در ابتدا اگر ممکن است کمی درباره جنگ 22 روزه رژیم صهیونیستی علیه غزه و نقش کشورهای عربی مختلف در آن برای‌مان صحبت کنید.
برخی از کشورهای عربی شریک اصلی رژیم صهیونیستی در این جنگ به شمار می‌روند. برای مثال مصر دقیقا نقش رژیم صهیونیستی را در این جنگ ایفا می‌کند و حتی شاید بتوان گفت بدتر از رژیم صهیونیستی رفتار کرد. عربستان سعودی نیز به عنوان شریک رژیم صهیونیستی در این جنگ به شمار می‌رود، همانطور که عربستان سعودی درجنگ 33 روزه در سال 2006 میلادی نیز شریک صهیونیست‌ها به شمار می‌رفت.
البته به نظر من امروز دیگر شهروندان عرب و افکار عمومی جهان عرب به افرادی بیدار و آگاه تبدیل شده‌اند و به خوبی می‌توانند نقش اینگونه کشورها در این جنگ‌ها را متوجه شوند. به نظر من اوضاع پس از پایان جنگ غزه مانند اوضاع قبل از جنگ نخواهد بود.
گفته می‌شود کنفرانس گفت‌وگوی ادیان که به میزبانی عربستان سعودی در نیویورک حدود سه ماه پیش برگزار شد به مثابه چراغ سبزی بود برای آغاز حمله ارتش صهیونیستی به نوار غزه. آیا به نظر جنابعالی این مقوله درست است؟
من هیچ چیز را از ملک عبدالله بن‌عبدالعزیز آل سعود، پادشاه عربستان سعودی بعید نمی‌دانم. او ممکن است هرکاری بکند زیرا من معتقدم که ریشه و اصل و نسب او به خاندانی بازمی‌گردد که در طول تاریخ شریک صهیونیست‌ها بوده‌اند. آنان در اشغال فلسطین نیز شریک رژیم صهیونیستی به شمار می‌روند. این خاندان همچنین همواره شریک رژیم صهیونیستی در ضربه زدن به تمام گروه‌های عربی و اسلامی ضد صهیونیستی بوده‌اند، از همین رو این مقوله‌ای که اشاره کردید به هیچ وجه دور از انتظار نیست. اما به نظر من کنفرانس گفت‌وگوی ادیان در مجموع،یک کنفرانس تبلیغاتی برای ملک عبدالله بن عبدالعزیز بود. این یک کنفرانس بی‌ارزش بود و فقط برای رژیم صهیونیستی ارزش و فایده داشت زیرا این کنفرانس،دوستی و برقراری رابطه میان رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی را آسان و هموار کرد و به جز این مساله دیگر هیچ فایده‌ای نداشت.
اصلا اگر گفت‌وگو میان ادیان برای عربستان سعودی اهمیت و ارزشی دارد، پس باید در ابتدا کینه و نفرتی را که در آل سعود ریشه دارد از بین ببرد. از چچن گرفته تا لبنان و فلسطین و در دیگر نقاط جهان که ردپایی از این کشور وجود دارد، ما شاهد این کینه و نفرت هستیم. این کینه و نفرت به بخشی از اساس و ساختار این کشور تبدیل شده است. همین کینه موجب شکاف و تفرقه میان مردم و ادیان مختلف شده و می‌شود.
حتما شما اطلاع دارید که عربستان سعودی پس از جنگ 33 روزه 2006 در لبنان چه تلاشی برای ایجاد تفرقه میان شیعه و سنی در منطقه کرد اما بحمدالله افکار عمومی جهان عرب بیدار است و این فریب را نخورد. عربستانی‌ها برای ایجاد این فتنه پول زیادی خرج کردند زیرا از نتیجه آن جنگ به هیچ‌وجه راضی نبودند.
