«اوشین» همان کاراکتر صبور و رنج‌کشیده «سال‌های دور از خانه» دهه 60 تلویزیون است که توانسته با گذشت نزدیک به 3 دهه هنوز در خاطره‌ها خودش را ماندگار کند. مریم شیرزاد، صداپیشه اوشین و گوینده رادیو و تلویزیون که صدایش برای همه شناخته شده است 27 سال داشت که به جای اوشین در «سال‌های دور از خانه» صداپیشگی کرد و اکنون هم که 54 سال دارد هنوز هم صدایش «آن‌شرلی» و «شازده کوچولو» قصه‌ها را برایمان تداعی می‌کند. او درباره دوبله سریال «سال‌های دور از خانه» ابتدا از ژاله علو، مدیر دوبلاژ این مجموعه قدردانی می‌کند و می‌گوید: این سریال برایم سراسر تجربه بود و به جرات می‌توانم بگویم شیرینی کار کردن با خانم علو هنوز بعد از 27 سال زیر زبانم مانده است. ایشان دوبله اوشین را مادرانه مدیریت کردند، بویژه در برخوردشان با من چرا که وی همیشه مرا تشویق می‌کرد. ابتدای کار قرار بود در «سال‌های دور از خانه» فقط به جای کودکی اوشین صحبت کنم اما با تشویق‌های استاد عزیزم خانم علو، جوانی اوشین را هم خودم گفتم. بعد از گذشت 27 سال همه از بازپخش سریال اوشین خوشحال شدند جز خودم چرا که احساس می‌کنم رُلم را خوب نگفته‌ام، بنابراین اوشین برای خودم یک فاجعه است و اگر هم مردم آن را دوست داشتند محبت و لطفشان به من بود و شاید خودم اصلا جرات نکنم دوباره آن را تماشا کنم چرا که اوشین اگر اوشین شد به خاطر زحمات خانم علو و دیگر همکاران بود که همگی آنها تحت فشار بودند. به گزارش ایسنا، صداپیشه اوشین در ادامه به بهترین خاطره‌اش از دوبله این مجموعه ژاپنی اشاره کرد و گفت: آن زمان که «سال‌های دور از خانه» برای پخش دوبله می‌شد، یک سفر خانوادگی دسته‌جمعی برایم پیش آمد که حتما من هم باید حضور می‌داشتم، چرا که پدرم تازه فوت کرده بود و پس از یک دوره 40 – 30 روزه می‌خواستیم برای آرامش اعصابمان به سفر برویم، بنابراین کل خانواده خیلی سخت دور هم جمع شدند و اصلا جا نداشت که من همراهشان نروم، از آنجا هم که ما اوشین را مثل نان داغ کباب داغ به پخش تلویزیون می‌رساندیم، رهاکردن کار ممکن نبود به دلیل اینکه ما یک هفته کار می‌کردیم تا هفته بعد «سال‌های دور از خانه» از تولید به مصرف روی آنتن برود. در آن زمان من بابت سفری که برایم پیش آمد عذرخواهی کردم و گفتم اوشین را یک نوبت تکراری روی آنتن ببرند تا من هم از سفر بازگردم اما اعلام کردند که چنین چیزی ممکن نیست و اگر من به سفر بروم مجبور می‌شوند گوینده را تغییر دهند تا اینکه من به مسافرت رفتم و از همان‌جا تلویزیون را روشن کردم تا ببینم اوشین تکراری می‌رود یا خیر که دیدم با کمال بی‌رحمی گوینده را عوض کردند، طبیعی است در آن زمان با شوق و ذوقی که داشتم کمی ناراحت شدم چرا که علاقه زیادی به کارم داشتم و هنوز هم دارم. شیرزاد با بیان اینکه ماندگاری صدای اوشین از سوی مردم برایش شیرین‌تر از هر دستمزدی بود، اظهار می‌کند: پس از مسافرت یک هفته‌ای که داشتم به تهران آمدم و با من تماس گرفتند که باید برای ادامه گویندگی به جای اوشین خودم بروم، چرا که در آن زمان تنها با یک قسمت تغییر گوینده، مردم مدام با روابط عمومی سازمان تماس گرفته بودند و دلیل تغییر گوینده را می‌پرسیدند، همین اتفاق برایم خوشایند بود و خاطره جالبی شد. به سبب اینکه به‌رغم تغییر گوینده، مردم تا این حد نسبت به صدا و کار من لطف و محبت داشتند و این‌طور که خانم علو می‌گفت پاشنه تلفن روابط عمومی را از جا کنده بودند. در آن زمان که سریال «سال‌های دور از خانه» دوبله می‌شد، اصلا قصدم این نبود که برنامه آنتن را به هم بریزم چرا که من در یک شرایط بحرانی و روحی قرار گرفته بودم و با سفری که رفتم شاید برخی‌ها فکر می‌کردند چون کمی کارم گرفته است از خودم ادا و اصول درمی‌آورم. البته تمام این حرف‌ها فکرهای من است که امیدوارم اشتباه باشد. آن زمان خانم مهوش افشاری به جای من گوینده اوشین شد و خیلی هم خوب رُلش را گفت چرا که وی از صداپیشگان خوب واحد دوبلاژ است اما مردم به صدای من در اوشین عادت کرده بودند، به همین خاطر برایم دلچسب بود که دیدم کارم خواهان دارد و همین برایم از هر دستمزدی شیرین‌تر و با‌ارزش‌تر بود.