عطيه مسجدياز نظر فلسفی هر معلولی را علتی و از نظر روانشناختی هر حب و هر بغض و عقده‌ای را ریشه‌ای است. فائزه هاشمی‌رفسنجانی، متولد 1341، به عبارتی نیم قرن و اندکی از خداوند غافر عمر گرفته. سابقه‌ای واضح و مواضعی بی‌پرده دارد که بیان آن از ابتدا خالی از لطف است لذا بسنده می‌‌کنیم به موضع‌گیری‌های سال 1388 وي که از عوامل پیگیری‌های قضایی پرونده‌اش بوده است تا برسیم به مصاحبه کذایی پس از آزادی‌اش با روزنامه «بهار» با عنوان «نخستین روایت فائزه از روز‌های اوین» که بهانه نگارش این مطلب است.
شرکت در تجمع 26 خرداد 88 در مقابل جام‌جم و تقاضا از تجمع‌کنندگان براي ادامه اعتراضات که با جست‌وجویی ساده در فضای مجازی شواهد آن قابل انکار نیست. ایشان با صدای مخصوص به خودش در کمال جوگرفتگی از سویی آرای مردم را سند‌سازی دانسته و ادعا می‌‌کند «اینها تعرفه‌ها را پر کرده‌اند و ریختند داخل صندوق‌ها» و از سوی دیگر پس از اتهام‌زنی به نظام در نهایت بی‌انصافی مردم را «مقصر» واقعی این جریانات دانسته و می‌‌گوید:
«اصولا کشورهای جهان سوم همیشه دغدغه دارند و آرامش ندارند، اساسا تاریخ ما مشکل دارد و به لحاظ روانشناسی جامعه ما قهرمان می‌‌سازد و اسطوره‌کش است. سیستم روانشناسی جامعه ما مشکل دارد!» این سخنان به غایت حکیمانه به همین جا ختم نمی‌شود و فول‌تئوریسین عرصه روانشناسی ـ سیاسی ـ اجتماعی مدعی وقوع تقلب حتی در دوره خاتمی شده و علت رای نیاوردن پدرش را خیانت و تقلب خاتمی عنوان می‌‌کند! گذشته از میزان شدید جوگرفتگی به خاطر شرایط حاکم بر زمان و مکان ایشان، میشود بدین وسیله عمق انحرافات دامنگیر او را تا حدی درک کرد. اما مورد بعدی؛ در 30 خرداد 88. یک روز پس از سخنرانی رهبر انقلاب و دعوت به آرامش و پایبندی به قانون، فائزه به همراه تنی چند از همراهان در محل تجمعات حضور یافتند و دلیل این حضور را در نهایت بامزگی غلبه بر گرسنگی و قصد تهیه ساندویچ برای رفع این حس ناخوشایند عنوان داشتند، البته در این‌باره صداقت پسر ایشان جای بسی تقدیر دارد که در مصاحبه با شبکه بی‌بی‌سی گفت مادر و بستگانش به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی در روز شنبه دستگیر شدند. ناگفته نماند این دستگیری به نسبت، طولانی و به طول یک روز انجام گرفت.
پس از این دستگیری ایشان باز هم از همتش نکاست و در 16 آذر 88 در دانشگاه محل تحصیلش، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات به سخنرانی پرداخته و در افاضات تحریک‌آمیز خود از توهین به نظام و ارزش‌های انقلاب فروگذار نکرد و البته حضور ایشان در تجمعات دیگر از جمله فتنه روز عاشوراي88 نیز از جمله سختکوشی‌هایش به شمار می‌‌رود. نکته اینجاست که حکم قوه قضائیه نه به خاطر این همه مجاهده در مسیر باطل بلکه به دلیل مصاحبه فضاحت‌بار با سایت روزآنلاین صادر شده. این مصاحبه مهوع که از کوچک‌ترین وجاهت ادبی برخوردار نبود مملو از جسارت به ارکان جمهوری اسلامی بود. پرده‌دری‌هایی که طبیعتا نمی‌توانست دامن استوانه نظام را نیالاید. از وقاحت کلام وي همین بس که در بخشی از مصاحبه اظهار داشت: «متاسفانه عده‌ای رجاله و لات و اراذل و اوباش به نام اسلام و انقلاب و دفاع از ارزش‌ها، اداره مملکت را در دست گرفته‌اند، چه انتظاری می‌‌توان داشت».
