ادامه از صفحه اول حضرت علی(ع) ضمن تقبیح شدید صرف بیت‌المال در غیر موضع مقتضی می‌فرمایند: «عطای مال در غیر موردش، افراط در خرج و اسراف است؛ این افراط‌گری و اسراف، صاحبش را در دنیا بالا می‌برد و در آخرت ساقط می‌کند! در میان مردم عزیز می‌دارد و در نزد خدا پست و خوار می‌کند».
5- مبتنی بر فلسفه حیات طیبه اسلامی، سفر یک رفتار قرآنی است که نتایج مهمی در خودسازی فردی، تحکیم روابط بین اعضای خانواده، تقویت روحیه یک زندگی مسالمت‌آمیز اجتماعی و در نهایت تزریق نشاط اجتماعی سالم در ارکان آن جامعه را در پی دارد. در نظام دینی اصولا تقدیر از برنامه‌ریزان و دست‌اندرکاران چنین رفتارهای سالم اجتماعی باید در چارچوب آموزه‌های دینی باشد نه در متن اقدامات خلاف شرع و قانون. از سوی دیگر ملاحظه تصاویر متعدد از پرچم‌های پایمال شده ایران اسلامی زیر پای حاضران گواه روشنی بر میزان ایران دوستی مدعیان یادشده است. اصولا در دهه چهارم انقلاب اسلامی چنین مراسمی باید یادآور تجمع یکصد هزار نفری بسیجیان لشکر محمد رسول‌الله در ورزشگاه آزادی در سال 1364 می‌بود اما افسوس که افزون‌طلبی‌های سیاسی یا وادادگی‌های معنوی برخی دولتمردان مانع از تحقق مجدد چنین خاطره افتخار‌آمیزی شد.
6- بالاخره در خاتمه لازم به اشاره است بازبینی فیلم و تصاویر حواشی غمبار اما مستند این مراسم- منتشره در فضای رسانه‌ای کشور- نشان می‌دهد اصولا در سال «حماسه سیاسی، حماسه اقتصادی» و همزمان با رخداد تلخ زلزله در استان‌های بوشهر، سیستان و بلوچستان و آذربایجان‌شرقی و استمرار آوارگی هموطنان عزیزمان در معابر عمومی و بیرون شهرهای استان‌های یادشده- از خوف بازگشت زلزله یا پس‌لرزه‌های آن - و مهم‌تر از همه در بحبوحه فشارهای اقتصادی وارده بر عامه مردم، برگزاری جشن پرهزینه و راه‌اندازی مراسم رقص و پایکوبی آن هم با هزینه بیت‌المال از سوی مدیران ارشد کشور به بهانه تجلیل از خادمان ستاد تسهیلات سفرهاي نوروزی نوعی افراط اداری و امری ناپسند و غیرموجه بود. البته نباید فراموش کرد در این ستاد جز کارکنان میراث فرهنگی، هلال‌احمر و راه‌و‌ترابری دستگاه‌های متعدد دیگری نیز مشارکت پررنگی داشتند که در این جشن هیچ نام و نشانی از آنها به میان نیامد تا دلیلی باشد که سیاسیون همچنان منتظر شنیده شدن شعار «زنده‌باد بهار» در استادیوم آزادی از زبان مقامات ارشد اجرایی کشور باشند که البته غلظت شعار سر داده شده از سوی مدعوین گرسنه با عنوان خنده‌دار«ناهار، ناهار» و «توپ، تانک، فشفشه، ناهار ما چی می‌شه» عملا مانع از شنیده شدن «شعار زنده‌باد بهار» شد.