محمدرضا لطفی، آهنگساز که برای اجرای کنسرت به استان خوزستان سفر کرده درباره وضعیت موسیقی کشورمان به پرسش‌های مختلفی پاسخ داد. این هنرمند پیشکسوت در این نشست که در موسسه آزاد آموزش موسیقی دلشدگان برگزار شد، درباره اینکه چه بر سر موسیقی سنتی آمده که به این روز افتاده است، بیان کرد: جواب این سوال را باید یک مسؤول حکومتی بدهد. فکر می‌کنم اطلاعات ما نسبت به سیاست‌های نظام درباره موسیقی کم است. باید با مسؤولان نظام نشست و دید که چرا اینگونه است. من تاکنون ندیده‌ام که یکی از مسؤولان درباره موسیقی حرف بزند، پس ارتباطی وجود نداشته و اگر هم وجود داشته خیلی خصوصی بوده است. ما نمی‌دانیم چه تصمیماتی از سوی مسؤولان فرهنگی و هنری گرفته می‌شود. یک چیز کلی به ما می‌گویند و می‌گویند موسیقی فاخر اما آیا درباره موسیقی فاخر تحقیقی انجام شده؟ برای آن چقدر بودجه در نظر گرفته شده است؟ فرهنگ و هنر یک مقوله دولتی نیست و هر جا دولت بخواهد خود را بر فرهنگ و هنر تحمیل کند اسم آن را نمی‌توان فرهنگ و هنر گذاشت. فرهنگ و هنر مقوله‌ای اجتماعی است و دولت‌ها به اندازه درصدی در آن تاثیر دارند. به گزارش ایسنا، این بداهه‌نواز درباره موسیقی بومی اظهار کرد: موسیقی در کشور ما یک فرهنگ ملی است که ما را با یکدیگر متحد می‌کند اما در این فرهنگ، فرهنگ‌های خاصی هم هست که در مناطق با زبان خودشان در ارتباط هستند و فرهنگ و هنر خودشان را دارند. من دوست ندارم بگویم موسیقی فولک، چون موسیقی فولک متعلق به روستاست، به طور مثال نمی‌توان گفت موسیقی دزفول موسیقی فولک است چرا که دزفول دارای فرهنگ و ادبیات است. به نظر من باید نام موسیقی را بر اساس زبان یا منطقه گذاشت چرا که هر کدام از موسیقی‌های اهواز، شوشتر و دزفول فرم خاص خودشان را دارند. موسیقی رسمی ما موسیقی کشور ماست و به آن افتخار می‌کنیم اما این به معنی حمایت نکردن از موسیقی محلی نیست. موسیقی محلی هر منطقه فرهنگ آن منطقه است. موسیقی محلی باید در موازات با موسیقی ملی ما سازماندهی و حمایت شود و باید مانند زبان مادری فرهنگ مادری هم داشته باشیم. این استاد موسیقی درباره گرایش جوانان به موسیقی پاپ با وجود تبلیغ برای موسیقی سنتی اظهار کرد: موسیقی پاپ مانند فست‌فود است. وقتی زندگی فست‌فودی می‌شود تار و سه تار و کمانچه هم کاربردی ندارد. همه چیز فست‌فودی شده است، یعنی چیزی که در بین راه استفاده می‌شود. مصرف که می‌آید با خودش موسیقی مصرفی هم می‌آورد. موسیقی رسمی را با موسیقی پاپ مصرفی مقایسه نمی‌کنم. موسیقی پاپ بالا و پایین دارد اما موسیقی رسمی تاریخ و پیشینه دارد. زمانی که نوع زندگی عوض می‌شود موسیقی ایرانی هم مصرف نمی‌شود ولی موسیقی پاپ و غیرایرانی جای آن را می‌گیرد. در واقع باید گفت موسیقی دستگاهی چون وقتی می‌گوییم موسیقی سنتی یعنی در سنت نباید تغییری وجود داشته باشد. در ایران موسیقی سنتی استفاده نمی‌کردیم چون آن را برای غربی‌ها می‌زدیم تا سنت ما را بفهمند. موسیقی دستگاهی چون موسیقی کلاسیک ماست باید برنامه‌ریزی داشته باشد. موسیقی رسمی یا ملی ما باید در مدارس تدریس شود. ما این برنامه‌ریزی را نداریم چون در مدارس موسیقی نداریم و این باعث بروز ضعف در موسیقی دستگاهی خودمان می‌شود. مسؤولان ما درگیر مسائل موسیقی نیستند و از موسیقی برای نگه داشتن مردم پای رادیو و تلویزیون استفاده می‌کنند. در رادیو و تلویزیون ترانه داریم اما ملاتی برای خبر و تبلیغ است. بیشتر موسیقی‌های سرگرم‌کننده هستند اما موسیقی جدی در رادیو و تلویزیون پخش نمی‌شود و نیازمند یک بازسازی عمیق در موسیقی هستیم. محمدرضا لطفی:
ندیدم یکی از مسؤولان درباره موسیقی حرف بزند
