45 گل خورده در سری A، 13 گل خورده در لیگ اروپا، 7 گل خورده در کوپا ایتالیا و مجموعا 65 گل خورده تا به این جای فصل آمار بسیار بدی را برای تیمی که 3 فصل قبل، یکی از قویترین خطوط دفاعی اروپا را در اختیار داشت بر جای گذاشته است. خط دفاع متزلزل اینترمیلان، پیامدهایی نظیر حذف از لیگ اروپا و کوپا ایتالیا و دور شدن از کسب سهمیه لیگ قهرمانان سال آینده را برای اینتر در پی داشته است. استراماچونی با وجود تغییرات زیاد، نتوانست مشکلات دفاعی اینتر را برطرف کند. مشکلاتی که دست به دست هم داد و یک فصل کابوسوار برای اینتر ساخت. تغییر سیستم: در این فصل، کمتر بازیهای پیدرپیای را میتوان پیدا کرد که اینتر از یک سیستم استفاده کرده باشد. توانایی تغییر دادن سیستم در یک تیم از نشانههای انعطافپذیری آن تیم است اما اگر این تغییرات زیاد از حد باشد میتواند باعث بینظمی در تیم شود، بویژه اگر این تغییرات پیاپی در خط دفاع باشد. تغییر سیستم از 3 دفاع به 4 دفاع باعث تغییر وظیفه مدافعان میشود و معمولا تیمها یا از سیستمهای 3 دفاعه مانند
2-1-4-3، 1-2-4-3، 2-5-3 و... به طور منظم استفاده میکنند یا از سیستمهای 4 دفاعه نظیر 2-4-4، 3-3-4، 2-1-3-4 و... اما ما در این فصل شاهد انواع و اقسام سیستمهای 4 دفاعه و 3 دفاعه بودهایم که همین موضوع باعث آشفتگی مدافعان و بینظمی در خط دفاع شده است و میتواند یکی از دلایل آمار ضعیف اینتر در تعداد گل خورده باشد.
ساختار دفاعی: این بخش که مربوط میشود به نکات تاکتیکی تیم، یکی از مهمترین نکاتی است که به نظر میرسد به خوبی روی آن کار نشده است. ژوان، رانوکیا و ساموئل، 3 مدافع اصلی اینتر که در بیشتر بازیهای این فصل در کنار هم بازی کردهاند، به نظر نمیرسد از نظر فنی دچار مشکل باشند. ژوان مدافعی است که به خوبی از بازیکنان حریف توپگیری میکند و ساموئل و رانوکیا نیز در نبردهای تک به تک معمولا خوب عمل میکنند اما بررسی گلهای خورده اینتر نشان میدهد این تیم روی پاسهاي عرضیای که به صورت زمینی و هوایی ارسال میشود و نیز در پاسهای عمقی بین 2 مدافع و در کنارههای زمین مشکل دارد. گلهای زیادی را اینتر در این فصل دریافت کرده که مشابه یکدیگر بوده است. به عنوان نمونه میشود به گل دوم یوونتوس در بازی برگشت که توسط ماتری زده شد و گل چهارم آتالانتا در سنسیرو که توسط جرمن دنیس زده شد، اشاره کرد. در هر دو گل، نفوذ از کنارهها انجام شد و یک پاس در عرض زمین فرستاده شد و گل به ثمر رسید و تفاوت این دو گل، عوض شدن جای رانوکیا با ساموئل بود. در گلی که ماتری به ثمر رساند این رانوکیا بود که وظیفه مهار ماتری را برعهده داشت و در گلی که آتالانتا به ثمر رساند، ساموئل مامور مهار دنیس بود؛ چیزی که به وضوح میتوان در اینتر این فصل مشاهده کرد نداشتن تاکتیک دفاعی مناسب است.
