سيدعلي اديبانفاش شدن خبر بازداشت دیپلمات با‌سابقه وزارت امور خارجه بعد از یک و نیم ماه سکوت خبری، توسط قدرتمند‌ترین رسانه‌های جهانی توام با اعلام نگرانی و دستپاچگی، نشان از اهمیت خبر دستگیری و طرح پرونده این عنصر عالیرتبه دارد. پرداختن به این موضوع مهم از ابتدا برای رسانه‌هایی چون رویترز، واشنگتن پست و بی‌بی‌سی مقدور بود اما به نظر می‌رسد این امید در دل غربی‌ها وجود داشت که به قول وزیر امور خارجه بازداشت او تنها یک «سوءتفاهم» بوده باشد اما با طولانی شدن بازداشت بی‌سر و صدا، خطر فاش شدن اسرار پرونده باند نیویورکی‌ها که فرد بازداشت‌شده یکی از مهم‌ترین اعضای آن به شمار می‌رود قوت گرفته است. اکنون وقت تیتر یک شدن خبر بازداشت دیپلمات ارشد «باند نیویورکی‌ها» در وزارت امور خارجه است!
خاستگاه باند مشهور به نیویورکی‌ها دفتر مطالعات سیاسی و بین‌الملل وزارت امور خارجه است که سال 67 با بودجه 500 هزار دلاری به فرمان میرحسین موسوی، نخست‌وزیر وقت تشکیل شد. مهم‌ترین هدف این باند ایجاد روابط صلح‌آمیز میان ایران و آمریکا و بعضا متحدان ایالات متحده بوده است. جالب توجه است که برخی اعضای بلندپایه این باند اکنون در کشورهای اروپایی پناهنده و مشغول خوش‌خدمتی علنی به طرف غربي هستند؛ گروهی اجبارا به علت رفتارهای مشکوک سیاسی بازنشسته شده و معدود افرادی نیز مترصد فرصت در گلوگاه‌های وزارت امور خارجه مشغول به کار هستند.
مهم‌ترین پروژه‌های موفقی که به این باند نسبت داده می‌شود شامل عضویت ایران در NPT، برگزاری دوره‌های متعدد مذاکره با هیات‌های آمریکایی، نفوذ در ارکان قدرت اقتصادی و تلاش برای کسب بالاترین کرسی‌های قدرت در وزارت امور خارجه است.
اکنون دومین شاه‌کلید باند نیویورکی‌ها بعد از حسین موسویان بازداشت شده است. حواشی این گروه قدرتمند به اندازه‌ای زیاد است که باز شدن پرونده حوادث 20 سال گذشته می‌تواند وابسته به اظهارات وی و موضوع دستگیری باشد.
به این‌ترتیب مهره‌های باقی‌مانده و پرنفوذ خزیده در مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام یا دفتر امور سیاسی و روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه که از نفوذ بالایی در دانشکده‌های حقوق و روابط بین‌الملل دانشگاه‌های بهشتی و تهران برخوردارند، حاشیه امن خود را برای نقش‌آفرینی در دورهای بعدی مذاکرات محرمانه با آمریکا از دست خواهند داد و دست حضرات سازشکار اندک اندک از دیپلمات‌های کاربلد با ارتباطات آنچنانی خالی خواهد ماند.
لو رفتن نقشه‌های سازشکاران برای ارزشی‌های طرفدار گفتمان پیروز ایستادگی یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شود. می‌توان پیش‌بینی کرد 2 جبهه مشهور سازشکار در آینده تلاش برای سوزاندن مهره‌های فاسد یکدیگر را افزایش دهند و بی‌شک این بهترین فرصت برای رویش نیروهای جدید و انقلابی در مراکز حساس قدرت مانند وزارت امور خارجه، مرکز تحقیقات مجمع یا دانشکده‌های روابط بین‌الملل است. البته این موضوع نیازمند بازیخوانی صحیح و فعال شدن سریع نیروهای انقلاب در زمین بازی روابط خارجی است. برای برون‌رفت از شرایطی که اغلب نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری با هدف «مصالحه و مسامحه» با آمریکا وارد میدان شده‌اند، لازم است اهداف گروه‌های پیشرو قدیمی از خیانت به کشور به نام «سازش‌طلبی» فاش شود تا ژست زیبای «تلاش برای رفع تحریم‌ها» یا بازی قدیمی «تنش‌زدایی یکجانبه» با هدف «معامله بر سر منافع جهانی و منطقه‌ای» ایران رنگ ببازد.
فتنه در عرصه روابط خارجی تنها با اطلاع‌رسانی بموقع و متقن در میان مدیران و مسؤولان خنثی خواهد شد چرا که ملت ایران در طول 34 سال گذشته هرگز رضایت به سازش بر سر منافع ملی نداده و اتفاقا بیشترین فشار را از این جهت متحمل شده‌اند. نتیجه تحمل این فشارها جایگاه رسمی جهانی است که امروز در عرصه علم و تکنولوژی و قدرت سیاسی بر آن تکیه زده‌ایم. همان جایگاهی که تکنوکرات‌ها و انحرافیون تلاش دارند با برچسب «بحران» از آن یاد کنند و تلاش دارند برای راضی کردن ملت و رهبری برای نپیمودن آخرین قدم باقی‌مانده از صد قدم مسیر ایستادگی، اندازه تحریم‌ها را به کل نابسامانی‌های اقتصادی و سیاسی کشور نسبت دهند.
اهمیت پرونده پیچیده «سازش با آمریکا» آنجا مشخص می‌شود که بدانیم در بزنگاه‌های تاریخی اندک خائنان خزیده در همین کرسی‌های حساس چه خسارت‌های بزرگی به جبهه مقاومت
ایرانی- اسلامی وارد کرده‌اند. هنوز کسی به پرونده خیانتکارانه آنها که «معامله بزرگ» را با هدف خلع سلاح حزب‌الله لبنان و شکست مقاومت فلسطینی به محور آمریکا و اسرائیل به دروغ از جانب رهبری پیشنهاد دادند رسیدگی نکرده است. هنوز تکلیف ماجرای امضای داوطلبانه عضویت ایران در NPT بدون کسب اجازه از مجلس، شورای امنیت ملی یا دولت مشخص نشده است. صحبت از معاهده‌ای است که پهلوی خیانت‌پیشه هم حاضر به امضای آن در شرایط حضور کشورهای مسلح به سلاح اتمی در منطقه خاورمیانه نشد!اگر گمانه‌های فوق مبنی بر کلید خوردن پروژه افشاگری پیرامون پرونده دلالان سازش با آمریکا در حزب رقیب حلقه انحراف صحیح باشد باید منتظر تحرکات جبهه داخلی حامی دیپلمات بازداشت شده باشیم، چرا که واضح است جز گردانندگان رویترز و واشنگتن پست و بی‌بی‌سی حامیانی نیز در داخل کشور از چنین افرادی در طول 20 سال گذشته حمایت می‌کرده‌اند. اکنون وقت تماشا و مدیریت بهینه «رقص خون گرگ‌ها» فرارسیده است. بهترین فرصت برای حفظ، ضبط و بهره‌برداری از خیانت‌های آشکار شده گروه سازشکار قدیمی و تازه به دوران رسیده‌هایی که اتفاقا برای عقد قرارداد اخوت با آمریکا عجله هم دارند!