با توجه به اینکه میزبان کنفرانس گفت‌وگوی ادیان، عربستان سعودی و میهمان ویژه آن کنفرانس، شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی بود، آیا به نظر جنابعالی دیداری محرمانه یا مذاکره‌ای میان ملک عبدالله با پرز در حاشیه آن کنفرانس انجام شد؟
ملک عبدالله اصلا فرد آگاهی نیست و اصلا خود او نیست که برنامه‌ریزی می‌کند. وی فقط یک نماد در رژیم عربستان است که هرچه به او دستور می‌‌دهند اجرا می‌کند. او هیچ چیزی سرش نمی‌شود، وی حتی خواندن و نوشتن هم بلد نیست. درواقع یک تیم آمریکایی در درون نظام عربستان وجود دارد که همه چیز را برنامه‌ریزی می‌کند و ملک عبدالله فقط به‌عنوان چهره، نمایان می‌شود و اجرا می‌کند.
عربستان سعودی چه نقشی در ایجاد و ظهور جنبش‌های وهابی در لبنان مانند جنبش فتح‌الاسلام
و... داشته است؟
عربستان کشوری است که به این گروه‌ها پول می‌دهد و از آنان حمایت می‌کند. جالب اینجاست که در تمام مدتی که در غزه جنگ جریان داشت، ما هیچ حرف یا موضعی از اینگونه گروه‌ها و سردمداران آنها نمی‌شنیدیم. این گروه‌های وهابی، سلفی و تکفیری همان‌هایی بودند که علیه مقاومت اسلامی لبنان، علیه ما، علیه جمهوری اسلامی ایران، علیه سوریه و ... فعالیت می‌کردند. این گروه‌ها که از سوی عربستان سعودی حمایت و پشتیبانی می‌شوند، چرا در برابر کشته شدن مسلمانان در نوار غزه سکوت کردند؟ البته به اعتقاد بنده بسیاری از این گروه‌های سلفی و تکفیری نیز توسط سازمان اطلاعات و امنیت ایالات متحده آمریکا (CIA) و سازمان اطلاعات و امنیت رژیم صهیونیستی (موساد) تاسیس شده‌اند و از سوی آنان نیز حمایت می‌شوند.
به نظر جنابعالی، عربستان سعودی چه طرح‌ها و نقشه‌هایی برای دخالت در امور داخلی لبنان دارد؟
بدون شک عربستان سعودی زیاد در مسائل و امور داخلی لبنان دخالت می‌کند. سعودی‌ها نفوذ در عراق و فلسطین را از دست دادند و اکنون تنها جایی که برای آنان باقی‌مانده عرصه لبنان است، به همین دلیل برای از دست ندادن آن تلاش میکنند. نبرد این کشور در لبنان نبرد مرگ و زندگی است یعنی نتیجه آن، یکی از این دو خواهد بود از همین رو صدها میلیون دلار به گروه‌های همپیمان خود در لبنان می‌پردازد و آنان را علیه مقاومت اسلامی تحریک می‌کند. این کشور در مجموع نقش نفوذی مشکوک و
شبهه‌ناکی در عرصه داخلی لبنان ایفا می‌کند. همانطور که عرض کردم عربستان خیلی تلاش کرد شکافی میان شیعه وسنی در لبنان و در منطقه به طور کامل ایجاد کند اما پس از اینکه به نتیجه‌ای نرسید تلاش کرد موضوعی تحت عنوان قومیت عربی و فارسی را پیگیری کند تا از طریق آن، میان گروه‌های مختلف لبنانی شکاف ایجاد کند اما این طرح هم به بن‌بست رسید و الان معلوم نیست چه طرح و نقشه‌ای در سر دارد، اما باید گفت، این کشور همواره برای برهم ریختن اوضاع داخلی لبنان بویژه علیه مقاومت اسلامی تلاش کرده است تا شاید با این طرح بتواند بر عرصه داخلی لبنان چیره شود. در این میان
بندر بن سلطان نیز نقش ایفا کرد و به نظر بنده وی با همکاری سازمان اطلاعات و امنیت آمریکا در ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر سابق لبنان نیز دست داشت.
اساسا چرا عربستان سعودی از مقاومت اسلامی و نفوذ آن می‌ترسد؟
همانطور که می‌دانید شکست رژیم صهیونیستی به معنی شکست نظام‌هایی همچون عربستان سعودی، مصر و دیگر کشورهایی که معتدل و میانه‌رو خوانده می‌شوند، است، از همین رو این کشورها همواره علیه مقاومت اسلامی فعالیت میکنند.
