برنامه «سین مثل سریال» در سری سوم پخش خود توانست مخاطبان بسیاری را با خود همراه کند و سازندگان آن با تغییراتی که در سبک و سیاق این برنامه ایجاد کردند، توانستند «سین مثل سریال» را از یک برنامه متوسط تلویزیونی به یک برنامه پربیننده بدل کنند. این برنامه با ایجاد رقابت میان سریال‌های تولیدشده، سعی در جذب مخاطبان داشت و تا حد زیادی هم توانست در این مسیر موفق عمل کند. بخش‌هایی از گفته‌های عوامل این برنامه به نقل از خبرگزاری برنا در ادامه می‌آید: محمد سلوکی، مجری
میزان پیامک‌ها در این برنامه‌ها مانند میزان فروش بلیت در سینما‌ست و بالا بودن آن حکایت از میزان استقبال مردم دارد.
واقعیتش این است که در سری اول این برنامه ما خودمان هم مانند مخاطبان‌مان در حال کسب تجربه بودیم و آموزش می‌دیدم به همین دلیل یکسری کاستی‌ها در کار ما دیده می‌شد اما خب امسال از همان ابتدای «سین مثل سریال» سعی کردیم آموزش را در لایه‌های زیرین این برنامه قرار دهیم و برخلاف گذشته که به مخاطب نمی‌گفتیم با چه نگاه و دانشی ببیند، به او به شکل غیرمستقیم شیوه درست داوری کردن و نقد منصفانه را آموزش می‌دادیم. به طور مثال در برنامه از سازندگان می‌پرسیدیم که ملاک‌شان برای انتخاب یک برنامه چیست و از نظر آنها در فلان کار کدام بازیگر موفق عمل کرده است یا سکانس مورد علاقه‌شان در فلان سریال کدام بوده است، خب بی‌شک نوع انتخاب آنها به مخاطب آموزش می‌دهد که چگونه و با چه ملاک‌هایی یک سریال و بازیگر را انتخاب کند و صرفا بازیگر و کارگردان را بر اساس کارنامه‌اش نسنجد و انتخاب نکند بلکه از طریق نقشی که آفریده یا کاری که ساخته است مورد داوری قرار دهد.
من همیشه گفته‌ام و باز هم می‌گویم که برای من لحن نقد و کارنامه فردی که نقد را بیان می‌کند بسیار مهم است چرا که اگر منتقدی که بی‌رحمانه می‌تازد خودش کارنامه روشن و خوبی نداشته باشد نقد او کوچک‌ترین ارزشی ندارد اما خب بالعکس، اگر منتقد دارای کارنامه شفافی باشد از آن استقبال می‌کنم. از آنجایی که «سین مثل سریال»، بسیاری از سریال‌ها را به چالش کشید و عرصه را برای آنهایی که با بودجه دولتی کارهای کم‌مخاطب را ساختند تنگ کرد و به دوره رانت‌خواری پایان داد، طبیعی است که پیرامون این برنامه از همان جناح هم انتقادهای بی‌پایه و اساسی مطرح می‌شود اما خب برای ما ارائه یک کار خوب مهم است و گوش‌مان هم به این حرف‌های بی‌اساس بدهکار نیست. خوشبختانه در این راه حمایت‌های خوبی از جانب مدیران سازمان و شخص آقای ضرغامی به عمل آمد، هر چند آنها هم تحت فشار انتقاد مخالف‌ها بودند اما با حمایت‌هایی که انجام دادند ما را برای ادامه کار دلگرم کردند.
هیچوقت یادم نمی‌رود مجید صالحی بعد از آنکه در این برنامه شرکت کرد، گفت پیش از آمارگیری از طریق این برنامه تصورم بر این بود که سریال «موج و صخره» اثر موفقی است اما خب امروز متوجه شدم در آن کار چندان موفق عمل نکرده‌ام. این نکته شاید در ظاهر ساده به نظر برسد اما در واقع باعث ارتقا یافتن سطح آگاهی و سلیقه مخاطبان می‌شود.
