زهرا طباخيپرونده برخوردهای دوگانه غربیها با پدیده «نسلکشی دولتی» در اندازه چند هزار تا میلیون نفری به اندازهای در منظر افکار عمومی فاش است که پرداختن به آن قدیمی شده است اما گاه حرکات رسانهای با هدف تغییر تاریخ رقم میخورد. بیشک مبارزه با چنین خباثتی به جهت ثبت روایتهای جعلی تاریخی برعهده همه آزادگان جهان است.
بهانه نگارش این سطور افشاگری پیرامون پروژه «اشک تمساح» شبکه رسمی وزارت خارجه انگلیس «بیبیسی» در موضوع نسلکشی اکراد عراقی است. پروندهای که به بهانه حمایت از طرح «کردستان بزرگ» با تکیه بر استراتژی قدیمی «تفرقه بینداز و حکومت کن» آغاز شد و با روایتگری جعلی تاریخ تلاش شد به ورژن «عزاداری انگلیسی» به جهت نسلکشی کردهای مظلوم عراقی، سابقه رسمی و دولتی بخشیده شود. انگار دیکتاتورهای منطقه خاورمیانه مانند صدام و حسنی مبارک و بن علی تحتالحمایه موجودات مجهولالهویه فضایی دست به جنایت میزدهاند و همه این فجایع خودبهخود صورت گرفته است!
اما در مستند بیبیسی سعی در حذف یا تغییر کدام واقعیتهای تاریخی شد؟
الف- حذف نام منافقین
بیشک مهمترین علت بروز نفرت عمومی از گروهک تروریستی منافقین در عراق مشهور شدن به عنوان بازوی نظامی صدام در نسلکشی کردها، سرکوب شیعیان و ترور دانشمندان عراقی است. عمليات انفال، نام رشتهسرکوبهای پیدرپی سال ۱۹۸۸ بود که در آن نیروهای رژیم بعث عراق که به طور مستقیم از صدام تکریتی فرمان میگرفتند، با کمک رسمی منافقین بیش از صد هزار کرد عراقی را قتلعام کردند. مردم بیدفاع حلبچه در جریان جنگ ایران و عراق، در تاریخ 16 و 17 مارس 1988 توسط رژیم بعث عراق طی همین عملیات بمباران شیمیایی شدند. در این جنایت جنگی تکاندهنده نزدیک به 5 هزار نفر از کودکان، زنان و سالخوردگان کشتار شدند.
منافقین به رهبری مریم و مسعود رجوی علاوه بر اینکه در کشتار اکراد ناراضی از حکومت مرکزی نقش «سگ وفادار» صدام را بازی کردند بعد از نسلکشی کوشیدند در یک جنگ رسانهای تمامعیار مسؤولیت فجایع حلبچه را به ایران نسبت دهند. حال آنکه نخستین مرجع رسمی که تصاویر این نسلکشی بشری را به جهانیان مخابره کرد طرف ایرانی بود. شباهت شبیهسازی موضوع «استفاده از سلاح شیمیایی» در سوریه امروز نیز از نکات جالب بازگشایی پرونده نسلکشی اکراد عراقی با مشابهت مکانی و شکل فرقهای ملتهای عراق و سوریه است.
ب- حذف بیمسؤولیتی تاریخی انگلیس
گازهای سمی بهکاررفته از سوی دولت عراق در حلبچه گاز خردل، سارین، تابون و ویاکس بود که از سوی برخی دولتهای غربی از جمله آلمان، هلند و انگلیس به رژیم بعث عراق تحویل شده بود اما سالها بعد از این جریان تنها معاملهگر هلندی فرانس فان آنرات به واسطه دست داشتن در این معامله دستگیر و از سوی دادگاه به 15 سال زندان محکوم شد. در مستند بیبیسی نهتنها کوچکترین اشارهای به منشاء این گازهای سمی و دیگر سلاحهای بعثیها نشده بلکه به بزرگترین سوال اذهان عمومی درباره علت سکوت «جامعه جهانی» درباره حوادث چندین برابر وخیمتر از جک تاریخی بهاصطلاح فاجعه «هولوکاست» نیز پاسخی داده نمیشود. جالب اینجاست که 2 مستند اخیر یکی در آستانه مرگ تاچر و دیگری در روز تشییع وی در انگلیس از شبکه بیبیسی فارسی پخش شده است بدون اینکه به نقش تاریخی دولت مارگارت تاچر به عنوان «شریک بزرگ و چندین ساله صدام» در حوادث سالهای 1988 تا 1991 اشارهای گذرا شود!
در همین باره در ویکی پدیا- دانشنامه مورد وثوق انگلیس- آمده است:
«در جریان حمله رژیم بعثی عراق به ایران، دولت تاچر اعلام بیطرفی کرد اما طبق اسناد منتشر شده از مرکز اسناد ملی انگلیس، دولت مارگارت تاچر در اواخر سال ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۸۱ علاوه بر فروش تسلیحات نظامی، برای عراق پایگاه نظامی دریایی و هوایی ایجاد کرده بود.