می‌خواهم پرسشی را مطرح کنم، آنان با مطرح کردن موضوع عربی- فارسی تلاش میکنند فتنه ایجاد کنند. مگر نه اینکه فلسطین موضوع اصلی اعراب است و آنان ادعای عرب بودن دارند، پس جایگاهشان در قضیه فلسطین کجاست؟ چرا علیه فلسطین عمل میکنند؟! چرا برای فلسطینیان توطئه می‌چینند؟ در حالی که می‌بینیم جمهوری اسلامی ایران اینگونه کمک و حمایت می‌کند. ایران به لبنان نیز که جنوب آن توسط رژیم صهیونیستی اشغال شده کمک می‌کند تا این سرزمین‌های اشغال شده آزاد شوند. آیا در این حالت ما باید به جمهوری اسلامی ایران فحش بدهیم یا باید از آن به خاطر این همه کمک و حمایت که از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی در این کشور شروع شده، سپاسگزاری کنیم؟! در حالی که این اصلا در اساس وظیفه برخی کشورهای عربی است که چنین کمک و حمایتی را ارائه دهند اما می‌بینیم که آنان چشم‌پوشی کرده‌اند زیرا از آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌ترسند.
رژیم صهیونیستی انواع سلاح‌های پیشرفته را در اختیار دارد در حالی که فلسطینیان ساده‌ترین سلاح‌ها و موشک‌های دست‌ساز را در اختیار دارند. آیا به نظر جنابعالی این سلاح ضعیف تاثیری بر رژیم صهیونیستی دارد؟
به نظر من جنبش مقاومت اسلامی حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی در نبرد 22 روزه پیروز شدند. رژیم صهیونیستی هم در یک بحران سنگین به سر می‌برد. راه حل پیشنهادی مصر یا فرانسه هم فقط برای نجات دادن صهیونیست‌ها از این بحران است، نه برای نجات غزه زیرا رژیم صهیونیستی به بن‌بست رسیده است. آنان غزه را بمباران و ویران کردند، دست به کشتار زدند، مرتکب جنایت شدند اما غزه مقاومت کرد و هر روز که می‌گذرد بر صبر و استقامت مردم بیشتر افزوده می‌شود. پرتاب موشک‌ها از سوی گروه‌های فلسطینی نیز همچنان ادامه دارد. در یک کلام می‌گویم، مقاومت در فلسطین پیروز شد.
نظر جنابعالی درباره ایجاد جبهه‌ای متشکل از عربستان، مصر، آمریکا و رژیم صهیونیستی که جبهه مخالف مقاومت به شمار می‌روند، چیست و به نظر شما این جبهه در آینده چه تاثیری بر جمهوری اسلامی ایران به عنوان راس هرم کشورهای حامی مقاومت می‌تواند داشته باشد؟
به نظر من جبهه مخالف مقاومت هیچ ارزشی نزد شهروندان و افکار عمومی جهان عرب ندارد زیرا همانطور که اطلاع دارید شهروندان جهان عرب همواره نظری متفاوت با نظر حکامشان داشته‌اند. جبهه‌ای که شما می‌گویید فقط گروهی از حکام و همدستانشان هستندکه توسط نیروهای امنیتی خودشان حمایت و پشتیبانی می‌شوند. آنان برای نگه داشتن کرسی‌های خود به چوب و آتش متوسل شده‌اند اما میلیون‌ها یا حتی بهتر است بگوییم صدها میلیون فرد عرب در جبهه‌ای مخالف آنان ایستاده‌اند. تاریخ، بدون شک آنان را خائن معرفی خواهد کرد و آیندگان آنان را جاسوس خواهند دانست. به نظر من آنان توسط دادگاه مردم محاکمه خواهند شد یعنی به دست خود مردم، همانطور که انور سادات توسط خالد اسلامبولی محاکمه شد و به جزای خود رسید. به نظر من در مصر افراد زیادی مانند خالد اسلامبولی وجود دارند و بدون شک حسنی مبارک نزد دادگاه مردم محاکمه خواهد شد.
