همه ما پسران بد را دوست داریم، اینطور نیست؟! جهان فوتبال همیشه پر از کاراکترهایی بوده است که همیشه خود را در تیتر مطبوعات جای داده‌اند. برخی از آنها کنترلشان را در زمین و برخی دیگر در خارج از آن از دست می‌دهند. در این مقاله قصد داریم 8 تا از پسران بد فوتبال را به شما معرفی کنیم.
1- جوی بارتون: خرابکاری‌های در توانایی او را می‌توان با ویتو کورلئونه [گاد فادر] مقایسه کرد. این‌هافبک انگلیسی بارها اخراج شده، نزاع به راه انداخته، سیگار در چشم کسی خاموش کرده، استخوان پای عابری پیاده را با رانندگی بد شکانده و حتی بازداشت و زندانی شده است. بارتون
30 ساله که به خاطر درگیری با نیمی از تیم سیتی در هفته آخر لیگ برتر فصل قبل با محرومیتی سنگین روبه‌رو شده بود، در این فصل بدون اینکه نیازی باشد محرومیت‌های خود را سپری کند در فرانسه و در مارسی بازی می‌کند. آخرین
دسته گلی که او به آب داد این بود که در توئیتر، تیاگو سیلوا را همجنس‌باز سنگین‌وزن نامید!
2- فلیپه ملو: او بارها مشابه یک گردباد مشکلاتی کوچک و بزرگ به وجود آورده است. او یک نام مستعار برای خود در تشریح سال‌های فوتبالی خود درست کرده است: من پیت‌بول تیم هستم، من می‌دوم، رقیب را مجبور به فرار می‌کنم و او را گاز می‌گیرم! البته او این کار را نمی‌کند. احتمالا همه او را به دلیل کارت قرمز بی‌مورد در بازی مقابل هلند در جام‌جهانی به خاطر خطا روی آرین روبن به یاد می‌آورند. او پیش از آن نیز در سری A به دلیل لگد زدن به صورت ماسیمو پکی بازیکن پارما اخراج شده بود.
3- ماریو بالوتلی: او را پسری بزرگ با رشدی غیرطبیعی می‌دانیم و شاید بتوانیم اشتباهات او را ببخشیم. او سابقه آتش‌بازی در حمام خانه‌اش، پرتاب دارت به بازیکن تیم جوانان، تلاش برای رفتن به زندان زنان بدون مجوز و درگیری با سرمربی تیمش را دارد. او که یک معمای تمام‌عیار است ثابت کرده به کمک‌هایی جهت حرفه‌ای‌تر برخورد کردن نیاز دارد. برخی گمان می‌کنند انتقال او به میلان اوضاع او را تغییر می‌دهد. باید منتظر ماند و دید.
4- الحاجی دیوف: بازیکنان کمی در دنیای فوتبال بیشتر از دیوف منفور هستند. این مهاجم سنگالی پس از درخشش در جام‌جهانی 2002 به بریتانیا رفت. او همواره با بازیکنان و هواداران درگیر بوده، متهم به ضرب و شتم شده، پای حریف را شکانده و پس از آن وی را سرزنش کرده است ! شاید بدتر از همه اینها از استیون جرارد همبازی سابق خود به بدترین شکل انتقاد کرده است. او گفته بود جرارد بازیکن خودخواهی است و همه از او متنفرند !
5- نایجل دی یانگ: ضربه کنگ فوی دی یانگ در جریان فینال جام‌جهانی بر سینه چابی آلونسو احتمالا بدترین تکل تاریخ این تورنمنت بوده است. هاوارد وب داور آن مسابقه بعدها اعتراف کرد اشتباه کرد که تنها یک کارت زرد به او نشان داد و لیاقت وی کارت قرمز بود. مدتی پس از آن دوربین‌ها نشان دادند او چگونه روی ریچی ولنز بازیکن لستر خطا کرد. او به عنوان یک تکل‌کننده بد معروف است که بیشتر به بدن‌ها آسیب می‌رساند.
6- لوئیس سوآرز: مهاجم اروگوئه‌ای لیورپول نمادی از بازیکنی است که می‌توان او را دوست داشت یا از او متنفر بود. دوره فوتبالی او پر از لحظات منفی مانند گاز گرفتن است. او بارها به دلیل دایو، هندبال (استفاده از دست براي مهار توپ) مقابل غنا در جام‌جهانی و جنگ کلامی ناخوشایند مقابل پاتریس اورا و توهین نژادپرستانه به وی حاشیه‌ساز شده است. استعداد او در زمین انکارناپذیر است اما استعداد بالایی در دردسر‌سازی نیز دارد.
7- کارلوس ته‌بس: ته‌بس شاید گل‌های زیادی برای سیتی به ثمر رسانده باشد اما وی در مقاطعی فاجعه‌ای تمام‌عیار برای باشگاه سیتی بود. در فصول 2010 و 2011 او قصد ترک تیم را داشت و 2 بار درخواست خروج داد. بعد از آنها او پس از درگیری با روبرتو مانچینی برای ماه‌ها دور از تیم بود. در اتوبوس قهرمانی سیتی پس از قهرمانی در فصل گذشته بنری را با نوشته RIP Fergie [آسوده بخواب فرگی!] به نمایش گذاشت. او مشکلات بسیاری را در دوره فوتبال خود به وجود آورده و کسی نمی‌داند دفعه بعدی چه زمانی او با فرم صورت عجیبش خواهد غرید!
8- مارلون کینگ: تعجب‌آور است که مارلون کینگ هنوز هم فوتبال بازی می‌کند. مهاجم گلزن بیرمنگام در زندگی خود هیچگاه آدم معقولی نبوده است. در سابقه او کتک زدن همبازی تا سر حد مرگ، سرقت، خسارت مجرمانه، کلاهبرداری، رانندگی در مستی، چند مورد حمله به زنان، خرید اشیاي دزدی و تجاوز جنسی دیده می‌شود. او یک بار در حالی که کمربند خود را دور دستش بسته بود 2 زن را در کنار خیابان کتک زد و سپس روی زنی دیگر بی‌دلیل آب دهان پرتاب کرد.