رسانه دولتی «بیبیسی انگلیس» در یادداشتی با عنوان «اصلاحطلبان چگونه از آرای کاندیدای خود محافظت میکنند؟» به قلم حسین باستانی مانند انتخابات ریاستجمهوری سال 88 به صورت رسمی القای شبهه تقلب در انتخابات را آغاز کرد. بیبیسی که در سال 88 بیشترین نقش را در«القای تقلب» در انتخابات و همچنین سازماندهی فتنه آمریکایی- اسرائیلی بر عهده داشت با طرح این سوال که «اصلاحطلبانی که در تدارک شرکت در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم هستند، چه راهبرد مشخصی را برای مقابله با احتمال بروز تخلفات انتخاباتی پیشبینی کردهاند؟» با تکرار ادعاهای سال 88 مینویسد: «جریانهای اصلی اصلاحطلب، حکومت ایران را به تقلب گسترده در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ متهم کردهاند. پس از آن انتخابات، بخش قابل توجهی از افکار عمومی به صحت این اتهامات متقاعد شد که در به راه افتادن بزرگترین تظاهرات ضددولتی تاریخ جمهوری اسلامی نمود داشت. با گذشت 4 سال از آن وقایع، اغلب اصلاحطلبان به این نتیجه رسیدهاند باید با یک کاندیدای واحد و قوی در انتخابات ریاستجمهوری حاضر شوند. گذشته از آنکه خبرهای اخیر درباره میزان تمایل یا عدم تمایل محمد خاتمی به نامزد شدن در انتخابات تا چه حد قطعی تلقی شود، به نظر میرسد اصلاحطلبان پیش از مشارکت در رقابت، ناچار به متقاعد کردن بخشهایی از رایدهندگان بالقوه جریان اصلاحات هستند که درباره مفید بودن چنین مشارکتی تردید دارند». بیبیسی با یادآوری اسم رمز «فتنه 88» که در آن «جریان اصلاحطلب، جمهوری اسلامی را به تقلب در انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۸۸ متهم کرد» مدعی میشود «پس از آن انتخابات «بخش قابل توجهی از افکار عمومی» به صحت این اتهامات متقاعد شد.» و اما متقاعد شدن آنچه بیبیسی «بخش قابل توجهی از افکار عمومی» میخواند در انتخابات سال 90 مجلس شورای اسلامی خود را با مشارکت بالای مردم نشان داد تا آنجا که اصلاحطلبانی که با رمز فتنه 88 سعی در القای سناریوی دشمن داشتند خود در همان انتخاباتی شرکت کردند که مدعی تقلب در آن بودند. البته بیبیسی هیچ اشارهای به این نکته نمیکند که اگر اصلاحطلبان در ادعای خود مبنی بر تقلب در انتخابات، صادق بودند، چرا با گذشت 4 سال هنوز یک سند محکمهپسند ارائه نکردند؟ رسانه دولتی انگلیس در بخشی از نوشتار خود با درخواست از اصلاحطلبان که البته بخشی از آنها را شامل میشود، مینویسد: «شاید انتظار ارائه چنین برنامه مدونی در شرایط فعلی، کمی زودهنگام باشد اما انتظار حضور جدی اصلاحطلبان در انتخابات به این معنی است که آنان باید پیش از اعلام اسامی کاندیداها توسط شورای نگهبان، جمعبندی بحثهای خود در این زمینه را به پایان رسانده باشند و به محض اعلام اسامی نهایی، برنامهای مشخص و شفاف را برای دفاع از آرای خود ارائه کنند». در حالی که پیشتر «مصطفی تاجزاده»رئیس ستاد انتخاباتی در دولت اصلاحات در نامهای به اعضای غیرقانونی نهضت آزادی و جبهه مشارکت، مهندسی در انتخابات پیشرو را بیمعنا و منتفی خوانده بود اما بیبیسی که همواره به دنبال اجرایی کردن سیاستهای خصمانه و تفرقهاندازانه دولت انگلیس علیه مردم ایران است، با استفاده از همان شگرد قدیمی «تفرقه بینداز و حکومت کن» خود مدعی میشود: «با توجه به مجموعه وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری گذشته، احتمالا مهمترین ابهامی که در این ارتباط، اصلاحطلبان ناچار به پاسخگویی به آن هستند، آن است که چرا معتقدند انتخابات آینده قرار است به گونهای متفاوت با سال ۱۳۸۸ برگزار شود؟»بیبیسی با بیان اینکه «قطعاً در میان مدافعان اصلاحات افراد با انگیزهای وجود دارند که در انتخابات شرکت خواهند کرد» و با ادعای اینکه «میتوان حدس زد که بسیاری از رأیدهندگان بالقوه به کاندیدای اصلاحطلب، این شرایط را برای حضور در پای صندوقهای رأی کافی ندانند» کلیدواژه مورد نظر خود را طرح و با نسخهپیچی مجدد برای اصلاحطلبان مینویسد: «اصلاحطلبان ایران، اگر تمایل به حضور جدی در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم دارند، نیازمند اقناع- ولو نسبی- این شهروندان و ارائه راهکار مشخص خود برای دفاع از آرای آنها هستند». این رسانه انگلیسی مثل همیشه با نتیجهگیری مردد، در پایان مینویسد: «ممکن است راهکاری که در این ارتباط ارائه میشود، گروهی از شهروندان مردد را اقناع کند یا نکند یا احتمال دارد در نهایت، چیزی جز توضیح اقدامات اصلاحطلبان برای «کاهش احتمال» تخلف در انتخابات نباشد اما اصلاحطلبان نمیتوانند از اساس، خود را از توضیح درباره آنچه برای محافظت از آرای طرفدارانشان انجام خواهند داد، بینیاز بدانند». رسانههای ضدانقلاب به مدد امکانات دشمنان قسمخورده ایران اسلامی سالهاست در دورههای مختلف انتخابات ایران، با دعوت به «تحریم» انتخابات، شکست مردمسالاری دینی را انتظار میکشیدند اما پس از نقش بر آب شدن این سناریوها، با تغییر کلیدواژه خود، «اسم رمز» تقلب در انتخابات را به عوامل داخلی خود مخابره کردند که البته با قانونگريزي عدهای، بدعتهاي ناروايي گذاشته شد و با اعلام اینکه «ما پیروز انتخاباتیم» آنهم پيش از شمارش آرا، هزینههایی برای نظام اسلامی ایجاد و باعث طمع دشمنان شد.