گفته می‌شود برخی بازداشت‌های محرمانه در عربستان سعودی در حال انجام شدن است. آیا چنین اخباری صحیح به نظر می‌رسد؟
بله، همانطور که در اخبار هم شنیدیم نیروهای امنیتی عربستان سعودی شیخ عوض القرنی، مفتی سرشناس وهابی را بازداشت و چند روز بعد او را آزاد کردند. علت بازداشت وی صدور فتوایی علیه رژیم صهیونیستی و منافع این رژیم بود. در مصر هم بازداشت‌هایی صورت گرفت. تعداد زیادی از اخوان‌المسلمین را گرفته‌اند، اما به نظر من تمام این اقدامات هیچ تاثیری ندارد زیرا امروز تمام شهروندان عربی، حماس هستند و حماس را دوست دارند همانطور که همه آنها در جنگ 33 روزه 2006 حزب الله شده بودند. اینگونه نظام‌های دولتی عربی به نظر من هیچ ارزشی ندارند و به مرور زمان بدون شک سقوط خواهند کرد.
اگر آتش‌بس میان رژیم صهیونیستی و گروه‌های مقاومت اسلامی برقرار شود، به نظر شما این گروه‌های مقاومت از بین خواهند رفت؟
بدون شک خیر، زیرا گروه‌های مقاومت در آن صورت، روش‌های جدیدی برای مقاومت خود کشف خواهند کرد و شاید هم نبرد را به داخل خود سرزمین‌های اشغالی منتقل کنند یعنی در غزه آتش‌بس می‌شود و به جای آن، آنان نبرد را به داخل رژیم صهیونیستی منتقل میکنند. بدون شک گروه‌های مقاومت اسلامی برای آینده نیز چنین برنامه‌هایی را دارند زیرا به نظر من اصلا نبرد نباید فقط در غزه و کرانه باختری رود اردن باقی بماند و به این دو منطقه منحصر شود بلکه باید به داخل سرزمین‌های اشغالی هم کشیده شود.
چه شباهتی بین جنگ 33 روزه 2006 و جنگ در نوارغزه وجود دارد؟
این دو جنگ شباهت بسیار زیادی به یکدیگر دارند. درجنگ 33 روزه، هدف، از بین بردن مقاومت اسلامی لبنان بود و اکنون نیز خودشان اعلام کرده‌اند که هدف، از بین بردن جنبش مقاومت اسلامی حماس، جهاد اسلامی و دیگر گروه‌های مقاومت فلسطین است. البته به نظر من نتایج فعلی چندین برابر نتایج جنگ 33 روزه خواهد بود و زلزله‌ای واقعی در منطقه به‌وجود خواهد آورد زیرا در جنگ 33 روزه همواره دشمنان مقاومت برای تضعیف حزب‌الله می‌گفتند، آنها شیعه هستند اما در این جنگ چه می‌خواهند بگویند؟! حماس و گروه‌های فلسطینی که شیعه نیستند بلکه سنی هستند و همه این را می‌دانند، بنابراین بدون شک پیروزی گروه‌های مقاومت فلسطین در این جنگ نتایج و دستاوردهای بسیار بزرگی در پی خواهد داشت و زلزله‌ای عظیم درجهان عرب و در کل منطقه به وجود خواهد آورد.
آیا به نظر شما رژیم صهیونیستی در آینده - آینده‌ای هر چند دور- به سوریه حمله خواهد کرد؟
صهیونیست‌ها در قطعه زمینی کوچک که غزه نام دارد، گیر افتاده و نتوانستند کاری بکنند، پس چگونه ممکن است به سوریه حمله و جبهه جدیدی را برای خود باز کنند؟! البته هیچ چیز از این رژیم بعید نیست ولی باز هم تکرار می‌کنم بعید است رژیم صهیونیستی حتی اگر جنگ دیگری را با هر کشوری آغاز کند، بتواند در آن پیروز شود. اختلاف نظر ما با رژیم‌های عربی به اصطلاح معتدل و میانه‌رو نیز همین است. ما می‌گوییم رژیم صهیونیستی در سیر حرکت خود روندی رو به زوال و فروپاشی را آغاز کرده اما این رژیم‌های معتدل معتقدند که این رژیم هنوز ابرقدرت است، از همین رو از آن می‌ترسند. گروه‌هاي سلفي و تكفيري را سيا و موساد تأسيس كرده‌اند
در ابتدا اگر ممکن است کمی درباره جنگ 22 روزه رژیم صهیونیستی علیه غزه و نقش کشورهای عربی مختلف در آن برای‌مان صحبت کنید.