این اقدام انگلستان در حالی صورت گرفت که این کشور قطعنامه شورای امنیت را درباره ضرورت خودداری از هر اقدامی که به تنش بیشتر و گسترش جنگ میانجامد، امضا کرده بود.
بر اساس این اسناد، فهرست سلاحهایی که دولت تاچر فروش آن را به رژیم صدام پیشنهاد کرده بود، شامل ۷۸ نوع تجهیزات نظامی از جمله خودروهای لندروور، خودروهای نجات، انواع رادار و لوازم یدکی انواع تانک است که البته همه آنها به فروش نرفت. توماس ترنشاد، وزیر خارجه، سال ۱۹۸۱ در نامهای محرمانه نوشت: «قراردادهای دفاعی به ارزش بیش از ۱۵۰ میلیون لیره استرلینگ با عراق در 6 ماه اخیر امضا شده است که از جمله آنها قراردادی به ارزش ۳۴ میلیون لیره برای تحویل خودروهای زرهی به منظور نجات و تخلیه نیروها از میدان جنگ است که از طریق اردن در اختیار عراق قرار میگیرد». در نامه ترنشاد آمده است: «دیدار با صدام حسین گامی مهم در راه برقراری روابط کاری با عراق برای تحقق منافع اقتصادي زیاد در زمینههای تجاری و سیاسی است». «تاچر با نوشتن یادداشتی بر این نامه، از پیشرفت در روابط عراق و انگلیس ابراز خرسندی کرد. حال مشخص نیست وقتی گوینده بیبیسی جزئیات عبور بولدوزرها، تانکها و ماشینهای نظامی عراقی از روی بدنهای نیمهجان کردها را با وسواس برای بیننده تعریف میکند چه تصوری از کشور فروشنده این ادوات نظامی و حامیان رژیم صدام دارد.
بی توجهی به سکوت جامعه جهانی
آنگاه که ملکه انگلیس و نیمی از دولتمردان جهانی در مراسم پرهزینه دفن «تاچر» سیاستمدار خشن و بیرحم انگلیسی ژست عزا به خود گرفته بودند حداکثر سخنی که از نارضایتی از وی رسانهای شد مرتبط با لقب «شیر دزد» بود که اشاره به یک پرونده بیمقدار داخلی دارد اما در واقع تاچر و ریگان، رهبران ائتلاف کثیفی بودند که در برابر جنایت حلبچه و نسلکشی اکراد سکوتی جهانی و طولانیمدت را مدیریت کردند. وخامت اوضاع تا آنجا پیش رفت که اصل وقوع چنین حادثهای تا مدتها در غرب زیر سوال بود، محکومیت در حد کلام پیشکش! نهایت بیحمیتی انگلیس آنجا مشخص میشود که بدانیم بریتانیای صغیر سرانجام در اوایل سال 2013 میلادی «نسلکشی اکراد» را به رسمیت شناخت. جرمی کاربین از نمایندگان مجلس انگلیس و از اعضای حزب کارگر در این باره گفته است: «اعلام رسمی رویداد انفال به عنوان نسلکشی کردهای عراق، وقت زیادی گرفت و در این باره تلاش و تحقیق فراوانی صورت گرفت. چراکه در دوران جنگ ایران و عراق، انگلیس به خاطر سیاستهای ویژه خود در حوزه اقتصادی و دیپلماسی از عراق حمایت میکرد». واضح است که پرداختن به موضوع نسلکشی اکراد عراقی در شرایط فعلی و مقایسه ظریف آن با وقایع سوریه کوچکترین ارتباطی با ارزشگذاری تاریخی انگلیسها برای کرامت انسانها ندارد. این تنها یک جنگ رسانهای جدید است که برای دامن زدن به آتش قومیتگرایی و جنگ فرقهای در منطقه در دستورکار شبکه کثیف بیبیسی قرار گرفته است.
سیاست دولتهای شیطانی غربی سالهاست ثابت دنبال میشوند. آنچه در اين میان مهم مینماید «عبرت گرفتن» ملتهای مالک منطقه خاورمیانه (غرب آسيا و شمال آفریقا) از تاریخ ذلتبار توأم با استعمار و کبرورزی بدون پشتوانه حقیقی قدرت و ثروت است. «قدرت» انگلیس به دست آمده از تاریخ ننگین صدها سال «تفرقهاندازی» و بهره بردن از «آستانه پایین تحمل سیاسی» و «جهلافکنی» در منطقه است اگرنه حاکمان جزیره بیثبات بریتانیای صغیر هرگز در اندازه یکی از کشورهای نفتی خاورمیانه نیز سرمایه حقیقی نداشته و ندارند. وقت اتحاد بر مدار عقلانیت و میهنپرستی عراق ثروتمند و قدرتمند هنوز فرا نرسیده است برادران؟ عراق ضعیف و ناامن، عراق تکهتکه، عراق طایفهمحور تنها شایسته دولتهای استعمارگر است که در به رسمیت نشناختن «نسلکشی کرد و سنی و شیعه» عراقی نیز اجماع استراتژیک دارند! وای بر امت دریده شده اسلام!