محمدصادق حاج‌صمدی: آقای الیاس حضرتی پنجشنبه‌شب از تلويزيون جمهوری اسلامی در حالی که همفکرانشان مدام نبود فرصت مناسب برای نقد! عملکرد نظام و فقدان آزادی بیان! را فریاد می‌زنند دوباره حاکمیت جمهوری اسلامی را به تنگ‌نظری محکوم و آن را عامل فرار مغزها عنوان کرد! ادعایی که درباب آن ان‌قلت‌هایی وجود دارد: اول درباره زمينه فرار اين به اصطلاح مغزها و دوم در باب شخصيت‌هايي كه مهاجرت مي‌كنند. آنچه از نيم نگاهي مجمل در اين باب منتج مي‌شود آن است كه فرار مغزها جزو آن دسته مسائلی است که علت و معلول ابتدايي‌اش مرهون عملكرد دولت اصلاحات است و پرداخت به آن نیز در سطحی گسترده و در قالب‌های متنوع در همان دوران صورت گرفت اما امروز پیراهن عثمانی شده در دست بازماندگان همان‌هایی که آن روز‌ها متولی امور بودند و جز اینکه مدام بر طبل آن بکوبند که چه نشسته‌اید که مغزها در حال فرارند، کار دیگری در این باره انجام نداده‌اند! همزمان با آنكه در مقالات روزنامه‌های معلوم‌الحال گرفته تا فیلم‌های سینمایی مثل کما دائما بر این مساله تاکید می‌كردند؛ اسناد خیانت بانیان علمی و فرهنگی دولت آن روز که امروز از انگلیس و آمریکا افاضه می‌کنند در باب فراری دادن مغزها بایگانی شده و موجود است! ترجیع‌بند «ما نمی‌توانیم» که فرهنگ غالب سیاسی و بالطبع اجتماعی آن روز‌ها بود را بعضی دانسته و برخی ندانسته ترویج می‌دادند و ثمره آن احساس حقارتی بود که در عرصه‌های مختلف و بویژه در آموزش عالی و اقتصاد خود را نمایان می‌کرد و ایجاد حس نا‌امیدی در دانش‌آموختگان دانشگاه‌ها و استفاده دشمن از این مساله و ولع به‌کارگیری این نیروی کار متخصص آماده، مصداق آب گل‌آلود و ماهی شد! یک عده‌ای در داخل آب را گل آلود کردند تا دانشجویان مثل ماهی از آب بیرون بپرند و ماهیگیر آمریکایی و انگلیسی آنها را برباید! مثلا با تعطیلی نیروگاه‌ها و پژوهشگاه‌های هسته‌ای در دوره اصلاحات که تحت عنوان تنش‌زدایی! صورت گرفت متخصصان هسته‌ای به‌کار گرفته شده در این حوزه از کار بیکار شدند. پیمانکاری‌های گسترده شرکت‌های خارجی به تهدیدی برای فرصت‌های مهندسان داخلی بدل شد و قس علی هذا، مواردی که نیروی کار متخصص ما را روز به روز ناامیدتر کرد و اشتیاق مهاجرت را در آنها شعله‌ورتر! اين در حالي است كه امروز ِ جمهوري اسلامي به مدد نهادينه شدن شعار «ما مي‌توانيم» و به يمن تحريم‌هاي خارجي به بستري براي فعاليت متخصصان داخلي در عرصه‌هاي گوناگون بدل شده است. مسؤولان دیروز در کمال وقاحت اما شرایط خروج از کشور این قشر در این روز‌ها را معلول اختناق دانشگاه و غیر آن و سختگیری‌های تنگ‌نظرانه معرفی می‌کنند و مبرهن است که دروغ بزرگ دانشجوی ستاره‌دار با چه نیتی مطرح می‌شود. من از این آقا سوال می‌کنم از چه رو جز در سخنرانی‌های ایشان و همفکرانشان نشانی از دانشجویان ستاره‌دار و اخراج شده و ... وجود ندارد؟! آقای شکوری‌راد همین چند روز پیش در دانشگاه تهران که من به‌عنوان شاهد زنده در آن تحصیل می‌کنم با چنان جسارتی از دانشجوی اخراج شده محبوس مجازی صحبت می‌کرد که اگر من از سال 87 تا به امروز دانشجو نبودم و به چشم خود ندیده بودم آنهایی را که در خیابان آنچه ناگفتنی است می‌کردند و فردا سر کلاس حاضر می‌شدند؛ باورم می‌شد در چه فضای مختنقی درس می‌خوانم! تهمت‌ها و دروغ‌هایی که در این دانشگاه در همین برنامه و در کمتر از یک هفته پیش از سوی دانشجویان و علیه نظام مطرح می‌شد نشانه کذب این مدعا‌ست و در این باره آنقدر شاهد مثال هست که بیانشان موجب اطاله کلام می‌شود و شب به پایان رود و شرح به پایان نرود! جناب حضرتی بر فرض صحت ادعایشان مبنی بر برخورد انضباطی قانونی با اساتید و دانشجویانی که طبق مر قانون مجرم شناخته می‌شوند؛ پاسخگو باشند که مگر دانشجو بودن یا استاد دانشگاه بودن یا هر عنوان و مسؤولیت دیگری مصونیت از پیگرد می‌آورد که یکسری انتظار دارند دانشجوی معارض و استاد منحرف در دانشگاه از بیت‌المال مسلمین حقوق بگیرند و نظام خرج تحصیلشان را بدهد و جرائمشان را نادیده بگیرد؟! به‌فرض هم که این دانشجو و آن استاد پس از این فرار کنند! آن عنصری نبودنش موجب خسران می‌شود که بودنش نافع باشد و باری از روی دوش انقلاب برداشته باشد نه آنکه هزینه ایجاد کند و اسباب انحراف و اضرار به جامعه شده باشد! کسی فرار می‌کند که تاب مقاومت نداشته باشد! مثال فرار مغزها مثل لشکری است که مرعوبانش از جبهه گریخته باشند! اینکه یک عده‌ای جانشان را بردارند و بروند از کمیت سپاه می‌کاهد اما بر کیفیت آن می‌افزاید! لشکر را پالایش می‌کند و بسا که این دیگران را در جنگیدن راسخ‌تر کند و خود اسباب نعمت باشد. جای این مغزهایی که برای چند ساعت کار کمتر و مزد بیشتر مزدور اجنبی می‌شوند و به دامان دشمن می‌گریزند را احمدی‌روشن‌ها پر می‌کنند و مادری که احمدی‌روشنش را فدای انقلاب کرده می‌داند نوه‌اش را چه طور تربیت کند! جمهوری اسلامی عنقا البقا است لا یصطاده العناکب! پهپاد آمریکایی را آنهایی که ماندند به زمین نشاندند! اورانیوم 20 درصد را آنها که مانده بودند غنی کردند. نرخ تولید علم مستقل از آنهایی که رفته‌اند روز به روز بالا‌تر می‌رود. «نمی‌توانیم» که می‌خواستند در سیاست با رجوع به طواغیت غرب و در اقتصاد با واردات پیچ و مهره و در فرهنگ با ترجمه آثار منحرف پائولو کوئیلو جبران کنند و ای‌کاش که اینها را از سر غفلت و جهالت انجام داده بودند، امروز به «توانستني» تبديل شده كه ماحصل زحمات مغزهايي است كه فرار نكردند و رزق حلال نظام اسلامي را به دلار سبز آمريكا ترجيح دادند. العلم نور يقذفه الله في قلب من يشاء و الله ولي الذين امنوا ...