گروه سیاسی: رئیس‌جمهور ترکیه با اشاره به جایگاه ایران در منطقه اذعان کرد مخالف حمله نظامی خارجی به سوریه است. علی عبدالله گل، رئیس‌جمهور ترکیه در گفت‌وگوی تفصیلی با روزنامه فرامنطقه‌ای الشرق‌الاوسط درباره موضوعات مختلف منطقه‌ای از جمله اوضاع سوریه، مناسبات این کشور با ایران و همچنین روابط آنکارا با کشورهای عربی صحبت کرد.
وی در این گفت‌وگو روابط این کشور با سران عربستان سعودی از جمله عبدالله بن عبدالعزیز شاه این کشور و سلمان بن عبدالعزیز ولیعهد وی را ویژه خواند. وی با ابراز تاسف از اوضاع سوریه از اینکه این اوضاع به سوی بدتر شدن برود، هشدار داد.
رئيس‌جمهور تركيه از پاسخ به سوالی در این باره که آیا راه‌حل اوضاع سوریه با باقی ماندن قدرت در دست بشار اسد به دست خواهد آمد یا نه، طفره رفت و در عین حال گفت که با دخالت نظامی خارجی در این کشور نیز موافق نیست، چرا‌که مشخص نیست نتیجه حمله نظامی خارجی به سوریه به کجا منتهی خواهد شد. خبرنگار روزنامه الشرق‌الاوسط در ادامه از موضوع برنامه هسته‌ای ایران نیز سوال کرد و گل در پاسخ گفت که با ایجاد راهکارهای دیپلماتیک برای حل این موضوع موافق است. او تاکید کرد که مبنای ترکیه عاری‌سازی همه خاورمیانه از سلاح‌های اتمی است. گل به اختلاف دیدگاه‌های تهران با آنکارا درباره اوضاع سوریه اشاره و تاکید کرد: ایران کشوری همسایه و مهم برای ترکیه است و مناسبات دو‌جانبه آنها خوب است، البته ما می‌خواهیم فشارهای موجود در منطقه حل شود. وی که سیاست‌های کلی کشورش در راستای افزایش اختلافات مذهبی و فرقه‌ای در منطقه است، شیوع این اختلافات در منطقه را دردناک خواند و گفت که باید از این روند که ارتباطی با دین ندارد و صرف منافع سیاسی در آن نهفته است، به صورت قطعی جلوگیری کرد.
این در حالی است که مقامات ترک پیش از این از حامیان حمله نظامی کشورهای عضو ناتو به سوریه برای سرنگونی دولت اسد بودند. موضوعی که بارها در شورای امنیت سازمان ملل نیز به بحث گذاشته شد که هر بار با مخالفت روسیه و چین مواجه شد.
ایران نیز اعلام کرد درصورت حمله کشورهای خارجی به سوریه منطقه را برای مخالفان مقاومت اسلامی نا‌امن می‌کند. حتی فرمانده هوافضای سپاه پاسداران گفت که در صورت هر‌گونه درگیری خارجی در سوریه، ایران پایگاه‌های موشک پاتریوت در ترکیه را مورد هدف قرار می‌دهد.
هر چند برخی کشورهای غربی و عربی از موافقان طرح حمله خارجی به سوریه بودند اما پس از مطرح شدن ایده تشکیل کمیته‌ای متشکل از ایران، عربستان، ترکیه و مصر برای حل بحران سوریه، تقریبا این ایده نیز رنگ باخت. بویژه آنکه کشوری مانند مصر- که از حامیان سرسخت مخالفان اسد به شمار می‌آمد- در چند‌ماه اخیر خود را از تحولات این کشور عقب کشیده است. این در حالی است که پس از دیدار معاذ الخطیب، رهبر شورشیان سوریه با علی‌اکبر صالحی، وزیر امور خارجه کشورمان و آمادگی الخطیب برای آغاز دور گفت‌وگوها با دولت اسد، چشم‌انداز روشنی برای تحولات سوریه متصور بود اما پس از سفر منطقه‌ای اوباما و وزیر خارجه‌اش به خاورمیانه، بار دیگر درگیری‌ها در سوریه شدت پیدا کرد. کارشناسان معتقدند دور جدید آغاز درگیری‌ها در سوریه به منظور کشاندن درگیری‌های این کشور به عراق، از جمله اهدافی است که آمریکا برای تحت فشار گذاشتن ایران به دنبال آن است؛ طرحی که چند‌ماه پیش نیز به اجرا درآمد که البته با هوشیاری علمای دینی و دولت عراق به سرانجام نرسید. لبنان و فلسطین نیز از دیگر کشورهایی هستند که آمریکا برای محدود کردن قدرت ایران به آنها نظر دارد.