از این همه سوابق تامل‌برانگیز و رقت‌بار که بگذریم می‌‌رسیم به مصاحبه اخیر او با روزنامه بهار که باز هم عجبا از این همه بغض، عجبا از این همه کینه که قطعا بنا بر استدلالات فلسفی و روانشناختی بی‌دلیل نمی‌تواند باشد، پس عجبا از دلیل.
لازم به یادآوری است این مصاحبه در حالی صورت گرفته که حکم ایشان علاوه بر گذراندن 6 ماه حبس، 5 سال محرومیت از هرگونه فعالیت مجازی، فرهنگی و مطبوعاتی است.
اما نکات این مصاحبه که در منزل خانم فائزه هاشمی بهرمانی صورت گرفته.
در اوایل مصاحبه از ایشان پرسیده میشود، قرار بود 30 اسفند آزاد شوید اما 29 اسفند آزاد شدید. چرا؟ پاسخ داده میشود «مرا بیرون کردند» و وقتی سوال میشود چرا اصرار داشتید در زندان بمانید؟ پاسخ بسیار قابل تاملی داده میشود، پاسخی که 2نکته غیرظریف در آن هویداست که عجبا و عجبا!
اول: میخواستم همه 6 ماه محکومیت خود را کامل بگذرانم و هیچ منتی بر من و خانواده‌ام نباشد(!) و دوم: ترجیح می‌‌دادم تحویل سال را در جمع دوستانم در زندان باشم(!)
ایشان واقعا تصور کرده‌اند با هزینه یک روز از زندگی مرفه و امنشان دیگر منتی بر ایشان و خانواده‌شان نیست؟! باید خدمتشان عرض کرد منت این ملت و مملکت و نظام بر سر شما و خانواده عظمایتان شاید جبران شود، اگر بتوانید پاسخگوی خون 2800 نفر شهید انقلاب اسلامی سال 1357 و 188 هزار شهید 8 سال دفاع قهرمانانه باشید که پای این نظام و انقلاب ریخته شد، وقتی بتوانید پاسخگوی 45 هزار رزمنده‌ای باشید که در زندان‌های بعث شکنجه شدند و جوانی خود را دور از وطن و خانواده طی کردند، وقتی بتوانید پاسخگوی خانواده‌هایی باشید که در این 30 سال از فراق شهدایشان خون دل خوردند و قناعت کردند و قدر دانستند و ایستادند پای ارزش‌هایی که شما بارها به هر بهانه‌ای لگد مال کردید.
درباره نکته دوم که کنجکاوی مصاحبه‌کننده را هم برانگیخت و لذا از ماهیت دوستان همبند ایشان که بر خانواده برای کنار هم بودن، در لحظه سال تحویل ترجیح داده شده‌اند پرسید و پاسخ شنید «تعدادی از خانم‌های بهایی، تعدادی از سازمان مجاهدین، 2 خانم مسیحی، 2 نفر از مادران عزادار پارک لاله، تعدادی بچه‌های سبز و چند نفری هم لائیک و چپ.» و مکررا عجبا به چندین دلیل، بغض بهایی نسبت به نظام، بغض منافق نسبت به نظام، بغض 2 مادر داغدیده در غائله‌ای که شما به پا کردید با نظام، بغض بچه‌های سبز و خبرنگاری که فریب دروغ‌پردازی‌های رسانه‌های بیگانه و عده‌ای در ظاهر غیربیگانه را خوردند نسبت به نظام، بغض لائیک و چپ با نظام، بغض همه اینها با نظام می‌‌تواند مملو از دلیل و منطق و تاریخ و عوامل روانشناختی باشد ولی بغض غلیظ شما، در خانواده‌ای که از ارکان نظام بوده، در هیبت زنی مسلمان، در مقام کسی که نه‌تنها خانواده‌اش از نظام آسیب ندیده بلکه شکر خدا مقداري هم تپل شده، ریشه در چه و کجا دارد؟ در میانه مصاحبه سوال میشود زندان برای شما چطور بود؟ و اما پاسخ! خیلی خوب بود. تجربه بسیار قشنگی بود، انسان‌های بزرگی که با آنها آشنا شدم، روابط و فضای بین زندانی‌ها، تجربه گرانبهایی بود. عجب! پس شما انسان‌های بزرگ را در زندان یافتید؟! انسان‌های بزرگ‌تر خارج از زندان هیچگاه مصاحبتان بوده‌اند؟ انسان‌های نورانی و ساده‌زیست و خدوم و پاک؟ نکند فلسفه و دلیل این بغض‌ها فقط انتخاب همنشینان از این دست بزرگ باشد؟ کاش برای همنشینان اطرافتان تنوعی قائل می‌‌شدید، شاید اینگونه هزینه‌ساز نمی‌شدید. در قسمتی از مصاحبه از ملاقات آقای هاشمی در زندان و صحبت‌های میان پدر و فرزند سوال شد که در پاسخ به این سوال نیز نکته‌ای بس جالب‌توجه عیان است. پاسخ این بود؛ بیشتر احوالپرسی بود و وضع زندان را برایش توضیح دادم بابا نیز گله‌های آن طرف را منتقل کرد که چرا به مجاهدین، منافقین نمی‌گویم؟یا چرا روابط خوبی مثلا با مجاهدین و بهایی‌ها دارم؟ چه پاسخ غریبی! نظام و انقلاب شدند آن طرف و منافق و بهایی شدند این طرف؟! واقعا چرا؟! چطور به اینجا رسیدید؟ شما که فرزند مجاهد انقلابید چرا منافق را مجاهد می‌‌خوانید؟ اصلا از مرام و مذهب و مسلک و سیاست بگذریم که نمی‌شود گذشت، ترور 12 هزار شهروند هموطن‌تان به فجیع‌ترین صور ممکن، همکاری با صدام ملعون، عملیات مرصاد، ترور دانشمندان این آب و خاک، نکند منظورتان مجاهدت 48 ساله در جنایت باشد؟ در سوالی دیگر پرسیده میشود اتهام شما تبلیغ علیه نظام بوده آیا فکر می‌‌کنید علیه جمهوری اسلامی تبلیغ کرده‌اید؟ و جواب: این اتهام را قبول ندارم من بی‌دلیل زندان بودم، عجیب اینجاست که من اتهام نشر اکاذیب نداشتم و این یعنی حرف‌هایم درست بوده ولی میگویند نگو. عجبا به این اعتماد به نفس، عجبا به بلندی دیوار حاشا و عجبا به کسانی که در این 6 ماه شما را در این حد توجیه کرده‌اند! بله شما درست بوده و هستید. در واقع انسان‌ها چند دسته‌اند، عده‌ای حجت خدا روی زمین که هم درست حرف میزنند و هم درست عمل می‌‌کنند، عده‌ای درست حرف میزنند و نادرست عمل می‌‌کنند که میشود برای‌شان از حجت‌ها مثال زد و متذکرشان کرد و امان از دسته سوم که نه درست حرف میزنند و نه درست عمل می‌‌کنند که متاسفانه بر آنها حرجی نیست. و نکته‌ترین نکته طنز پایان مصاحبه: مصاحبه‌کننده: این طنز قدیمی که شما مردترین عضو خانواده هاشمی هستید را قبول دارید؟ فائزه هاشمی: من یک زن هستم و به زن بودنم افتخار می‌‌کنم چرا برای تعریف از یک زن به او مرد میگویند؟ مصاحبه‌کننده: از شجاعت می‌‌آید. فائزه هاشمی: مگر نمی‌شود شیرزن بود؟ خانم فائزه! واژه شیرزن مطمئنا برازنده یک زن است اما توجه کنید، نه هر زنی. زنی که زیر شکنجه رژیم ستمشاهی دم بر نمی‌آورد، زنی که زنده به گور میشود ولی حاضر نمی‌شود به امام خمینی، دقت کنید «امام» نه خمینیِ تنها، توهین کند، زنی که 3 فرزندش در راه میهن و اسلام شهید می‌‌شوند و نه‌تنها مویه نمی‌کند که سربلندانه افتخار می‌‌کند؛ نه زنی که در چند تجمع ضدمیهن و مملکت و ارزش شرکت می‌‌کند و وقتی دلیلش را جویا می‌‌شوند می‌‌گوید گرسنه‌ام بود ساندویچ میخواستم!
حَشَرَهُ اللهُ مَعَ مَنْ اَحَبَّ وَ لَوْ كانَ حَجَراً.
خداوندا! هر لحظه و هر آن به تو پناه می‌‌بریم.