سامان ماهور گیلانی: ابتدا و قبل از شروع بحث و دلیل انتخاب این موضوع، تذکر چند موضوع اصلی الزامی است. در آغاز این مبحث ابتدا باید به مقدمه‌ای کوتاه در رابطه با پروتستانیسم پرداخت.
پروتستانیسم به معنای گرایش و اعتقاد به مذهب پروتستان است، پروتستان به معنای معترض و از ریشه لغوی پروتست به معنای اعتراض گرفته شده است.
مسیحیت از 3 مذهب اصلی (کاتولیک، ارتدکس، پروتست) تشکیل شده است.
ریشه‌دارترین این مذاهب کاتولیک است که سابقه‌اش به حواریون حضرت عیسی بازمی‌گردد و ارتدکس هم به حدود 1500 سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که امپراتوری وسیع روم به 2 بخش شرقی و غربی تقسیم شد؛ کلیسای شرقی نام ارتدکس به خود گرفت و کلیسای غربی عنوان کاتولیک را حفظ کرد. پروتستان بیش از اینکه نام مذهبی از مذاهب مسیحی باشد، عنوانی برای حرکتی اجتماعی- مذهبی به شمار می‌آید در جهت رفع پاره‌ای از بدعت‌ها در آیین مسیحیت و انجام اصلاحاتی در این مذهب با هدف بازگشت به تعلیمات واقعی کتاب مقدس. قبل از پروتستانیسم شاهد حکومت کلیسا بودیم، در آن دوره کلیساهای کاتولیک مردم را از طریق دریافت مالیات‌های سنگین و آزار و اذیت شدید مخالفان تحت فشار قرار داده بودند. در آن زمان کلیسا آمرزش‌نامه‌هایی به مردم می‌فروخت که صرفا جهت سود مادی برای کلیسا بود، در این دوره حتی بهشت هم در ازای پول به عوام فروخته شد. در این هنگام پروتستانیسم تحت تاثیر افکار و اقدامات مارتین لوتر شکل گرفت.
نقطه شروع کار او اعتراض به فروش آمرزش‌نامه‌ها بود، در نتیجه در سال 1517 م با انتشار اعلامیه‌ای 95 ماده‌ای اعتراض خود را رسما بیان کرد. یکی دیگر از دستاوردهای پروتستانیسم توجه به یهودیت بود به این معنا که با وقوع پروتستانیسم جایگاه و منزلت یهودیان در جامعه ارتقای چشمگیری یافت. لوتر عقاید جدیدی را به مسیحیان معرفی کرد، وی ذیل رساله‌اش با نام «مسیح یک یهودی‌زاده شد» بیان داشت:
«یهودیان خویشاوندان خداوند ما (عیسی مسیح) هستند، برادران و پسرعموهای اویند. روی سخنم با کاتولیک‌هاست، اگر از اینکه مرا کافر بنامند خسته شده‌اند بهتر است مرا
یهودی بخوانند». یکی دیگر از رویکردهایی که پروتستانیسم از یهودیت به ارث برد «مقدم بودن انسان بر خدا» بود، همراه با پروتستانیسم است که اومانیسم دینی شکل می‌گیرد؛ یعنی محوریت از خداوند به انسان تغییر جهت می‌دهد.
