بر اساس شایعاتی که روزنامه‌های مارکای اسپانیا و دیلی‌میل انگلستان به انتشار رساندند، به نظر می‌رسد یونایتد در شرایطی مناسب برای جذب فالکائو قرار دارد. در این مقاله هدف بررسی تغییرات احتمالی سیستم یونایتد در حضور فالکائو است. در حال حاضر منچستر‌یونایتد از سیستم 1-3-2-4، که متداول‌ترین سیستم حال حاضر دنیاست، استفاده می‌کند. بازی با این سیستم موجب شده وین رونی به نقش بازیساز، یا شماره 10، وارد شود و از پست تخصصی‌اش، مهاجم دوم، دورتر شود تا روبین فان‌پرسی در نقش تک‌مهاجم ایفای نقش کند. اما با آمدن فالکائو، سیستم یونایتد چگونه تغییر خواهد کرد؟ واضح است که یونایتد (طبق شایعات) 27 میلیون پوند به اضافه خاویر هرناندز را به اتلتیکو نخواهد داد تا بازیکنی برای نیمکت خود خریداری کند. پس بدون تردید فالکائو در ترکیب اصلی تیم حضور خواهد داشت. اما این موضوع با چالش‌هایی همراه است چرا که حضور همزمان رونی، فان‌پرسی و فالکائو نیازمند تغییر پست یکی از آنها و تغییر سیستم است. در اینجا سیستم‌هایی که می‌توانند هر 3 آنها را در خود جای دهند بررسی خواهیم کرد. 2-4-4؛ قدیمی و منقرض شده
به جرأت می‌توان گفت که ساده‌ترین سیستم فوتبال 2-4-4 است. سر‌الکس در دوران امپراتوری‌اش در یونایتد، سال‌ها از این سیستم استفاده و نتایج بسیار خوبی نیز کسب کرده است اما در عصر فوتبال مدرن، استفاده از 2-4-4 به معنای خودکشی است، مگر اینکه تیم شما منتخب ستارگان جهان باشد! با این وجود، سر‌الکس از همه ابزار لازم برای به کارگیری سیستم سنتی انگلستان بهره‌مند است. این ترکیب نیازمند حضور وینگر‌هایی با توانایی سانتر و دریبلینگ عالی است. همچنین این بازیکنان باید بسیار سریع باشند و بتوانند در امر دفاع به مدافع کنار تیم کمک کنند. والنسیا (با وجود افت فاحشی که داشته است) از این نوع وینگرهاست. اشلی یانگ نیز در این سیستم احساس راحتی خواهد کرد اما نانی شاید اندکی به چالش کشیده شود. جدای از این مساله، خط حمله 2 نفره در 2-4-4 جایی بسیار مناسب برای تشکیل یکی از وحشتناک‌ترین زوج‌های خط حمله فوتبال دنیا خواهد بود: فان‌پرسی- فالکائو. سوالی که مطرح می‌شود این است که در این صورت جایگاه رونی در این سیستم کجا خواهد بود؟ بسیاری بر این عقیده‌اند که رونی به مرور زمان به یک هافبک میانی تبدیل خواهد شد. خود او نیز اعتراف کرده که از حضور در این پست لذت می‌برد و سر‌الکس نیز تا به حال در دفعاتی اندک از او در این پست استفاده کرده است. پست دیگری که رونی می‌تواند در آن حضور یابد وینگر است. رونی چند سال پیش در زمان حضور رونالدو و ته‌بس، در تعدادی از بازی‌ها، بویژه در لیگ قهرمانان، در کناره‌ها بازی کرد و عملکردی قابل قبول از خود نشان داد. انعطاف‌پذیری بالای رونی و توانایی حضورش تقریبا در همه پست‌های خط میانی و حمله، دست سر‌الکس برای استفاده از او را باز می‌گذارد.
1-1-4-4؛ محتاطانه و بسیار مفید
سیستمی که سر‌الکس پس از به خدمت گرفتن چیچاریتو در سال 2010 شروع به استفاده از آن کرد، 1-1-4-4 است؛ یک سیستم که دارای جنبه احتیاط بالاست و در عین حال بسیار انعطاف‌پذیر است. همه این خصوصیات ناشی از حضور بازیکنی است که پشت مهاجم تیم حضور دارد. این بازیکن نه یک شماره 10 کامل و نه یک 9 کاذب، بلکه ترکیبی از هر دو است. این بازیکن می‌تواند به مهاجم تیم اضافه شود و سیستم به 2-4-4 تبدیل شود. عقب‌تر بیاید و با تغییر اندکی سیستم 1-3-2-4 ظاهر شود. حتی او می‌تواند به خط میانی منتقل شود و سیستم تیم به 1-4-1-4، 1-5-4 و یا 3-3-4 تبدیل شود. به خاطر همین موضوع است که در وصف این ترکیب می‌گویند: «ما منتظر می‌مانیم تا شما حرکت خود را انجام دهید. آنگاه سیستم خود را تعیین می‌کنیم». مانند مهره سیاه در شطرنج. و اما حضور رونی، فان‌پرسی و فالکائو در این ترکیب به سادگی امکانپذیر است اما باز هم رونی به خط میانی منتقل خواهد شد. پست اصلی فان‌پرسی در گذشته 9 کاذب بوده است و به بازی پشت مهاجم اصلی عادت دارد، به همین خاطر مشکلی از بابت حضور او و فالکائو در خط حمله وجود نخواهد داشت و آخرین نکته این است که در این ترکیب الزامی برای حضور یک تخریبگر وجود ندارد، به همین خاطر رونی و کلورلی به‌راحتی می‌توانند در میانه میدان حضوری موثر داشته باشند.
