فوتبال ایران و فاصله آن با فوتبال سطح اول دنیا علاوه بر بعد فنی در داخل مستطیل سبز، در پیرامون خود از نظر مدیریتی نیز تفاوت‌ها را همیشه بروز می‌دهد. فوتبال به ظاهر حرفه‌ای ما و به تبع آن مدیران صاحب مسؤولیتش در باشگاه‌ها بار‌ها نشان داده‌اند که در انتخاب مربیان خارجی بیشتر احساسی عمل می‌کنند. آنها برای خارج شدن از فشار هواداران تنها به نام‌های دهن‌پرکن مربیان فکر می‌کنند و بدون آگاهی لازم و آماده کردن بستر مناسب، سرانجام تلخی را برای خود و مربی مربوطه رقم می‌زنند. در فصل اخیر لیگ بر‌تر، سرنوشت مربیان پرتغالی چیزی به‌جز آنچه اشاره شد نبود. از سرنوشت ژوزه در پرسپولیس تا کاستای آبادانی و از کاسیمیروی تکراری تا تونی اولیویرای محبوب، نتیجه همان شد که قابل پیش‌بینی بود؛ مدیران این باشگاه‌ها بدون مطالعه و بررسی جوانب کار و نکات مثبت و منفی حضور مربیان خارجی آنها را دعوت به کار می‌کنند. از طرفی این مدیران بدون آگاهی از وظیفه خود یعنی فراهم کردن زمینه بهره‌برداری مناسب از داشته‌های چنین مربیانی صرفا در باد نتایج مقطعی خوابیده و زمانی هم که با بروز مشکلات و عدم نتیجه‌گیری مواجه می‌شوند برای خارج شدن از فشار هواداران، ساده‌ترین و راحت‌ترین راه را انتخاب و سرمربی را برای قربانی شدن آماده می‌کنند. داستان تونی اولیویرای پرتغالی به عنوان آخرین نمونه از این دست، دقیقا مشابه همان سناریویی شد که برای ژوزه پرتغالی در پرسپولیس اتفاق افتاد. مسؤولان تراکتورسازی بر این باورند که با اخراج تونی و نتیجه‌گیری در 2 بازی آینده می‌توانند او را به‌عنوان عامل نتایج ضعیف معرفی و بدین طریق نسخه پیچیده شده برای خارج شدن از فشار هواداران افاقه خواهد کرد. البته نباید این موضوع را کتمان کرد که با بضاعتی که تیم تراکتورسازی داشت نتایج این تیم با مرد پرتغالی قابل قبول بود و به نظر بیشتر از آنکه تراکتور از نظر فنی آسیب‌پذیر نشان دهد حاشیه‌های پیرامونی این تیم را زمین‌گیر کرده است.اعتراض هواداران تراکتورسازی که از تعطیلات نیم‌فصل به بهانه عدم یارگیری مناسب استارت خورد، مدیریت باشگاه را هدف قرار داده بود که در واکنش با استعفای مدیرعامل مواجه شد. با کسب نتایج مقطعی این اعتراضات به نوعی خاموش شد اما از بازی با سپاهان و شکست سنگین در مقابل چشمان هواداران حاضر این تیم انتقادات دوباره سر باز کرد. ادامه این اعتراضات در بازی با الشباب در تبریز حالت عمومی پیدا کرد و اکثر حاضرین در ورزشگاه که بالغ بر ۵۰ هزار نفر بودند مدیریت این باشگاه را مورد اعتراض قرار دادند. طی بازی با الجیش در آخرین ایستگاه آسیایی که به عنوان اعتراض با عدم استقبال هواداران پرتعداد این تیم مواجه شده بود، اندک تماشاگران حاضر یک بار دیگر علیه مدیریت باشگاه شعار سر داده و در مقابل تونی اولیویرا را مورد تشویق قرار دادند. حال در نقطه مقابل این اتفاقات و خواست هواداران برای برکناری مدیرعامل این تیم، مدیریت باشگاه ترجیح داد با قربانی کردن تونی همچون پرسپولیسی‌ها خود را از فشار هواداران خارج کند. از ژوزه پرسپولیسی‌ها تا اولیویرای تراکتوری‌ها