برخی از کشورهای عربی شریک اصلی رژیم صهیونیستی در این جنگ به شمار می‌روند. برای مثال مصر دقیقا نقش رژیم صهیونیستی را در این جنگ ایفا می‌کند و حتی شاید بتوان گفت بدتر از رژیم صهیونیستی رفتار کرد. عربستان سعودی نیز به عنوان شریک رژیم صهیونیستی در این جنگ به شمار می‌رود، همانطور که عربستان سعودی درجنگ 33 روزه در سال 2006 میلادی نیز شریک صهیونیست‌ها به شمار می‌رفت.
البته به نظر من امروز دیگر شهروندان عرب و افکار عمومی جهان عرب به افرادی بیدار و آگاه تبدیل شده‌اند و به خوبی می‌توانند نقش اینگونه کشورها در این جنگ‌ها را متوجه شوند. به نظر من اوضاع پس از پایان جنگ غزه مانند اوضاع قبل از جنگ نخواهد بود.
گفته می‌شود کنفرانس گفت‌وگوی ادیان که به میزبانی عربستان سعودی در نیویورک حدود سه ماه پیش برگزار شد به مثابه چراغ سبزی بود برای آغاز حمله ارتش صهیونیستی به نوار غزه. آیا به نظر جنابعالی این مقوله درست است؟
من هیچ چیز را از ملک عبدالله بن‌عبدالعزیز آل سعود، پادشاه عربستان سعودی بعید نمی‌دانم. او ممکن است هرکاری بکند زیرا من معتقدم که ریشه و اصل و نسب او به خاندانی بازمی‌گردد که در طول تاریخ شریک صهیونیست‌ها بوده‌اند. آنان در اشغال فلسطین نیز شریک رژیم صهیونیستی به شمار می‌روند. این خاندان همچنین همواره شریک رژیم صهیونیستی در ضربه زدن به تمام گروه‌های عربی و اسلامی ضد صهیونیستی بوده‌اند، از همین رو این مقوله‌ای که اشاره کردید به هیچ وجه دور از انتظار نیست. اما به نظر من کنفرانس گفت‌وگوی ادیان در مجموع،یک کنفرانس تبلیغاتی برای ملک عبدالله بن عبدالعزیز بود. این یک کنفرانس بی‌ارزش بود و فقط برای رژیم صهیونیستی ارزش و فایده داشت زیرا این کنفرانس،دوستی و برقراری رابطه میان رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی را آسان و هموار کرد و به جز این مساله دیگر هیچ فایده‌ای نداشت.
اصلا اگر گفت‌وگو میان ادیان برای عربستان سعودی اهمیت و ارزشی دارد، پس باید در ابتدا کینه و نفرتی را که در آل سعود ریشه دارد از بین ببرد. از چچن گرفته تا لبنان و فلسطین و در دیگر نقاط جهان که ردپایی از این کشور وجود دارد، ما شاهد این کینه و نفرت هستیم. این کینه و نفرت به بخشی از اساس و ساختار این کشور تبدیل شده است. همین کینه موجب شکاف و تفرقه میان مردم و ادیان مختلف شده و می‌شود.
حتما شما اطلاع دارید که عربستان سعودی پس از جنگ 33 روزه 2006 در لبنان چه تلاشی برای ایجاد تفرقه میان شیعه و سنی در منطقه کرد اما بحمدالله افکار عمومی جهان عرب بیدار است و این فریب را نخورد. عربستانی‌ها برای ایجاد این فتنه پول زیادی خرج کردند زیرا از نتیجه آن جنگ به هیچ‌وجه راضی نبودند.