مصدومیت: مصدومیت نیز میتواند یکی از دلایل عملکرد نامناسب خط دفاعی اینتر باشد. ساموئل، رانوکیا و ژوان گاهی به خاطر مصدومیت و گاهی به خاطر محرومیت بازیهای اینتر را از دست دادهاند و جای آنها با بازیکنانی نظیر چیوو و سیلوستره پر شده که موجب تغییر ترکیب زیادی در خط دفاع در این فصل شده است و نتیجه این تغییرات، ناهماهنگی زوجهای خط دفاعی بوده و اشتباهات در یارگیری بر اثر این ناهماهنگی بوده که موجب دریافت گل شده است.
کمبود یک هافبک دفاعی مناسب: اصولا وظایف دفاعی فقط به مدافعان مربوط نمیشود و قسمتی از وظایف دفاعی برعهده هافبکها بویژه هافبک دفاعی است. حتی بعضا وظایف دفاعی، مهاجمان را نیز در بر میگیرد که عمدتا این وظیفه برای مهاجمان، پرسینگ از جلوی دروازه حریف است. یکی از ضعفهای دفاعی اینتر مربوط میشود به خطهافبک این تیم. پس از رفتن تیاگو موتا، اینتر نتوانسته است جایگزین مناسبی برای او پیدا کند و اینتر آن اقتدار لازم را در مرکز زمین در اختیار ندارد. کامبیاسو پا به سن گذاشته است و دیگر آن کیفیت قبل را ندارد، طوری که حتی دیده میشود او بازی را از نیمکت ذخیرهها شروع میکند. کوژمانوویچ کند به نظر میرسد و آن سرعت عمل لازم را ندارد. گارگانو نیز نمیتواند مکمل خوبی برای بازیکنی مانند کواچیچ باشد و نقشی را که به عنوان مثال مارکیزیو در کنار پیرلو در یوونتوس اجرا میکند را در اینتر برای کواچیچ اجرا کند. کواچیچ نیز به نظر میرسد اگر پشت مهاجمان بازی کند، موفقتر باشد و با توجه به نبودن مکملی خوب در کنار او، شاید بشود گفت قرار دادن او به عنوان هافبک دفاعی بازیساز که جلوی مدافعان بازی میکند اشتباه است و شاهد این هستیم که همانند بازی با رم، او گاها توپ لو میدهد و کار را برای ضدحملات تیم حریف راحتتر میکند. گوارین نیز پس از ناموفق بودن در کارهای تدافعی رو به جلو و پشت سر مهاجمان بازی میکند. همه اینها نشان از آن است که اینتر به بازیکنی مانند تیاگو موتا احتیاج دارد که بتواند ارتباطی خوب بین خط دفاعی و حمله برقرار کند و بتواند با جاگیری خوب و پخش کردن توپ از میانه میدان، اقتدار لازم را برای اینتر در خط هافبک برقرار کند و جلوی بسیاری از حملات تیمهای حریف را بگیرد و به نوعی موجب پوشش ضعفهای دفاعی شود.
عدم آمادگی جسمانی کافی: این تصادفی نیست که بیشتر گلهای خورده اینتر در نیمه دوم بوده است. یکی از دلایل این اتفاق، تحلیل رفتن قوای جسمی بازیکنان در نیمه دوم است که این موضوع بازمیگردد به تمرینات پیش فصل و بدنسازی ضعیف و همچنین فشار بازیهایی مانند لیگ اروپا که فصل را برای اینتر زودتر از دیگر باشگاهها شروع کرد و بالطبع اینتر زمان کمتری برای تمرینات پیش فصل بویژه بدنسازی در اختیار داشته است که یکی دیگر از پیامدهای مهم این امر، مصدومیتهای فراوان بازیکنان اینتر در این فصل بوده است که در نتایج گرفته شده تاثیر فراوانی داشته است. ضعفهای دفاعی یکی از مهمترین دلایلی بوده است که تا به اینجای کار موجب شده فصل ناموفقی برای اینتر رقم بخورد و میشود با تعیین سیستمی مناسب و تداوم آن، بهبود ساختار دفاعی، خرید مدافعان مطمئن برای پوشش ضعفهایی همچون محرومیت و مصدومیت و خرید یک هافبک دفاعی مناسب، موجب بهبود وضعیت دفاعی اینتر و کاهش گلهای خورده برای فصل بعد شد.