پیگیری طرح موسوم به صلح فلسطینیان در سفر باراک اوباما به سرزمین‌های اشغالی و مجاب کردن اسرائیل برای پذیرش این طرح، گام دیگر آمریکا برای محدود کردن مقاومت اسلامی در فلسطین و در مرحله بعدی حذف آن در تحولات داخلی و منطقه‌ای است.
کاخ سفید در طرح صلح فلسطین به دنبال آن است با قدرت دادن دفعه‌ای و به ظاهر چشمگیر به جریان ضد‌مقاومت ابومازن، عملا حماس را از صحنه تحولات فلسطین حذف کند.
البته آمریکا برای تحت فشار گذاشتن حزب‌الله لبنان نیز برنامه دارد. کشاندن ناآرامی‌های سوریه به لبنان‌که با شدت گرفتن درگیری‌ها در طرابلس و استعفای نجیب میقانی و شکل‌گیری تدریجی بحران سیاسی در لبنان فراهم شده است، به طور محسوسی می‌تواند حزب‌الله را درگیر تنش‌های داخلی کند و در نهایت بر قدرت مقاومت اسلامی در لبنان اثر منفی گذارد. روز گذشته نیز اخباری منتشر شد مبنی بر اینکه القاعده فعالیت‌های خود را در لبنان گسترش داده تا با متحد کردن گروه‌های سلفی لبنان بتواند پس از اعلام نتایج انتخابات پارلمانی لبنان در این کشور آشوب ایجاد کند. آمریکا با پشتیبانی از جریان 14 مارس و ایجاد انحراف در پرونده ترور رفیق حریری، نشان داده است بهترین حربه برای تضعیف حزب‌الله را خلع سلاح مقاومت اسلامی در لبنان می‌داند.
اتفاقات سریالی که یکی پس از دیگری و به اذعان مقامات آمریکایی با مدیریت کاخ سفید در حال وقوع است، انتخابات ریاست جهوری ایران را نشانه گرفته است. آمریکایی‌ها 3 نتیجه برای انتخابات ایران متصور هستند و بر اساس آن استراتژی‌های خود را نیز تدوین کرده‌اند.
نخستین و بهترین گزینه برای آمریکا، ایجاد آشوب‌های خیابانی و درگیری در ایران در نتیجه انتخابات ریاست جمهوری است.
اینکه آشوب در ایران و تضعیف نظام جمهوری اسلامی از این راه، چه دستاوردهایی می‌تواند برای آمریکا داشته باشد خود موضوع مقاله دیگری است که در آینده باید به صورت تفصیلی به آن پرداخت اما یکی از اصلی‌ترین دستاوردهای وقوع چنین اتفاقی برای آمریکا این است که الگوی جمهوری اسلامی که در بعد سیاست خارجی بر مبنای مقاومت اسلامی طرح‌ریزی شده است، بین ملت‌های منطقه رنگ خود را می‌بازد.
مخدوش شدن الگوی جمهوری اسلامی تنها راه مقابله آمریکا با موج بیداری اسلامی است که به گفته برخی کارشناسان تا سال 2014 کشورهای دیگر اسلامی حامی سیاست‌های آمریکا را نیز تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. در واقع کاخ سفید در نظر دارد با ناکارآمد نشان دادن نظام جمهوری اسلامی و استراتژی مقاومت، به ملت‌های منطقه بقبولاند که الگوی ایران برای اداره کشورها الگوی مناسبی نیست و احساسات ملت‌های مسلمان را به سمت الگوهای سکولاریستی منطقه هدایت کند.
دومین احتمالی که آمریکایی‌ها برای انتخابات ریاست جمهوری ایران متصور هستند، روی کار آمدن شخصی است مانند اصلاح‌طلبان که در سیاست خارجی رویکرد تهاجمی و مقاومت‌محور نداشته باشد.
حالت سومی که آمریکایی‌ها برای انتخابات ریاست جمهوری متصور هستند روی کار آمدن شخصی است که به استراتژی مقاومت عقیده داشته باشد.
حالت سوم بدترین نتیجه‌ای است که مردم ایران می‌توانند برای آمریکا رقم بزنند و آن روی کار آمدن رئیس‌جمهور معتقد به استراتژی مقاومت است. نخستین دستاورد انتخاب چنین رئیس‌جمهوری این است که طرح راه‌انداخته شده توسط آمریکا در منطقه، به صورت معکوس به ابزاری علیه سیاست‌های خاورمیانه‌ای واشنگتن تبدیل می‌شود، همانگونه که نتیجه طرح خاورمیانه بزرگ، افزایش قدرت مقاومت اسلامی در منطقه بود که به بیداری اسلامی در برخی کشورها نیز منجر شد.