با توجه به اینکه میزبان کنفرانس گفت‌وگوی ادیان، عربستان سعودی و میهمان ویژه آن کنفرانس، شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی بود، آیا به نظر جنابعالی دیداری محرمانه یا مذاکره‌ای میان ملک عبدالله با پرز در حاشیه آن کنفرانس انجام شد؟
ملک عبدالله اصلا فرد آگاهی نیست و اصلا خود او نیست که برنامه‌ریزی می‌کند. وی فقط یک نماد در رژیم عربستان است که هرچه به او دستور می‌‌دهند اجرا می‌کند. او هیچ چیزی سرش نمی‌شود، وی حتی خواندن و نوشتن هم بلد نیست. درواقع یک تیم آمریکایی در درون نظام عربستان وجود دارد که همه چیز را برنامه‌ریزی می‌کند و ملک عبدالله فقط به‌عنوان چهره، نمایان می‌شود و اجرا می‌کند.
عربستان سعودی چه نقشی در ایجاد و ظهور جنبش‌های وهابی در لبنان مانند جنبش فتح‌الاسلام
و... داشته است؟
عربستان کشوری است که به این گروه‌ها پول می‌دهد و از آنان حمایت می‌کند. جالب اینجاست که در تمام مدتی که در غزه جنگ جریان داشت، ما هیچ حرف یا موضعی از اینگونه گروه‌ها و سردمداران آنها نمی‌شنیدیم. این گروه‌های وهابی، سلفی و تکفیری همان‌هایی بودند که علیه مقاومت اسلامی لبنان، علیه ما، علیه جمهوری اسلامی ایران، علیه سوریه و ... فعالیت می‌کردند. این گروه‌ها که از سوی عربستان سعودی حمایت و پشتیبانی می‌شوند، چرا در برابر کشته شدن مسلمانان در نوار غزه سکوت کردند؟ البته به اعتقاد بنده بسیاری از این گروه‌های سلفی و تکفیری نیز توسط سازمان اطلاعات و امنیت ایالات متحده آمریکا (CIA) و سازمان اطلاعات و امنیت رژیم صهیونیستی (موساد) تاسیس شده‌اند و از سوی آنان نیز حمایت می‌شوند.
به نظر جنابعالی، عربستان سعودی چه طرح‌ها و نقشه‌هایی برای دخالت در امور داخلی لبنان دارد؟
بدون شک عربستان سعودی زیاد در مسائل و امور داخلی لبنان دخالت می‌کند. سعودی‌ها نفوذ در عراق و فلسطین را از دست دادند و اکنون تنها جایی که برای آنان باقی‌مانده عرصه لبنان است، به همین دلیل برای از دست ندادن آن تلاش میکنند. نبرد این کشور در لبنان نبرد مرگ و زندگی است یعنی نتیجه آن، یکی از این دو خواهد بود از همین رو صدها میلیون دلار به گروه‌های همپیمان خود در لبنان می‌پردازد و آنان را علیه مقاومت اسلامی تحریک می‌کند. این کشور در مجموع نقش نفوذی مشکوک و
شبهه‌ناکی در عرصه داخلی لبنان ایفا می‌کند. همانطور که عرض کردم عربستان خیلی تلاش کرد شکافی میان شیعه وسنی در لبنان و در منطقه به طور کامل ایجاد کند اما پس از اینکه به نتیجه‌ای نرسید تلاش کرد موضوعی تحت عنوان قومیت عربی و فارسی را پیگیری کند تا از طریق آن، میان گروه‌های مختلف لبنانی شکاف ایجاد کند اما این طرح هم به بن‌بست رسید و الان معلوم نیست چه طرح و نقشه‌ای در سر دارد، اما باید گفت، این کشور همواره برای برهم ریختن اوضاع داخلی لبنان بویژه علیه مقاومت اسلامی تلاش کرده است تا شاید با این طرح بتواند بر عرصه داخلی لبنان چیره شود. در این میان
بندر بن سلطان نیز نقش ایفا کرد و به نظر بنده وی با همکاری سازمان اطلاعات و امنیت آمریکا در ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر سابق لبنان نیز دست داشت.
اساسا چرا عربستان سعودی از مقاومت اسلامی و نفوذ آن می‌ترسد؟
همانطور که می‌دانید شکست رژیم صهیونیستی به معنی شکست نظام‌هایی همچون عربستان سعودی، مصر و دیگر کشورهایی که معتدل و میانه‌رو خوانده می‌شوند، است، از همین رو این کشورها همواره علیه مقاومت اسلامی فعالیت میکنند.
