اندیشکده «پروژه امنیت آمریکا» در مقاله‌ای به قلم «اریک برن‌اشتاین» به تحلیل پیشامدها و عواقب تعیین خط قرمز و اولتیماتوم برای ایران پرداخت. در این مقاله آمده است که اگر آمریکا برای ایران اولتیماتوم تعیین و ایران از آن سرپیچی کند، در این صورت آمریکا در صورت حمله به ایران- اگر توان آن را داشته باشد- اعتبار جهانی و نفوذ خود در منطقه را به خطر خواهد انداخت. در این تحلیل آمده است: در پاییز سال 2012 «نتانیاهو» اقدام به لابی‌گری با سازمان ملل کرد تا برای ایران خط قرمز تعیین کند. وی پیشنهاد داد اگر ایران مراحل غنی‌سازی 20 درصد خود را به پایان برساند و در راه ساخت تسلیحات هسته‌ای پیشروی کند، سازمان ملل باید به تأسیسات هسته‌ای این کشور حمله کند. سازمان ملل با این پیشنهاد موافقت نکرد اما در اوایل ماه مارس اخبار ضد و نقیضی منتشر شد مبنی بر اینکه ایران مقادیر قابل‌توجهی از اورانیوم غنی‌شده 20 درصد خود را به صفحات سوخت هسته‌ای انتقال داده است که این کار برای ساخت تسلیحات هسته‌ای اصلا مناسب نیست. تحلیل‌های اولیه و سطحی که از این حوادث به انجام رسید نشان داد تهدیدات مرتبط با مساله خط قرمز تأثیرات بسیار خوبی داشته‌اند اما این تحلیل‌ها دچار نقص‌های بسیاری بودند چرا که ایران اورانیوم غنی‌شده 20 درصد خود را سال‌ها قبل از تهدیدات «نتانیاهو» انتقال داده بود. بنابراین می‌توان گفت تهدیدات نخست‌وزیر اسرائیل هیچ تأثیری بر عملکرد ایران نداشته است. نکته جالب‌توجه دیگر این است که پوشش‌های رسانه‌ای هرگز نتوانستند به خطرات و عواقب سیاست خط قرمز برای ایران پی ببرند. برن‌اشتاین معتقد است: زمانی که رئیس‌جمهور یک کشور درباره مساله‌ای اولتیماتوم می‌دهد، او اعتبار شخصی و ملی خود را به خطر می‌اندازد چرا‌که اعتبار وی به فرمانبری گروه مخالف بستگی خواهد داشت. اگر گروه مخالف به تهدیدات و اولتیماتوم بی‌اعتنایی کند، رئیس‌جمهور در موقعیت دشواری قرار می‌گیرد. وی باید منابع نظامی، اقتصادی و سیاسی خود را به خطر بیندازد تا گروه مخالف را مجازات کند یا اینکه باید اعتبار خود را از دست بدهد. این مساله زمانی دشوارتر می‌شود که پای برنامه هسته‌ای ایران و کره‌شمالی در میان باشد. پس از فجایعی که آمریکا در جنگ با افغانستان و عراق به بار آورد، اگر تصمیم به آغاز جنگ با یکی از این 2 کشور بگیرد به سیاست و اعتبار خود در دنیا لطمه عظیمی وارد خواهد کرد. در نتیجه، هرگونه خط قرمزی از جانب آمریکا ممکن است به اعتبار و توانایی این کشور برای انجام مذاکرات آسیب بزند.