3-3-4؛ بسیار مؤثر برای حفظ توپ
یونایتد می‌تواند با این سیستم یک ترکیب بسیار موثر داشته باشد، هر چند که چند حالت به وجود خواهد آمد. اول آنکه فان‌پرسی باید به پست وینگر منتقل شود (پست دوران جوانی‌اش). دوم آنکه می‌توان از کاگاوا در خط حمله و رونی در خط میانی استفاده کرد یا برعکس که حالت اول مناسب‌تر است؛ زیرا کاگاوا تا به حال در میانه میدان بازی نکرده است. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که خلاقیت کاگاوا و توانایی‌اش در بازیسازی بیشتر از رونی است و حضور او در میانه میدان می‌تواند موثرتر باشد و سومین حالت که می‌تواند بسیار جالب باشد، حضور همزمان رونی و کاگاوا در میانه میدان است که به این ترتیب هر دو از خلاقیت خود نهایت بهره را خواهند برد. این ترکیب در زمان حضور یک مدافع میانی پا به توپ بسیار موثرتر می‌شود، به همین خاطر حضور فیل جونز که می‌تواند در خط میانی نیز بازی کند، می‌تواند بسیار عالی باشد. البته می‌توان از جونز در پست هافبک دفاعی و از اوانز در قلب خط دفاع نیز استفاده کرد. مدافعان کناری نیز باید تمام مدت به خط حمله اضافه شوند، به همین دلیل شاید حضور فابیوی جوان‌تر بتواند مناسب‌تر از اورای 31 ساله باشد.
1-3-2-4؛ کامل‌ترین سیستم حال حاضر
یونایتد در حال حاضر نیز با این سیستم بازی می‌کند. رئال‌مادرید، دورتموند و بایرن‌مونیخ از این سیستم نهایت بهره را برده‌اند و در حال حاضر در مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان حضور دارند. تنها تغییراتی که لازم خواهد بود، انتقال فان‌پرسی به پست شماره 10 و جا‌به‌جایی رونی به یکی از پست‌های کناری یا هافبک‌های دفاعی است. رونی در صورت بازی در عقب‌تر، فرصت استفاده از خلاقیتش را پیدا خواهد کرد و می‌تواند همانند موسا دمبله که زمانی هم‌پست رونی بود و اکنون یکی از هافبک‌های دفاعی برتر لیگ جزیره است، در این نقش از انرژی و خلاقیت بالای خود نهایت بهره را ببرد. هر چند دیدن رونی به عنوان هافبک دفاعی عجیب خواهد بود.
2-2-2-4؛ سیستم سنتی آمریکای لاتین
برزیل طی 100 سال گذشته غالبا از این سیستم استفاده کرده است. قدرت این سیستم در 4 بازیکن جلویی نهفته است. این 4 بازیکن جا‌به‌جایی‌های بسیار زیادی انجام خواهند داد و این موضوع دفاع حریف را سردرگم خواهد کرد. در حال حاضر پی‌اس‌جی با این سیستم بازی می‌کند. 4 مدافع این سیستم بسیار معمولی و مانند دیگر سیستم‌ها هستند. 2 بازیکن جلوی آنها می‌تواند شامل زوج‌های تخریبی-بازیساز و تخریبی- تخریبی باشد. در حقیقت 4 بازیکن تهاجمی‌تر تیم می‌توانند از عهده امور تهاجمی برآیند، به همین دلیل نیاز به حضور بازیساز آنچنان احساس نمی‌شود. اما 2 بازیکنی که پشت مهاجمان قرار دارند نه وینگر هستند و نه هافبک تهاجمی. آنها تلفیقی از هر 2 هستند (همانند بازیکن پشت مهاجم در
1-1-4-4 که در بالا بحث شد). آنها به گوشه‌ها خواهند رفت و به تیم عرض خواهند داد. به تو خواهند زد و قلب دفاع حریف را هدف قرار خواهند داد. این امر موجب شناوری فوق‌العاده بالایی در فاز تهاجمی تیم می‌شود و عنصر پیش‌بینی ناپذیر بودن را به تیم می‌بخشد. از بین 2 مهاجم نیز معمولا یکی به عقب برخواهد گشت تا موجب بی‌نظمی بیشتر خط دفاع حریف شود. با این اوصاف، رونی و کاگاوا می‌توانند پشت‌سر فالکائو و فان‌پرسی بازی کنند تا یونایتد بیش از پیش قدرتمند شود.