در قرن 16 میلادی پروتستان‌های افراطی را پیوریتین نامیدند. پیوریتانیسم توسط فردی به نام «ویلیام تیندل» پایه‌گذاری شد. دایرهًْ‌المعارف یهود پیوریتانیسم را اینچنین معرفی می‌کند: «پیوریتانیسم که ساختار هنجارهای اخلاقی آن کاملا منطبق با تورات است به عنوان یهودی‌گری انگلیسی نامیده می‌شود». پیوریتین‌ها اولین مهاجران انگلیسی بودند که به سرزمین جدید (آمریکا) رفتند، همچنین از نکات جالب دیگر این است که آنها می‌خواستند نام «نیو اسرائیل» را روی سرزمین آمریکا بگذارند. نوام چامسکی در کتاب خود با عنوان «سال 501 اشغال ادامه دارد» می‌آورد: «پیوریتین‌ها به آمریکا همچون سرزمین موعود می‌نگریستند که باید از لوث سرخپوستان پاک شود». می‌توان گفت یهودیان به وسیله پیوریتین‌ها و کمک‌های آنان بود که توانستند سرزمین فلسطینیان را غصب کنند؛ نکته جالب توجه و خنده‌دار این است که خود یهودیان بودند که پیوریتانیسم را به وجود آوردند، همان‌گونه که در دایرهًْ‌المعارف یهود از پیوریتانیسم ذیل سر‌فصل «هواداران یهود» سخن به میان می‌آید؛ در این فصل واژه «judaizers» چنین توضیح داده می‌شود: هواداران یهود کسانی هستند که در عین حال که یهودی نیستند اما بخشی از آیین یهود یا تمام آن را در زندگی خود به کار می‌برند. پس می‌توان اینگونه نتیجه گرفت که با استحاله مسیحیت توسط یهودیان و ایجاد انشعاب در دیگر ادیان تنها 2 دین آسمانی هستند که به آخرالزمان و ظهور منجی معتقدند و بر این امر تلاش و اصرار دارند: یکی یهودیت به شکل صهیونیسم به مرکزیت اسرائیل و دیگری اسلام شیعی به مرکزیت ایران. در فضایی که تمدن مدرن و لوازم آن بر همه جوانب زندگی بشر عصر جدید سایه افکنده بود، انقلاب اسلامی ایران ظهور دوباره سنت بود که به مصاف عقاید افراطی غرب می‌رفت و پنجه در پنجه مدرنیته می‌انداخت.
انقلاب اسلامی ایران معتقد بود نه‌تنها می‌توان بلکه باید زندگی را بر مدار داده‌های وحیانی اداره کرد و اساسا حق حاکمیت از آن خداست. این جریان فکری با دست خالی و با تکیه بر باورهای دینی و مذهبی توده‌های مسلمان توانست بر نظام کهن شاهنشاهی غلبه کند و نظام دینی با نام جمهوری اسلامی بر پا کند؛ این نظام نه‌تنها از نظر شکل، محتوا و اهداف با نظام‌های سکولار رایج در جهان شباهتی نداشت بلکه سیاستی تهاجمی و ضداستکباری نیز اتخاذ کرد و این تقابل بزرگ خواهد بود که با نام نبرد نهایی یا آرماگدون در فرهنگ صهیونیسم و آخرالزمان در فرهنگ شیعی مشهور شده است. همانطور که جان هاگی که پیش‌تر سازمان مسیحیان متحد برای اسرائیل را تأسیس کرده بود در ذیل کتابش با عنوان «لحظات آخر بیت‌المقدس» این اعتقاد را بیان می‌دارد: روزی دولت‌های اسلامی در اتحاد با روسیه به اسرائیل تاخت و تاز خواهند کرد که سرانجام آن نابودی این نیروها به وسیله خداوند در نبرد نهایی آرماگدون است.
انقلاب اسلامی هر چند به صورت اخص بر شیعیان بیشتر تاثیرگذار بوده است ولی به صورت اعم به دلیل ماهیت ضدامپریالیستی و ظلم‌ستیزی خود مورد توجه بسیاری از مسلمانان و غیرمسلمانان نیز بوده است و این خصلت ظلم‌ستیز شیعه که اینک در جمهوری اسلامی نمود پیدا کرده بود وحشت و دشمنی غرب را با این حکومت به همراه داشت و داشته است. تقابل این دو جریان فکری بستر جنگ سرد دیگری پس از فروپاشی شوروی را به همراه داشته است تا جایی که دبیرکل سابق ناتو پس از فروپاشی شوروی دلیل ابقای ناتو را معلول ایجاد جریانی به نام خمینیسم دانسته است. از این رو غرب برای فروپاشی جامعه اسلامی و حکومت مبتنی بر تفکر شیعی به راه‌های مختلفی متوسل می‌شود؛ همانطور که در ابتدای عمر جمهوری اسلامی جنگ نیابتی 8 ساله‌ای را تدارک دید. پس از آن شکست بود که صهیونیسم جهانی بیش از پیش به جنگ نرم جهت نیــل به انحراف در این تفکر روی آورد و زمین و بازیگران جدیدی را طراحی کرد.
دیوید کیو از ماموران سازمان سیا که با گروه‌های ضدانقلاب داخل ایران در رابطه بوده است علنا اعتراف می‌کند: «مهم‌ترین حرکت در جهت بر‌اندازی جمهوری اسلامی، تغییر فرهنگ جامعه فعلی ایران است و ما مصمم به آن هستیم».