می‌خواهم پرسشی را مطرح کنم، آنان با مطرح کردن موضوع عربی- فارسی تلاش میکنند فتنه ایجاد کنند. مگر نه اینکه فلسطین موضوع اصلی اعراب است و آنان ادعای عرب بودن دارند، پس جایگاهشان در قضیه فلسطین کجاست؟ چرا علیه فلسطین عمل میکنند؟! چرا برای فلسطینیان توطئه می‌چینند؟ در حالی که می‌بینیم جمهوری اسلامی ایران اینگونه کمک و حمایت می‌کند. ایران به لبنان نیز که جنوب آن توسط رژیم صهیونیستی اشغال شده کمک می‌کند تا این سرزمین‌های اشغال شده آزاد شوند. آیا در این حالت ما باید به جمهوری اسلامی ایران فحش بدهیم یا باید از آن به خاطر این همه کمک و حمایت که از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی در این کشور شروع شده، سپاسگزاری کنیم؟! در حالی که این اصلا در اساس وظیفه برخی کشورهای عربی است که چنین کمک و حمایتی را ارائه دهند اما می‌بینیم که آنان چشم‌پوشی کرده‌اند زیرا از آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌ترسند.
رژیم صهیونیستی انواع سلاح‌های پیشرفته را در اختیار دارد در حالی که فلسطینیان ساده‌ترین سلاح‌ها و موشک‌های دست‌ساز را در اختیار دارند. آیا به نظر جنابعالی این سلاح ضعیف تاثیری بر رژیم صهیونیستی دارد؟
به نظر من جنبش مقاومت اسلامی حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی در نبرد 22 روزه پیروز شدند. رژیم صهیونیستی هم در یک بحران سنگین به سر می‌برد. راه حل پیشنهادی مصر یا فرانسه هم فقط برای نجات دادن صهیونیست‌ها از این بحران است، نه برای نجات غزه زیرا رژیم صهیونیستی به بن‌بست رسیده است. آنان غزه را بمباران و ویران کردند، دست به کشتار زدند، مرتکب جنایت شدند اما غزه مقاومت کرد و هر روز که می‌گذرد بر صبر و استقامت مردم بیشتر افزوده می‌شود. پرتاب موشک‌ها از سوی گروه‌های فلسطینی نیز همچنان ادامه دارد. در یک کلام می‌گویم، مقاومت در فلسطین پیروز شد.
نظر جنابعالی درباره ایجاد جبهه‌ای متشکل از عربستان، مصر، آمریکا و رژیم صهیونیستی که جبهه مخالف مقاومت به شمار می‌روند، چیست و به نظر شما این جبهه در آینده چه تاثیری بر جمهوری اسلامی ایران به عنوان راس هرم کشورهای حامی مقاومت می‌تواند داشته باشد؟
به نظر من جبهه مخالف مقاومت هیچ ارزشی نزد شهروندان و افکار عمومی جهان عرب ندارد زیرا همانطور که اطلاع دارید شهروندان جهان عرب همواره نظری متفاوت با نظر حکامشان داشته‌اند. جبهه‌ای که شما می‌گویید فقط گروهی از حکام و همدستانشان هستندکه توسط نیروهای امنیتی خودشان حمایت و پشتیبانی می‌شوند. آنان برای نگه داشتن کرسی‌های خود به چوب و آتش متوسل شده‌اند اما میلیون‌ها یا حتی بهتر است بگوییم صدها میلیون فرد عرب در جبهه‌ای مخالف آنان ایستاده‌اند. تاریخ، بدون شک آنان را خائن معرفی خواهد کرد و آیندگان آنان را جاسوس خواهند دانست. به نظر من آنان توسط دادگاه مردم محاکمه خواهند شد یعنی به دست خود مردم، همانطور که انور سادات توسط خالد اسلامبولی محاکمه شد و به جزای خود رسید. به نظر من در مصر افراد زیادی مانند خالد اسلامبولی وجود دارند و بدون شک حسنی مبارک نزد دادگاه مردم محاکمه خواهد شد.
