عطيه مسجدياخیرا «محمدرضا خاتمی» در مصاحبهای با «آفتاب صبح امید» در بیاناتی در خور توجه از چند حیث به بحث درباره مقوله داغ انتخابات پرداخته است.
بارزترین و قابل توجهترین مساله در این مصاحبه طرح مجدد و چندین باره ادعای کذب «تقلب» است. آن هم با ادبیاتی شرمآور. به عنوان مثال در بخشی میگوید: «... حادثه تلخ انتخابات 88، انتخاباتی که اکثریت اصلاحطلبان بر این اعتقادند که در آن مهندسی شده یا به تعبیر درستتر تقلب شده، این انتخابات در جمهوریاسلامی به لحاظ دستکاری در نتیجه و آرا بیسابقه بوده.» یا «اصلاحطلبان هیچگاه از انتخابات مهندسی شده نترسیدهاند.» یا در جای دیگری که مصاحبهکننده با فرض صحت دروغ ایشان میپرسد چه تضمینی هست که دوباره تقلب نشود و پاسخ همان دروغ بزرگ است که « هزینههای تقلب قبلی به اندازهای بزرگ بوده است که این امکان و اراده را برای تقلب دیگر تا حد زیادی از بین میبرد.» (!!)
شما صرفا با تکرار این ادعای پلید و دروغتان، مجرم بودنتان بر مردم هزینهداده و البته بر سیستم قضایی گاهی بیش از حد رئوف جمهوری اسلامی، محرز است. همین و تنها همین جملات بیمغز؛ نفی جمهوریت نظام و مردمسالاری است و بالطبع قانون نباید به شما و اعوانتان اجازه حضور در انتخابات دهد و حتی دلایل بعدی که گفته خواهد شد هم برای اثبات عدم صلاحیتتان لازم نیست. لااقل سیاست پیشه کنید و کام در دهان بگیرید که انگ سادگی به انگ خیانتهایتان افزوده نشود. بسیاری از همکیشانتان در محافل خصوصی و عمومی به اشتباه خود برای مطرح کردن این توهم و تحمیل هزینههای گزاف بر مردم و نظام اعتراف کردند و آبرویی هر چند اندک برای خود دست و پا کردند و شما همچنان با چنان اعتماد به نفسی دروغ میگویید كه گویی از پشت کوه آمدهاید و از همه جا بیخبرید که رشته نامیمون این مهمل تکراری چند سالی است پنبه شده. در واقع باید گفت اگر اکثریت اصلاحطلبان هنوز بر طبل رسوایي دروغشان میکوبند، اکثریتشان بیجا کردهاند و اکثریتی اینگونه قلیل مشروعیتی برای شرکت مجدد در انتخابات را ندارند؛ چه از سوی طرفداران این خیال باطل، چه از سوی مردمی که دیدند روش عدهای این است که همچون کودکان قلدر اگر در بازی باختند بازی را بر هم میزنند و میگویند جرزنی شده و ما دیگر بازی نمیکنیم و اگر بردند بازی ادامه دارد. سخت است که حواستان باید همزمان به خیلی از مسائل باشد که تناقضات آشکارتان بر مردم و حتی طرفدارانتان عیان نشود.
شما که دم از این دروغ شاخدار میزنید،چطور است که نقطه قوت کاندیدای مورد نظرتان را اعتدالش میدانید؟ یا در جای دیگری از همین مصاحبه میگویید: «اصلاحطلبان اهل کارهای غیرقانونی، حتی مقاومت منفی نیستند، پس باید از سازوکارهای قانونی استفاده کرد.» کدام بیقانونی از تکرار جرم دروغتان بزرگ تر؟ ظاهرا حواستان نیست آن همه بلوایی که به راه افتاد از عقبه این ادعای هیچگاه ثابت نشده بود؟ از چشم مردم که افتادید لااقل هوای کسانی را که جانشان برای حقیقت یافتن این دروغ در میرفت، داشته باشید. چرا داد حامیان خارجنشین و وطنفروش و زخمخوردگان از انقلاب اسلامی را در میآورید؟ اینطور چوب دوسر طلا شدن اصلا به صلاح اصلاحات نیست. البته یکرنگی برای کسانی که حامیانی به وسعت رنگینکمان دارند کاری سخت و حتی عبث است اما در هر حال این اقلیت رنگ به رنگ را برای رایشان هم که شده حفظ کنید که پشت سرتان نگویند «برو شیر درنده باش ای دغل/ مینداز خود را چو روباه شل». گرچه بر فرض خیال رای آوردن، تقسیم قدرت به این طیفهای الوان هم عبث مینماید، چرا که عدهای نظام را قبول و قانونش را قبول ندارند، عدهای بالکل دشمن نظامند چه رسد به قانونش و عدهای که از قبول داشتن در مقیاس این جهانی و ماورایی هیچ نمیدانند. واقعا امر دشواری است اما سعی خودتان را بکنید.
