گروه سیاسی: رسانه‌های غربی که این روزها بشدت به رصد رسانه‌های ایرانی و کمپین‌های تبلیغاتی نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری می‌پردازند، هر روز بیش از روز گذشته اخبار مربوط به تعداد نامزدهای انتخاباتی و افراد جدیدی که ممکن است نامزد حضور در این میدان مبارزه باشند را پوشش می‌دهند. با این حال این رسانه‌ها تاکنون به هیچ‌کدام از نامزدهای احتمالی به اندازه حسن روحانی یا احتمال ورود هاشمی رفسنجانی به عرصه مبارزه انتخاباتی نپرداخته‌اند. زمانی که حسن روحانی نامزدی خود برای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را اعلام کرد روز پرکاری برای تحلیلگران رسانه‌های غربی بود. رسانه‌های غربی که خاطرات خوش دوران تعلیق غنی‌سازی اورانیوم در سال 2005 را به یاد آورده بودند، در تحلیل‌های خود به بازگشت ایران به دوران تعلیق و روابط نزدیک او با کشورهای اروپایی اشاره کردند. رسانه‌های غربی هم‌اینک با گذشت چند روز از اعلام نامزدی روحانی و احتمال همراهی و حمایت هاشمی رفسنجانی از او، به بررسی احتمالات هسته‌ای بعد از احتمال پیروزی کارگزاران یا جناح اصلاحات در انتخابات می‌پردازند. روزنامه گاردین اولین رسانه مطبوعاتی انگلیسی بود که به صورت کاملا شفاف و آشکار از برخی پیشنهادها برای چگونگی اداره سیاست خارجی به حسن روحانی، پرده برداشت. گاردین در مطلبی با اشاره به سوابق کاری روحانی در تیم هسته‌ای و همچنین نزدیکی وی به حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی نوشته است: روحانی که طی سال‌های 2003 تا 2005 مذاکرات هسته‌ای ایران با اروپا را هدایت می‌کرد، به توافقی با کشورهای غربی رسید که مهم‌ترین توافق ایران و غرب بعد از انقلاب سال 57 ایران بوده است! هم‌اینک با گذشت یک دهه از این توافق، می‌توان گفت ریاست جمهوری روحانی منجر به دستیابی به موفقیت دیپلماتیک خواهد شد و آیا این توافق می‌تواند تحریم‌های تنبیهی یا احتمال حمله اسرائیل و آمریکا به ایران را کم کند؟ گاردین در ادامه می‌نویسد: روحانی برای گرفتن رای باید رای‌دهندگان را قانع کند که مرد امروز است و نه دیروز. و برای رسیدن به توافق بین‌المللی راجع به برنامه هسته‌ای برای موفقیت به این نیاز دارد که رهبری جمهوری اسلامی و قدرت‌های غربی را در جایی گردهم آورد، گرچه این کار قبل از این با شکست‌هاي مکرر مواجه شده است و بسیاری در ایران بر این باورند که هدف واقعی غرب سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است. گاردین همچنین وجه اشتراک روحانی و هاشمی رفسنجانی را نوع نگاه آنان به برقراری رابطه با آمریکا دانسته و یادآور شده است: روحانی مانند هاشمی رفسنجانی معتقد است گفت و گو با آمریکا، می‌تواند منافعی برای ایران در بر داشته باشد. به دلیل همین نزدیکی نیز یاسر و فاطمه هاشمی فرزندان هاشمی رفسنجانی در کنفرانس مطبوعاتی روحانی حضور داشته‌اند. این روزنامه انگلیسی در ادامه با اشاره به توافق سال 2005 برای تعلیق غنی‌سازی نوشت: مذاکرات ایران و 3 کشور اروپایی، فرانسه، انگلیس و آلمان در نهایت با پیشنهاد تعلیق همراه شد و روحانی نتوانست از موج انتقادها در این‌باره در امان بماند. ایران با این حال غنی‌سازی اورانیوم را به عنوان یک عمل مبتنی بر حسن‌نیت به حالت تعلیق درآورد اما اروپایی‌ها خواستار تمدید این قرارداد شدند، در حالی‌که از ارائه مشوق‌های اقتصادی و دیپلماتیک خودداری می‌کردند. گاردین در ادامه به 3 رویکردی که کمپین انتخاباتی روحانی باید آنها را تعقیب کند پرداخته و نوشته است: «روحانی باید خود را به عنوان يك مدير باكفايت با رويكرد تکنوکراتیک نسبت به اقتصادي كه فاقد سرمايه‌گذاري توليدي است، وارد صحنه کند». پیشنهاد دوم گاردین به روحانی این است: «وي باید به بهره‌برداري از ارتباط بين اقتصاد و برنامه هسته‌اي بپردازد، چراکه تحريم‌ها، صادرات نفت ايران را در سال گذشته به نصف كاهش داده و به سقوط چشمگير ارزش پول اين كشور كمك كرده است». گاردین در تشریح پیشنهاد سوم نوشته است: «روحاني درصدد خواهد بود نظر اصلاح‌طلبان را جلب كند؛ گروهي كه ممكن است از انتخابات چشم بپوشند. اين امر مي‌تواند توضيحي براي حمايت روحاني از آزادي بيان افكار و عقايد باشد. از اين رو تلاش وي براي احراز پست رياست‌جمهوري، لزوم مقابله با چالش‌هاي جدي در كشور را به رسميت خواهد شناخت». شبکه خبری VOA نیز به نقل از یکی از سفرای کشورهای غربی که ارتباط نزدیکی با روحانی در دولت خاتمی داشته است، او را فردی خوش‌برخورد دانست که بی‌منطق نیز نیست (!). وی در ادامه اضافه کرده است: او فردی آرام، کارآمد و خادمی ساده است که کمتر شخصیت کاریزماتیک و مستقل دارد.
