گروه سیاسی: خبرگزاری رویترز روز جمعه 30 فروردین از قول دیپلمات‌های اروپایی در وین گزارش داد که احتمالا دور جدید مذاکرات ایران و آژانس در ماه مه (اواخر اردیبهشت‌ماه) برگزار خواهد شد. اگر این خبر درست باشد، مذاکرات ماه مه دهمین دور گفت‌وگوهای فنی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره تدوین یک مدالیته جدید از نوامبر 2011 به این سو خواهد بود. گروه 1+5 اعلام کرده است تا پيش از روشن شدن نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران احتمالا دور جدیدی از مذاکرات با ایران برگزار نخواهد شد. آخرین دور مذاکرات ایران و 1+5، 18 فروردین در آلماتی قزاقستان برگزار شد اما به دلیل انعطاف‌ناپذیری گروه 1+5 به نتیجه نرسید. جان کری، وزیر خارجه آمریکا هم روز پنجشنبه (29 فروردین) تایید کرده است این گروه در انتظار نتیجه انتخابات ایران خواهد ماند. تحلیلگران در ایران تاکید می‌کنند آمریکا می‌داند که تصمیم‌گیری‌های اصلی درباره پرونده هسته‌ای ایران به رهبر معظم انقلاب مربوط است بنابراین به تاخیر انداختن مذاکرات تا پس از انتخابات چندان منطقی نیست. به گزارش ایران‌هسته‌ای، با این حال بعید نیست آژانس- صرفنظر از اینکه ایران و گروه 1+5 مذاکرات خود را چه زمانی انجام می‌دهند- مایل به انجام یک دور مذاکره فنی جدید با ایران باشد. ایران و آژانس از نوامبر 2011 به این سو، 9 دور درباره تدوین یک مدالیته جدید مذاکره کرده‌اند. این مدالیته یک برنامه کاری برای پاسخ به برخی پرسش‌ها و ابهامات است که آژانس در گزارش نوامبر 2011 خود مطرح کرده و طی آن مدعی شده احتمالا یک جنبه نظامی در برنامه هسته‌ای ایران وجود دارد. ایران این اطلاعات را کاملا ساختگی می‌داند اما عقیده دارد برای شروع روند رسیدگی به این مساله و بازدید از تاسیساتی مانند پارچین که آژانس خواهان آن است، باید یک متن توافق شده میان دو‌طرف وجود داشته باشد که تعهدات هر یک از طرفین را مشخص کند و الا ممکن است این مذاکرات اسیر مداخلات کشورهای دیگر شده و مدت‌های طولانی بدون نتیجه به درازا بکشد. دیپلمات‌ها در تهران می‌گویند: پیش‌نویس یک متن میان ایران و تیم آژانس نهایی شده اما یوکیا آمانو، مدیر‌کل آژانس مانع نهایی شدن آن می‌شود.
این دیپلمات‌ها می‌گویند: ظاهرا همانطور که آمانو در سخنرانی افتتاحیه اجلاس مارس 2013 آژانس گفت خواهان بازرسی از تاسیسات ایران بدون وجود یک مدالیته است، علت هم این است که آژانس در واقع در پی حل مساله نیست بلکه صرفا در پی آن است که با دسترسی به پارچین بهانه‌هایی بیشتر و جدیدتر علیه برنامه هسته‌ای ایران بیابد و در مقابل هم تعهدی برای همکاری‌های جدی‌تر با ایران نداشته باشد.
تحلیل گاردین از علت ریاکاری‌های غرب
روزنامه انگلیسی گاردین اما با اشاره به مستنداتی، سیاست‌ها و رویکردهای غرب در برابر جمهوری اسلامی را ریاکارانه دانست.