محبوبه میرسعید، کارگردان و مجری
به نظر من ما مخاطب آگاهی داریم؛ مخاطبی که نگاه خوب، متفاوت و متنوعی دارد و اگر بستر برای انتخاب او فراهم باشد سره را از ناسره تشخیص می‌دهد. به طور مثال با اینکه سال‌ها قبل سریال «کیف انگلیسی» از تلویزیون پخش شده بود اما آنها این سریال را به کاری مانند «موج و صخره» که به تازگی روی آنتن رفته بود، ترجیح دادند. این موضوع نشان می‌دهد جامعه آماری ما بسیار فهیم هستند و از درک بالایی برخوردارند.
ما در برنامه «سین مثل سریال» با کسی تعارف نداریم و سعی می‌کنیم در یک بستر مناسب افراد را به نقد بکشیم. به طور مثال من از نحوه اجرای خودم در این برنامه راضی نیستم و سعی می‌کنم آن را در سری‌های بعدی اصلاح کنم. در هر حال تلاش ما بر این است که سازندگان و بازیگران یک سریال بعد از آنکه در یک رقابتی حذف شدند، درباره علت این حذف شدن زود‌هنگام چاره‌جویی کنند و پیرامون این موضوع تامل کنند و در پی اصلاح عملکردشان باشند. مثلا یک سازنده باید دریابد که چرا یک سریال تنها 6 درصد رای می‌آورد و دیگری 66 درصد، در هر حال شراط موجود آنها را به سمت ارزش نهادن بیشتر برای ذائقه مخاطب پیش می‌برد.
در اواخر دهه 80 بود که من حس کردم با توجه به پایان یافتن این دهه، ما نیاز به تامل و تفحص در روند برنامه‌سازی داریم چرا که اعتقاد من بر این بود که نسبت به لایه‌های زیرین برنامه و سریال‌سازی در تلویزیون کمتر توجهی نشان داده شده است، از طرفی بر این باور بودم که پایان هر دهه مانند پایان هر فصل است و تغییرات زیادی همراه دارد. خوشبختانه طرح من مورد توجه آقای فرجی قرار گرفت و ایشان با توجه به بینش و پیشینه‌ای که نسبت به برنامه‌سازی دارند با این طرح موافقت کردند. اجازه دهید قبل از اینکه به ذهنیت خودم درباره میزان اقبال مردم درباره این برنامه اشاره کنم موضوعی را مطرح کنم و آن این است که در سال 73-72 وقتی عادل فردوسی‌پور فعالیتش را در عرصه ورزشی آن هم به شکل کمرنگ و به نوعی در حاشیه شروع کرد، کمتر کسی فکر می‌کرد او بتواند روزی به چنین جایگاهی در عرصه ورزشی دست یابد اما او با شیوه گزارش خودش رنسانسی در این عرصه ایجاد کرد و می‌توان دوره گزارشگری در ایران را به قبل و بعد از حضور او تقسیم کرد. فردوسی‌پور اطلاعات مردم را درباره فوتبال بالا نبرد بلکه توقع اطلاعاتی مردم را بالا برد. در گذشته مردم از یک گزارشگر اطلاعات چندانی نداشتند اما حضور او باعث شد مردم نسبت به این موضوع متوقع شوند. درباره «سین مثل سریال» هم در ابتدا تصورم این نبود که این برنامه بتواند حتما مخاطبان زیادی را با خود همراه کند و صرفا یک شوی تلویزیونی باشد بلکه می‌خواستم مردم را در انتخاب دخیل کنم. دلیل اقبال این برنامه هم صرفا به خاطر خوش‌ساخت بودنش نیست بلکه به این دلیل است که بی‌واسطه مخاطب را در انتخاب‌ها سهیم می‌کند. ما مردم بسیار فهیم و باهوشی داریم و هرگاه فرصت انتخاب را در اختیار آنها قرار دادیم توانستیم بهترین نتیجه را بگیریم.