محمدرضا لطفی، آهنگساز که برای اجرای کنسرت به استان خوزستان سفر کرده درباره وضعیت موسیقی کشورمان به پرسش‌های مختلفی پاسخ داد. این هنرمند پیشکسوت در این نشست که در موسسه آزاد آموزش موسیقی دلشدگان برگزار شد، درباره اینکه چه بر سر موسیقی سنتی آمده که به این روز افتاده است، بیان کرد: جواب این سوال را باید یک مسؤول حکومتی بدهد. فکر می‌کنم اطلاعات ما نسبت به سیاست‌های نظام درباره موسیقی کم است. باید با مسؤولان نظام نشست و دید که چرا اینگونه است. من تاکنون ندیده‌ام که یکی از مسؤولان درباره موسیقی حرف بزند، پس ارتباطی وجود نداشته و اگر هم وجود داشته خیلی خصوصی بوده است. ما نمی‌دانیم چه تصمیماتی از سوی مسؤولان فرهنگی و هنری گرفته می‌شود. یک چیز کلی به ما می‌گویند و می‌گویند موسیقی فاخر اما آیا درباره موسیقی فاخر تحقیقی انجام شده؟ برای آن چقدر بودجه در نظر گرفته شده است؟ فرهنگ و هنر یک مقوله دولتی نیست و هر جا دولت بخواهد خود را بر فرهنگ و هنر تحمیل کند اسم آن را نمی‌توان فرهنگ و هنر گذاشت. فرهنگ و هنر مقوله‌ای اجتماعی است و دولت‌ها به اندازه درصدی در آن تاثیر دارند. به گزارش ایسنا، این بداهه‌نواز درباره موسیقی بومی اظهار کرد: موسیقی در کشور ما یک فرهنگ ملی است که ما را با یکدیگر متحد می‌کند اما در این فرهنگ، فرهنگ‌های خاصی هم هست که در مناطق با زبان خودشان در ارتباط هستند و فرهنگ و هنر خودشان را دارند. من دوست ندارم بگویم موسیقی فولک، چون موسیقی فولک متعلق به روستاست، به طور مثال نمی‌توان گفت موسیقی دزفول موسیقی فولک است چرا که دزفول دارای فرهنگ و ادبیات است. به نظر من باید نام موسیقی را بر اساس زبان یا منطقه گذاشت چرا که هر کدام از موسیقی‌های اهواز، شوشتر و دزفول فرم خاص خودشان را دارند. موسیقی رسمی ما موسیقی کشور ماست و به آن افتخار می‌کنیم اما این به معنی حمایت نکردن از موسیقی محلی نیست. موسیقی محلی هر منطقه فرهنگ آن منطقه است. موسیقی محلی باید در موازات با موسیقی ملی ما سازماندهی و حمایت شود و باید مانند زبان مادری فرهنگ مادری هم داشته باشیم. این استاد موسیقی درباره گرایش جوانان به موسیقی پاپ با وجود تبلیغ برای موسیقی سنتی اظهار کرد: موسیقی پاپ مانند فست‌فود است. وقتی زندگی فست‌فودی می‌شود تار و سه تار و کمانچه هم کاربردی ندارد. همه چیز فست‌فودی شده است، یعنی چیزی که در بین راه استفاده می‌شود. مصرف که می‌آید با خودش موسیقی مصرفی هم می‌آورد. موسیقی رسمی را با موسیقی پاپ مصرفی مقایسه نمی‌کنم. موسیقی پاپ بالا و پایین دارد اما موسیقی رسمی تاریخ و پیشینه دارد. زمانی که نوع زندگی عوض می‌شود موسیقی ایرانی هم مصرف نمی‌شود ولی موسیقی پاپ و غیرایرانی جای آن را می‌گیرد. در واقع باید گفت موسیقی دستگاهی چون وقتی می‌گوییم موسیقی سنتی یعنی در سنت نباید تغییری وجود داشته باشد. در ایران موسیقی سنتی استفاده نمی‌کردیم چون آن را برای غربی‌ها می‌زدیم تا سنت ما را بفهمند. موسیقی دستگاهی چون موسیقی کلاسیک ماست باید برنامه‌ریزی داشته باشد. موسیقی رسمی یا ملی ما باید در مدارس تدریس شود. ما این برنامه‌ریزی را نداریم چون در مدارس موسیقی نداریم و این باعث بروز ضعف در موسیقی دستگاهی خودمان می‌شود. مسؤولان ما درگیر مسائل موسیقی نیستند و از موسیقی برای نگه داشتن مردم پای رادیو و تلویزیون استفاده می‌کنند. در رادیو و تلویزیون ترانه داریم اما ملاتی برای خبر و تبلیغ است. بیشتر موسیقی‌های سرگرم‌کننده هستند اما موسیقی جدی در رادیو و تلویزیون پخش نمی‌شود و نیازمند یک بازسازی عمیق در موسیقی هستیم. ارسال نظر
پربیننده