهد کسانی که میخواستند با برگزاری میتینگهای دولتی برای کاندیدای مورد نظرشان رای بخرند، كارشان منجر به شکست شد و این انحراف حتی باعث سقوط آنان نیز شد.
با ورق زدن ماههای نیمه دوم سال 1358 فراوان است از این جلسات برای انتخابات نخستین دوره مجلس شورای اسلامی که تمامی آن جلسات با رای آگاهانه مردم محکوم به شکست بود.
اما سعی میکنیم شنیدهها را نشنیده بگیریم و فقط به دیدهها بسنده کنیم پس تعبیر اول را از این جشن نادیده میگیریم و فقط این جلسه را همانطور که عنوان میشود مورد بحث قرار خواهیم داد، یعنی مراسم تقدیر از دستاندرکاران سفرهای نوروزی. همانطور که برگزارکنندگان این مراسم در تبلیغات خود با لبیک یا خامنهای آغاز کردهاند تذکراتی به آنان برای برگزاری چنین مراسمی لازم به نظر میرسد:
1- مقام معظم رهبری در تاریخ 26/12/1391 با دستاندرکاران سفرهای نوروزی در حسینیه امام خمینی(ره) دیدار داشتند و این دیدار با سادگی تمام برگزار شد و نه از بودجههای میلیاردی خبری بود و نه از دعوت خوانندگان و بازیگران، پس همانطور که خود در تبلیغاتتان با شعار لبیک آغاز کردهاید این لبیک را، نه در حرف بلکه در عمل نشان دهید.
2- اگر هدف فقط تشکر از دستاندرکاران سفرهای نوروزی است به مراسم جشنی که در 17/1/1392 در سراسر کشور برگزار شد و مسؤولان مربوط به همراه خانوادههای خود شرکت داشتند و همراه با ضیافت شام و اهدای هدایا بود، اکتفا کنید.
3- با توجه به شرایط تحریمهای اقتصادی و وضع معیشت مردم و شعار سال که حماسه اقتصادی است، برگزاری اینگونه مراسم چیزی جز هدر دادن بیتالمال به نظر نمیرسد، پس سعی کنید به مانند تبلیغاتتان به دستور مقام معظم رهبری در بهمنماه سال 91 گوش فرا دهید و تمام تلاشتان را معطوف به بازکردن گرههای اقتصادی بفرمایید.