این شبکه خبری آمریکایی در ادامه تصریح کرده است: با توجه به اینکه سیاست‌های هسته‌ای توسط رهبر ایران مشخص می‌شود، نباید با وجود حضور افرادی چون روحانی اینگونه تصور شود که تغییری در این سیاست به وجود می‌آید. سوزان مالونی، کارشناس ایران در موسسه تحقیقاتی بروکینگز نیز در
گفت و گو با المانیتور درباره کاندیداتوری روحانی گفت: کاندیداتوری روحانی موضوع هسته‌ای ایران را به پیش برده و به محوریت اصلی تبدیل می‌کند.
یاسمین عالم، از متخصصان ایران گفته است: حسن روحانی یک‌بار دیگر نیز در انتخابات پا پس کشیده و از گود رقابت خارج شده و بعید نیست این بار نیز برای گفت و گو با رهبر ایران و سهم‌خواهی در دولت جدید و حفظ شخصیت سیاسی خود پا به میدان گذاشته باشد و ممکن است در آخرین دقایق خود را کنار بکشد. المانیتور همچنین با اشاره به نزدیکی روحانی به هاشمی رفسنجانی و دلیل اینکه هاشمی تاکنون به صورت غیرمستقیم از او حمایت کرده است، نوشت: هاشمی در مراسم اعلام نامزدی روحانی برای انتخابات ریاست جمهوری شرکت نکرد اما حضور 2 تن از فرزندان او در این مراسم، نشان از حمایت غیرمستقیم او از روحانی دارد، چرا که معتقد است وجهه روحانی و عدم‌اظهارنظر او درباره حوادث انتخابات 88، شاید باعث شود شورای نگهبان او را تایید صلاحیت کند و از این به بعد است که هاشمی شخصا وارد میدان می‌شود. این رسانه آمریکایی همچنین در ادامه در گفت و گو با رابرت توسکانو، یکی از سفرای سابق ایتالیا در تهران می‌نویسد: روحانی هم‌اکنون رئیس مرکزی تحقیقاتی در مجمع تشخیص مصلحت نظام است که در تحقیقات خود منافع ملی را بدون توجه به ایدئولوژی خاصی بررسی می‌کند.
المانیتور نیز روحانی را چهره‌ای می‌داند که روابط نزدیکی با طرف‌های غربی خود در زمان ریاست بر شورایعالی امنیت ملی داشته است و می‌نویسد: روحانی در همان زمان که رهبری گفت و گوهای هسته‌ای را در دست داشت، گفته بود که اگر آمریکا دست از تهدیدات خود بردارد، ایران آماده برقراری مجدد رابطه با این کشور است.
استراتژي‌ها سرنوشت‌ساز است
رسانه‌های غربی توجه زیادی به روحانی می‌کنند، آیا این بدان معنی است که از احتمال انتخاب شدن او به عنوان رئیس‌جمهور آینده ایران خوشحالند؟ پاسخ به این سوال را می‌توان در این مطلب گاردین و المانیتور 2 رسانه انگلیسی و آمریکایی مشاهده کرد که می‌نویسند، سیاست‌های هسته‌ای ایران توسط رهبر این کشور اتخاذ می‌شود و نمی‌توان گفت انتخابات تاثیر چندانی بر این سیاست‌ها دارد اما روحانی معتقد است دولت و شخص گفت‌و‌گو‌کننده در مساله هسته‌ای حتی با وجود ریل‌گذاری‌های رهبر انقلاب و در نظر گرفتن خط‌‌مشی‌ها توسط او، می‌توانند استراتژی برخورد با غرب و همچنین روش‌های اجرایی را مدیریت کنند و این به این معنی است که شاید اتفاقی در این زمینه رخ دهد که روسای جمهور دیگر به سمت این اتفاق‌ها نمی‌روند.