ادامه از صفحه اول بهتر آن است که بر افق دید خود بیفزاییم و اینچنین با روزها بازی نکنیم و از یاد نبریم که حتی دوم خرداد را هم «حضرت آقا» تعبیر به «حماسه» کردند. مع‌الاسف، بدتر از بازی با روزها، وارد کردن مقدس‌ترین مقدسات در سیاسی‌بازی‌هاست. تو را به خدا اندکی رحم کنیم به مفاهیم عالیه. اگر رئیس قوه مجریه مداقه‌ای بابت مفهوم «بهار» ندارد، «تفکر احمدی‌نژادی‌ها» نیز گاهی عجیب حرف‌های ناصحیح می‌زنند و عجیب‌تر اینکه روی بیان نادرست خود اصرار نشان می‌دهند. من از ساحت صاحب گرانقدر فاطمیه عذر می‌خواهم اما آیا این هم از مصادیق تقوا و اصلحیت است که مدعی شویم؛ «نخستین شخصی که علیه ائتلاف ایستاد، حضرت زهرا(س) بود؟!» اگر دیگران هم بخواهند بی‌تقوایی کنند، آیا دشوار است بردارند و جواب «های» را با «هوی» بدهند که «نخستین شخصی که علیه جبهه‌های سیاسی مصر بر منیت و غرور ایستاد، حضرت زهرا(س) بود؟!» و به راستی، مگر نه این است که هر جبهه‌ای، فی‌النفسه، نوعی ائتلاف است؟! و آیا ما نباید حق داشته باشیم که این نوع گفتار و رفتار را، نه تقوا، بلکه بی‌تقوایی بخوانیم؟!
***
فصل قشنگ انتخابات، بهار رابطه نظام مقدس جمهوری اسلامی با ملت است. همان به که با بی‌اخلاقی خرابش نکنیم. از این «شیرینی پر‌خاطره»، نمی‌توان «تلخی پر‌مخاطره» ساخت. سهل است که فتنه 88 هم ختم به حماسه 9 دی شد. مردم ما اگر در انتخابات، رای می‌دهند در امتحانات با جان خود به صحنه می‌آیند. ام‌البهار این رای‌ها و جان‌ها، موسم خوش رنگ شهادت است. شهادت، نقطه اوج بصیرت است. جنگ امروز، شاید «شهید» کم داشته باشد اما «شاهد» زیاد دارد. «شاهد» زیاد می‌خواهد. بصیرت ما شهادت خواهد داد که در لا‌به‌لای این همه صف‌بندی، هوای صف اصل‌کاری را داشته‌ایم یا نه؟! اگر دیروز، شهدا از جسم‌شان گذشتند و گذاشتند و رفتند، ما امروز باید از جان خود بگذریم... از جان خود بگذریم، لیکن بمانیم... تا «شاهد» باشیم برای انقلاب. تا «شهادت» دهیم به حقانیت، بلکه مظلومیت انقلاب. فی‌الحال خط مقدم شهادت، سه‌راه مرگ شلمچه نیست. سه‌راه زندگی بصیرت است. تیرها باید به ما بخورد اما نباید سینه ما را بدرد. انقلاب هم شهید می‌خواهد، هم شاهد. حالاحالاها کار دارد با ما انقلاب... گمانم تنها رها کردن انقلاب پیش این همه دوست(!) از تنها رها کردن انقلاب پیش دشمن سخت‌تر باشد. کار ما از دیروزی‌ها سخت‌تر باشد. این است که در تقدیر ما، به جای «شهید»، «شاهد» نوشته‌اند. اگر درست کار کنیم، «جهاد مضاعف» به ابتکار ما می‌گویند.