نکته تاسفانگیز بعدی در این مصاحبه، دیالکتیک به غایت دیکتاتورمآبانه ایشان است. جریانی که از ابتدا شعارش مردم سالاری و به عبارتی دموکراسی بوده، چطور سردمدارانی اینچنین متکبر دارد؟ شما هنوز خوانی پهن نشده چگونه صاحبخانه شدید؟ در جایی از مصاحبه میگویید: «طرف مقابل ما در انتخابات هیچ نیروی کارآمد،کاریزماتیک و نسبتا محبوبی ندارد که مردم به وی اقبال داشته باشند.» (!!!!)
یا در جای دیگر: «از ویژگیهای خاتمی این است که تفاوت رای وی با دیگر رقبا به قدری زیاد است که در تمام خیابانهای شهرها و روستاها دیده میشود.» ای بابا! این توهم برد لااقل اینقدر زود نباید به سراغتان بیاید که بشود دلیلی برای مردم و البته نهادهای ذیربط که وجودتان را در انتخابات سالم و معقول، نامعقول و مضر تلقی کنند. این طرز سخن راندن و رجز خواندن آشناست ولی بوی نا گرفته. زمانی ابرقدرتان وقتی از دموکراسی و آزادی میگفتند، چشم عدهای گرد میشد و مدهوش این گفتهها میشدند، امروز بوی باروت از دهان و بوی خون از چنگالشان فریبندگی دیروزشان را از بین برده. نگذارید از جریان شما بیش از این بو برخیزد که ابدا شامهنواز نیست.
با همه این سوابق و پیشینه درخشان(!) چطور جای تهدید برای یکی از اصلیترین ارکان نظام میبینید؟ رکنی که وظیفه اش تایید و رد صلاحیت است، آن هم رد و تاییدی که شائبه تساهل و تسامح نسبت به هیچ جریان و گروهی بر آن وارد نباشد. مگر در همین مصاحبه نگفتید ما اصلاحطلب هستیم نه برانداز، احتمالا اصلاحاتتان شامل حذف رکن به این مهمی که سلامت انتخابات بر عهدهاش است که نیست؟ دقت کنید در هیچ کجای این کره خاکی حتی ممالکی که شما مهد دموکراسی میدانید و بشدت تحت تاثیرشان هستید، هر کسی مجاز به کاندیدا شدن در انتخابات نیست. مثلا همین خود شما، شاید بسیار هم دوستتان داشته باشند، با این حال نمیتوانید در انتخاباتشان شرکت کنید. تازه هیچ خیانت ثابت شدهای هم نسبت به حکومت و ملتشان مرتکب نشدهاید.در این صورت نه تنها رد صلاحیت را حق این نهاد بدانید، بلکه حتی مثل مردم انتظار داشته باشید این نهاد از بدیهیات چشم نپوشد، چه رسد به اینکه نگران «سرمایه اعتماد» مردم به نظام جمهوری اسلامی به خاطر رد صلاحیت باشید.
اما نکته آخر که فقط جای شگفتی و بهت داشت نه هیچ چیز دیگر و آنقدر عجیب بود که جای تفسیر و توضیح باقی نمیگذاشت، مطالبی بود که از زبان و کلام شما بود اما سنخیتی با فلسفه وجودیتان نداشت، که ای کاش داشت. لذا من باب حیرت و شاید مزاح خوانندگان نقل قول میکنیم: «ما(اصلاح طلبان) به عنوان کسانی که نقش و سهم اصلی در پیروزی انقلاب و دفاع از کشور در جنگ 8 ساله و تداوم آرمانهای انقلاب را داشته ایم.» ما؟! شما؟! آرمانهای انقلاب؟! بگذریم از استثنائات انگشتشماری که شبیه توابین از انقلاب شدهاند اما...؟!! و همینطور این قسمت: «در واقع شرایطی که امروز در آن هستیم تحقق آن هشدار و پرهیز امام است مبنی بر اینکه انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد و امروز انقلاب به دست نااهلان افتاده.» در اهل نبودن کسی که به پشتوانه رای مردم انتخاب شده و امروز کمتر مردم را میبیند اگر شک باشد در این اصل شک نیست که انقلاب اسلامی ما نه در دست وی و احیانا پس از او است که در دست رهبری سیاستمدار، فرزانه و اندیشمند و همچو ماهی است که به زمامداری بیمثالش دشمن نیز اعتراف کرده و این مردم بارها به چشم دیدهاند «چراغی که ایزد بر فروزد / هر آنکس پف کند ریشهاش بسوزد.» شک نکنید این مردم در تشخیص نااهل و نا محرمی که امام راحل عزیزمان فرمود به مراتب از شما اصلحترند و این اصلحیت را بارها سعی کردهاند به شما گوشزد کنند که امروز اصلاح کنید ادبیاتتان را، که نشد.
یکی را چوب بر کف پا میزدند وی فریاد میزد وای پشتم. از او پرسیدند این چه حالتی است؟ گفت اگر پشت داشتم کسی را جرات چوب زدن به پایم نبود.