سناریوی تکراری برای اخراج
فوتبال ایران و فاصله آن با فوتبال سطح اول دنیا علاوه بر بعد فنی در داخل مستطیل سبز، در پیرامون خود از نظر مدیریتی نیز تفاوت‌ها را همیشه بروز می‌دهد. فوتبال به ظاهر حرفه‌ای ما و به تبع آن مدیران صاحب مسؤولیتش در باشگاه‌ها بار‌ها نشان داده‌اند که در انتخاب مربیان خارجی بیشتر احساسی عمل می‌کنند. آنها برای خارج شدن از فشار هواداران تنها به نام‌های دهن‌پرکن مربیان فکر می‌کنند و بدون آگاهی لازم و آماده کردن بستر مناسب، سرانجام تلخی را برای خود و مربی مربوطه رقم می‌زنند. در فصل اخیر لیگ بر‌تر، سرنوشت مربیان پرتغالی چیزی به‌جز آنچه اشاره شد نبود. از سرنوشت ژوزه در پرسپولیس تا کاستای آبادانی و از کاسیمیروی تکراری تا تونی اولیویرای محبوب، نتیجه همان شد که قابل پیش‌بینی بود؛ مدیران این باشگاه‌ها بدون مطالعه و بررسی جوانب کار و نکات مثبت و منفی حضور مربیان خارجی آنها را دعوت به کار می‌کنند. از طرفی این مدیران بدون آگاهی از وظیفه خود یعنی فراهم کردن زمینه بهره‌برداری مناسب از داشته‌های چنین مربیانی صرفا در باد نتایج مقطعی خوابیده و زمانی هم که با بروز مشکلات و عدم نتیجه‌گیری مواجه می‌شوند برای خارج شدن از فشار هواداران، ساده‌ترین و راحت‌ترین راه را انتخاب و سرمربی را برای قربانی شدن آماده می‌کنند. داستان تونی اولیویرای پرتغالی به عنوان آخرین نمونه از این دست، دقیقا مشابه همان سناریویی شد که برای ژوزه پرتغالی در پرسپولیس اتفاق افتاد. مسؤولان تراکتورسازی بر این باورند که با اخراج تونی و نتیجه‌گیری در 2 بازی آینده می‌توانند او را به‌عنوان عامل نتایج ضعیف معرفی و بدین طریق نسخه پیچیده شده برای خارج شدن از فشار هواداران افاقه خواهد کرد. البته نباید این موضوع را کتمان کرد که با بضاعتی که تیم تراکتورسازی داشت نتایج این تیم با مرد پرتغالی قابل قبول بود و به نظر بیشتر از آنکه تراکتور از نظر فنی آسیب‌پذیر نشان دهد حاشیه‌های پیرامونی این تیم را زمین‌گیر کرده است.اعتراض هواداران تراکتورسازی که از تعطیلات نیم‌فصل به بهانه عدم یارگیری مناسب استارت خورد، مدیریت باشگاه را هدف قرار داده بود که در واکنش با استعفای مدیرعامل مواجه شد. با کسب نتایج مقطعی این اعتراضات به نوعی خاموش شد اما از بازی با سپاهان و شکست سنگین در مقابل چشمان هواداران حاضر این تیم انتقادات دوباره سر باز کرد. ادامه این اعتراضات در بازی با الشباب در تبریز حالت عمومی پیدا کرد و اکثر حاضرین در ورزشگاه که بالغ بر ۵۰ هزار نفر بودند مدیریت این باشگاه را مورد اعتراض قرار دادند. طی بازی با الجیش در آخرین ایستگاه آسیایی که به عنوان اعتراض با عدم استقبال هواداران پرتعداد این تیم مواجه شده بود، اندک تماشاگران حاضر یک بار دیگر علیه مدیریت باشگاه شعار سر داده و در مقابل تونی اولیویرا را مورد تشویق قرار دادند. حال در نقطه مقابل این اتفاقات و خواست هواداران برای برکناری مدیرعامل این تیم، مدیریت باشگاه ترجیح داد با قربانی کردن تونی همچون پرسپولیسی‌ها خود را از فشار هواداران خارج کند. ارسال نظر
پربیننده