فاضل نظری می‌گوید: شاید کسانی که به دنبال شکل خاصی از شعر باشند، نتوانند آن را در «ضد» پیدا کنند اما به نظر خودم اشعار «ضد» اشعار امیدوارانه‌تری است. البته من هیچگاه در شعرهایم مایوسانه حرف نزده‌ام. فاضل نظری که رهبر معظم انقلاب روز 14 اردیبهشت‌ماه در بازدید از نمایشگاه کتاب، تازه‌ترین اثر وی را تهیه کردند در گفت‌وگو با مهر با اشاره به انتشار تازه‌ترین مجموعه شعر خود با عنوان «ضد» که از سوی انتشارات سوره مهر در نمایشگاه بین‌المللی کتاب ارائه شده، گفت: توجه مقام معظم رهبری به این کتاب برای من مایه افتخار است و طبیعی است که در پوست خود نگنجم. اینکه ایشان با این همه مشغله سیاسی، اقتصادی و... آن هم در شرایط فعلی کشور، ذره‌پروری کردند و کتاب مرا ورق زدند و به آن عنایت داشتند برای من مایه خوشحالی فراوان است. جمع شدن اشعار «ضد» 4سال طول کشید و انتشار آن هم چندان زمانی نبرد. اشعار این مجموعه به نظر من در ادامه اشعار سه‌گانه من است، مثل خشتی کنار خشت دیگر؛ به همین خاطر در «ضد» هم اشعار عارفانه هست و هم اشعار عاشقانه، یکی، دو ملمع به زبان عربی و فارسی و یکی، دو شعر آیینی. دوست دارم کسانی این مجموعه را بخوانند که سه‌گانه مرا خوانده‌اند، چون به نظرم این اشعار در کنار اشعار سه‌گانه من است که معنا پیدا می‌کند. این شاعر افزود: من نمی‌توانم بگویم یک اثر من از اثر دیگر بیشتر فروش کرده ولی مجموعه شعر اولم به خاطر اینکه قبلا توسط 2 ناشر دیگر هم منتشر شده بود از اقبال بیشتری برخوردار بوده ولی در مجموع فروش همه آنها چندان فاصله‌ای با هم ندارد. شعرهای سه‌گانه من برای 3 دوره خاص از زندگی من هستند. شعرهای گریه‌های امپراتور برای دوران دبیرستان و اوایل دانشگاه من بود که به آن می‌گویم دوره عاشقانگی و بی‌پروایی برای گفتن برخی حرف‌ها و موضوعات. در دوره‌های بعد آدم می‌آموزد که به موضوعات دیگری محتاط‌تر نگاه کند و به موضوعات دیگری بیشتر فکر شود، مثلا در دوره‌های رفته بر شاعری‌ام، فهمیدم شاید مفهومی زیبا باشد اما بر اعتقاد مردم تاثیر بگذارد چون مردم همیشه شعر را به عنوان شعر نمی‌بینند، بلکه آن را دلیلی برای توجیه رفتارهای دیگران نسبت به خودشان می‌سنجند. من به همین خاطر در دوره‌های بعدی شعرم تنها به دلنشین بودن توجه نکردم. الان شاید بیت‌های بسیار زیبایی در ذهنم باشد که آنها را هرگز منتشر نکنم، چون شعر باید به باور مردم کمک کند. نمی‌شد به دلیل زیبا بودن شعر، هر حرفی را با آن زد. نظری درباره متمرکز شدن بیشتر اشعارش به غزل و توانایی این قالب در بازتاب دادن موقعیت زیستی خود گفت: غزل قالبی نیست که در برابر شرایط جامعه تغییرات آنی نشان دهد. در طول صدها سال گذشته مگر غزل چقدر انعطاف نشان داده یا تغییر فرم ایجاد کرده که بخواهد در چند سال اخیر این تغییرات را بپذیرد؟ به اعتقاد من غزل باید به جانمایه اصلی خودش- که عشق است- وفادار باشد و اگر می‌خواهد به حوزه‌های دیگر سرک بکشد باید این کار را مانند حافظ انجام دهد. غزل باید ریشه در خاک عشق داشته باشد اما شاخه‌هایش به فرهنگ و اجتماع و حتی سیاست هم سرک بکشد.