در ابتدای این مقاله آمده است: «این روزها سرتیتر همه اخبار جهان، درباره 2 درگیری هسته‌ای است؛ ایران و کره‌شمالی که هر دو تحت تحریم‌های خارجی قرار دارند و به دلیل اینکه «رفتار مناسبی» ندارند، به انزوا تهدید شده‌اند تا رفتار خود را عوض کنند و بگویند ببخشید اگر نه تنبیه بدنی می‌شوند، زیرا قبلا به آنان هشدار داده شده بود که همه انتخاب‌ها روی میز است. این راهی است که ما برای اداره دنیا در پیش گرفته‌ایم که به نابودی خودمان می‌انجامد. به یک دلیل: ریاکاری! نه فقط به این دلیل که کشورهایی که صدها بمب اتمی دارند به کشورهایی که تعداد کمی بمب دارند یا اصلا ندارند ایراد می‌گیرند؛ ریاکاری بدتری در این میان وجود دارد. اگر تهدید کره‌شمالی به حمله اتمی به آمریکا (که اصلا نشدنی است زیرا آن کشور سیستم پرتاب این 3-2 بمبی را که ساخته، ندارد) تهاجم به آمریکا محسوب می‌شود، چرا تهدید ایران به بمباران از سوی آمریکا در صورت متوقف نکردن تحقیقات هسته‌ای‌اش، تهاجم به شمار نمی‌آید. این مانند روز روشن است که کره‌شمالی هرگز نمی‌تواند کره‌جنوبی یا آمریکا را با بمب اتمی بزند، ولی بالعکس حمله به ایران کاملا شدنی و محتمل است. هیچ سناریوی قابل تصوری وجود ندارد که شورای امنیت سازمان ملل، حتی به آمریکا، چه رسد به اسرائیل، اجازه اقدام نظامی علیه ایران را بدهد. حتی اگر ایران از این ادعای همیشگی خود که بمب اتمی غیراسلامی است، برگردد و آن را بسازد، پس چرا آمریکا تهدیدهای غیرقانونی می‌کند؟» گاردین در ادامه می‌نویسد: «علت اصلی بسیاری از تنش‌های بین‌المللی آن است که قدرت‌های بزرگ علاقه‌ای ندارند که درک کنند ما در جهان چند‌قطبی زندگی می‌کنیم. ایده برتری‌طلبی که معمولا آن را شبکه انحرافی رهبری می‌خواهند غیرقابل قبول است. در دوران پس از استعمار، مراکز قدرت، قدرت نرم و نفوذ بین‌المللی متعدد شده‌اند و ما باید خوشحال باشیم کشورهایی به صورت تک یا گروهی جرات کنند تمایلات قدرت‌طلبانه ابرقدرت‌ها را به چالش بکشند. ما باید از این هم فراتر برویم و ایده «جامعه بین‌الملل» را دست‌کم در تعریف امروزی غربی‌اش که مورد استفاده آمریکا و دوستانش است از ارزش بیندازیم. از هنگامی که در آگوست سال گذشته رهبران 120 کشور برای شرکت در نشست جنبش غیرمتعهدها به تهران رفته و بر ریاست ایران بر این جنبش صحه گذاشتند، دیگر ادعای آمریکا از اطلاق «دولت خودسر» به ایران خنده‌دار است. برای غرب مسلح کردن مخالفان سوریه امری طبیعی و ضروری به نظر می‌رسد ولی برای بزرگ‌ترین دموکراسی جهان- هند- و بسیاری از دموکراسی‌های آفریقایی، آمریکای‌لاتین، برزیل و آفریقای‌جنوبی چنین نیست.
آنان اخیرا همراه رهبران چین و روسیه در اجلاس بریکز، مخالفت خود را با تسلیح بیشتر جهان اعلام کردند و خواستار راه‌حل سیاسی برای درگیری‌ها شدند. البته نشست سران غیرمتعهد و بریکز چندان در رسانه‌های عقیده‌ساز و سیاست‌باز آمریکایی بازتاب نداشت. رامی خوری، نویسنده لبنانی دانش‌آموخته آمریکا این را جنایتی حرفه‌ای نامیده است. وی اخیرا در آمریکا بود و به این نتیجه رسید که پوشش خبری تحولات ایران در آمریکا همگی مبتنی بر فرضیات، وحشت‌پراکنی، نگرانی‌پردازی، اتهام و انتظارات است که هیچ‌کدام از اینها پشتوانه و شاهد معتبر واقعی ندارد. وی داستان‌سرایی‌ها و سناریوسازی‌های رسانه‌ای علیه ایران را قابل مقایسه با اقدامات رسانه‌ای منتهی به حمله آمریکا به عراق در 10 سال پیش می‌داند.
بحران ادعایی ایران و کره‌شمالی، سزاوار این همه تبلیغات و تنبیهات نیست، گفت‌وگو و احترام به دیگران راه بهتری است. باید همه موضوعات در یک بسته مورد تبادل نظر قرار گیرد، نه به شکل پیشنهادات تک‌تک اشتهاآور شکلات‌مانند. طنز مطلب این است که در مذاکرات اخیر این ایران بود که نقشه‌راهی روشن برای مذاکرات پیشنهاد داد: پذیرش حق غنی‌سازی اورانیوم مانند هر کشور دیگر عضو پیمان منع اشاعه؛ به عبارت دیگر، این موضوع به حاکمیت و حیثیت ملی مربوط است ولی آمریکا نپذیرفت که تحریم‌ها را لغو کند».
زمان نشست فنی ایران و آژانس
نشست فنی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ۳۱ اردیبهشت‌ماه در وین برگزار می‌شود. به گزارش فارس، نشست فنی ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی 31 اردیبهشت‌ماه در وین برگزار می‌شود. پیش از این برخی رسانه‌ها به نقل از 2 دیپلمات ناشناس اعلام کرده بودند ایران و آژانس برای دور جدید مذاکرات توافق کرده‌اند و تاریخ آن را نیز میانه ماه مه عنوان کرده بودند. سرپرستی هیات ایرانی در این مذاکرات بر‌عهده علی‌اصغر سلطانیه و سرپرستی هیات آژانس بر‌عهده هرمان ناکارتس است.