گفته می‌شود برخی بازداشت‌های محرمانه در عربستان سعودی در حال انجام شدن است. آیا چنین اخباری صحیح به نظر می‌رسد؟
بله، همانطور که در اخبار هم شنیدیم نیروهای امنیتی عربستان سعودی شیخ عوض القرنی، مفتی سرشناس وهابی را بازداشت و چند روز بعد او را آزاد کردند. علت بازداشت وی صدور فتوایی علیه رژیم صهیونیستی و منافع این رژیم بود. در مصر هم بازداشت‌هایی صورت گرفت. تعداد زیادی از اخوان‌المسلمین را گرفته‌اند، اما به نظر من تمام این اقدامات هیچ تاثیری ندارد زیرا امروز تمام شهروندان عربی، حماس هستند و حماس را دوست دارند همانطور که همه آنها در جنگ 33 روزه 2006 حزب الله شده بودند. اینگونه نظام‌های دولتی عربی به نظر من هیچ ارزشی ندارند و به مرور زمان بدون شک سقوط خواهند کرد.
اگر آتش‌بس میان رژیم صهیونیستی و گروه‌های مقاومت اسلامی برقرار شود، به نظر شما این گروه‌های مقاومت از بین خواهند رفت؟
بدون شک خیر، زیرا گروه‌های مقاومت در آن صورت، روش‌های جدیدی برای مقاومت خود کشف خواهند کرد و شاید هم نبرد را به داخل خود سرزمین‌های اشغالی منتقل کنند یعنی در غزه آتش‌بس می‌شود و به جای آن، آنان نبرد را به داخل رژیم صهیونیستی منتقل میکنند. بدون شک گروه‌های مقاومت اسلامی برای آینده نیز چنین برنامه‌هایی را دارند زیرا به نظر من اصلا نبرد نباید فقط در غزه و کرانه باختری رود اردن باقی بماند و به این دو منطقه منحصر شود بلکه باید به داخل سرزمین‌های اشغالی هم کشیده شود.
چه شباهتی بین جنگ 33 روزه 2006 و جنگ در نوارغزه وجود دارد؟
این دو جنگ شباهت بسیار زیادی به یکدیگر دارند. درجنگ 33 روزه، هدف، از بین بردن مقاومت اسلامی لبنان بود و اکنون نیز خودشان اعلام کرده‌اند که هدف، از بین بردن جنبش مقاومت اسلامی حماس، جهاد اسلامی و دیگر گروه‌های مقاومت فلسطین است. البته به نظر من نتایج فعلی چندین برابر نتایج جنگ 33 روزه خواهد بود و زلزله‌ای واقعی در منطقه به‌وجود خواهد آورد زیرا در جنگ 33 روزه همواره دشمنان مقاومت برای تضعیف حزب‌الله می‌گفتند، آنها شیعه هستند اما در این جنگ چه می‌خواهند بگویند؟! حماس و گروه‌های فلسطینی که شیعه نیستند بلکه سنی هستند و همه این را می‌دانند، بنابراین بدون شک پیروزی گروه‌های مقاومت فلسطین در این جنگ نتایج و دستاوردهای بسیار بزرگی در پی خواهد داشت و زلزله‌ای عظیم درجهان عرب و در کل منطقه به وجود خواهد آورد.
آیا به نظر شما رژیم صهیونیستی در آینده - آینده‌ای هر چند دور- به سوریه حمله خواهد کرد؟
صهیونیست‌ها در قطعه زمینی کوچک که غزه نام دارد، گیر افتاده و نتوانستند کاری بکنند، پس چگونه ممکن است به سوریه حمله و جبهه جدیدی را برای خود باز کنند؟! البته هیچ چیز از این رژیم بعید نیست ولی باز هم تکرار می‌کنم بعید است رژیم صهیونیستی حتی اگر جنگ دیگری را با هر کشوری آغاز کند، بتواند در آن پیروز شود. اختلاف نظر ما با رژیم‌های عربی به اصطلاح معتدل و میانه‌رو نیز همین است. ما می‌گوییم رژیم صهیونیستی در سیر حرکت خود روندی رو به زوال و فروپاشی را آغاز کرده اما این رژیم‌های معتدل معتقدند که این رژیم هنوز ابرقدرت است، از همین رو از آن می‌ترسند. ارسال نظر
پربیننده