علیرضا افتخاری بار دیگر لب به گلایه گشود؛ این بار اما لحنش آرام‌تر و توام با دلشکستگی بود. شاید اگر بعد از انتخابات 88 مسیر اتفاقات سیری طبیعی می‌داشت، ابراز احساسات وی نسبت به رئیس‌جمهور منتخب هم اتفاقی عادی تلقی می‌شد اما مراسم روز خبرنگار سال 88 و نوع برخوردش با محمود احمدی‌نژاد برایش خوش‌یمن نبود؛ خودش و خانواده‌اش شماتت شدند، قصد مهاجرت کرد و بارها زبان به گلایه گشود. با این همه ماند و عزلت گزید. علیرضا افتخاری پرکار بیکار شد. «وطن‌امروز» چند بار این نکته را گوشزد کرد که این رسم رفتار با هنرمند و هنر نیست. حالا که غبارها فروریخته و سیاست چهره‌ای تازه نمایان کرده، باز نوای افتخاری و امثال او است که در خلوت به گوش می‌رسد؛ این هم درس بزرگی است از اتفاقات 88. این خواننده باسابقه موسیقی سنتی کشورمان روز گذشته با خبرگزاری مهر گفت‌وگویی انجام داده و از دلايل عزلتش گفته که بخش‌هایی از آن را با هم مرور می‌کنیم. در طول چندین دهه فعالیتی که در موسیقی داشتم تجربه‌هایی اندوختم که می‌توانست توشه خوبی برای هنرمندان جوان موسیقی باشد اما آنچه تا امروز دریافتم عدم تمایلی است که هنرمندان جوان موسیقی نسبت به این اندوخته‌ها دارند، بنابراین ترجیح می‌دهم فعلا خانه‌نشینی را تجربه کنم و نوبت را به جوان‌هایی بدهم که تالارهای اجرا در تسخیر آنهاست.
دلایل این دلخوری و گوشه‌نشینی را کسانی باید به اطلاع مردم برسانند که مرا مجبور به خانه‌نشینی کردند. من راه را برای عاشق‌هایی باز کردم که در این سال‌ها تمام تلاش خود را برای هنرنمایی در صفحه تلویزیون نشان می‌دهند و دکمه‌های پیراهن خود را آنچنان مرتب نگه می‌دارند که گویی در زمره عاشقان سینه‌چاک هنر موسیقی هستند.
من نگران خانه‌نشینی خود نیستم اما امیدوارم همین دوستان جوان عاشقانه به راه خود ادامه دهند و بدانند اگر علیرضا افتخاری روزگاری محبوب دل‌های مردم بود و آثارش در میان عموم مردم با استقبال نسبی روبه‌رو بوده به خاطر عشقی بوده که برآمده از دل است. مردم می‌دانند من هرگز سعی نکردم با دروغ به احساسات آنها رخنه کنم.
در این مدت طولانی که حضوری در موسیقی نداشتم هیچکس متوجه نشد چرا من نیستم. هیچکس نپرسید این چه نیرویی بود که موجب بیرون رفتن علیرضا افتخاری از میدان شد و این سوال‌هایی بود که هیچ‌وقت هیچ فردی به آن پاسخ نداد و حالا بعد از مدتی می‌آیند و برگه‌ای را به عنوان حکم چهره ماندگار به من می‌دهند و مرا خانه‌نشین می‌کنند و کسی نیست بگوید آیا علیرضا افتخاری شعر و ترانه خارج از نزاکتی را تولید کرده که چنین با او رفتار می‌کنید؟
تا زمانی که بزرگان موسیقی وارد نشوند من هم تمایلی به بازگشت نشان نخواهم داد، حتی اگر این خانه‌نشینی تا 10 سال هم به طول بیانجامد.
متاسفانه در ماه‌های اخیر گاه و بیگاه می‌بینم که از قول من مطالبی درباره محمدرضا شجریان منتشر میشود که روح من از آنها بی‌خبر است و از همین‌جا اعلام می‌کنم که با وی عداوت و دشمنی نداشته و ندارم.