حسین جوادی می‌گویند شما نتیجه همانی هستید که می‌اندیشید! حرفه‌ای فکر می‌کنید پس حرفه‌ای هستید، پول حرفه‌ای وارد فوتبالتان می‌شود، ورزشگاه‌ها و هواداران و ساختار باشگاه‌ها همگی به سمت حرفه‌ای شدن می‌رود و این همان فاکتورهایی است فوتبال آلمان به آنها رسیده و علاوه بر اینها عاملی را پی‌ریزی کرده که کمتر کسی می‌توانست به آن پی ببرد که چگونه می‌توان مردان جوانی را در عرصه مربیگری تربیت کرد که فوتبال کشوری را به قله‌های افتخار برسانند؟ درست از زمانی که نسل یورگن کلینزمن و یوآخیم لو مربیگری آلمان را بر عهده گرفت موج نو و تربیت جدید نسل جوان فوتبال آلمان برای مربیگری در فوتبال ژرمن‌ها آغاز شد و در راستای متد‌های جدید نسخه جالبی نیز از سوی شبکه ZDF برای تکمیل این پروسه و تربیت مربیان کارآمد و با‌دانش نیز شروع شد. آنها چهره‌ای جدید به نام یورگن کلوپ را رونمایی کردند.
کلوپ لیسانس علوم ورزشی را در دانشگاه فرانکفورت گرفت و تزش هم درباره «والکینگ» بود. در این سال البته موفق شد گواهی مربیگری برای بوندس‌لیگا را در مدرسه ورزش کلن بگیرد سپس به عنوان کارشناس فوتبال در شبکه دوم تلویزیون آلمان(ZDF) در کنار یوهانس ب.کرنر، فرانتس بکن باوئر و اورس مایر شروع به تجزیه و تحلیل فوتبال تیم ملی آلمان و بازی‌های جهانی و اروپا کرد. کلوپ البته در جام‌جهانی ۲۰۰۶ در ZDF تمام بازی‌ها را تجزیه و تحلیل کرد و این برنامه آنقدر طرفدار داشت که جایزه بهترین برنامه ورزشی سال را دریافت کرد. از آن سال تا به امروز کلوپ جوان توانست هدایت دورتموند را بر عهده بگیرد و انقلابی شگرف را در این تیم آغاز کرد. تحولی که کمتر کسی حتی فکرش را می‌کرد که اینگونه تاثیر‌گذار باشد و زنبورهای آلمانی را به قله‌های افتخار نزدیک کند. شاید آخرین شاهکار او در همین رقابت‌های این فصل لیگ قهرمانان اروپا باشد جایی که خیلی راحت آنتی‌تز فوتبال آقای خاص را رونمایی و تیم میلیاردی رئال را با تمام ستاره‌هایش حذف کرد. اما آیا تمام واقعیت درباره محصول شبکه ZDF همین است که باید به آن پرداخت یا اینکه می‌توان از این ایده نو کمی هم درباره شبکه‌های داخلی الگو‌برداری کرد یا شاید هم مقایسه‌ای انجام داد که کمی دور از ذهن به نظر می‌رسد. واقعا چگونه می‌توان این مقایسه را انجام داد؟ حالا که به لطف شبکه‌ها و برنامه‌های فراوان ورزشی در تلویزیون هیچ موضوع و بازی از فوتبال ایران و جهان جا نمی‌ماند چرا خروجی این برنامه‌ها و کارشناسانی که پا به این شبکه‌ها می‌گذارند مثبت نیست؟ چرا برنامه‌های ورزشی ما باید از مهره‌های سوخته‌ای استفاده کنند که کارنامه کاری‌شان خیلی مثبت نیست؟ به طور مثال از اصغر مازیار گرفته تا بهمن فروتن و هادی طباطبایی و هومن افاضلی یا چند نفر دیگر که هیچ کارنامه مثبتی در عرصه مربیگری ندارند که هیچ، زمانی هم که روی نیمکت مربیگری نشسته بودند تیم‌ها را به خاک سیاه نشانده و به دسته‌های پایین‌تر هدایت کرده‌اند. واقعا از د‌ل برنامه‌های اینچنینی چه بازخورد مثبتی بیرون می‌آید؟ واقعا بزرگ‌ترین و پربیننده‌ترین برنامه ورزشی ما مگر برنامه 90 نیست که مدتی است تنها به حاشیه‌ها می‌پردازد و اگر قرار باشد هفته‌ای به نام هفته پاک فوتبال ایران نامگذاری کنند و هیچ معضلی در فوتبال ایران نباشد این برنامه و تهیه‌کننده‌اش باید در را تخته کنند! چرا در چنین برنامه‌ای یک کارشناس درجه اول و با تحصیلات مربوط دعوت نمی‌شود تا مشکلات فنی فوتبال ایران را برطرف کند و هم خودش به دنبال دانش روز باشد تا شاید بعد از مدتی همانند مدل خارجی به دستاوردهای بزرگ مربیگری در فوتبال برسد. آوردن کارشناس داوری چه سودی به نفع جامعه داوری ما داشته؟ یا حتی برنامه‌هایی مانند ورزش نگاه 2 و ورزش و مردم نیز تنها به فکر این هستند که مثل «فیلم فارسی»های گذشته به لمپنیسم در فوتبال ایران بپردازند و رقابتی دیرینه با برنامه 90 دارند. اما هیچ کدام از اینها که بحث‌های حرفه‌ای شدن در فوتبال را راه می‌اندازند قدرت این را ندارند که بتوانند از یک شبکه خارجی الگو برداری کرده یا اینکه حداقل اگر هم دست به الگو‌برداری نمی‌زنند خلاقیت به خرج داده تا برای جامعه فوتبال ایران مفید و مثمر‌ثمر باشند. پس وقتی به پشت پرده موفقیت مردانی چون یورگن کلوپ نگاه می‌کنیم می‌بینیم که فرمول زیاد پیچیده‌ای در کار نیست، فقط خلاقیتی است که با اتاق فکر همراه شده و محصول آن‌مردی است که این روزها فوتبال اروپا را تحت تاثیر قرار داده است.