
مرتضی میثاقی: نکته جالب در 5 قهرمانی قلعهنویی در لیگ برتر، نقش پررنگ اصفهانیها در این پنجگانه پرافتخار است که در هر فصل به طریقی ایفا شده که به طور مجزا به هر کدام خواهیم پرداخت. اولین قهرمانی آبیها در لیگ پنجم برتر به دست آمد. فصلی که مصادف بود با سومین حضور متوالی قلعهنویی روی نیمکت آبیها که سرانجام صبر 3 ساله مدیران استقلال به پای قلعهنویی نتیجه داد و جشن قهرمانی آبیها در ورزشگاه آزادی و دیدار برابر برق شیراز برگزار شد. در آن سال قهرمان سبزپوش فصل چهارم به رهبری مصطفی دنیزلی تا آخرین لحظات و شانهبهشانه آبیپوشان پایتخت در حرکت بود اما یک هفته مانده به پایان لیگ گذر پاس تهران به دیار زایندهرود و تیم ذوبآهن افتاد. غلبه سبزهای اصفهانی بر سبزهای تهرانی کمک حال ژنرال استقلال شد تا صدر جدول تقدیم آبیها شود و کار به هفته آخر کشیده شود و قلعهنویی با شکست برق شیراز آن هم در حضور 110 هزار هوادار جشن اولین قهرمانی خودش و استقلال را برپا کند. دومین قهرمانی امیر باز هم در ردای مربیگری استقلال و به فصل هشتم لیگ برتر برمیگردد. این بار سبزقباهای اصفهانی نه به عنوان کمکحال که حریف مستقیم قلعهنویی در رسیدن به قهرمانی در لیگ برتر بودند. امیر که بعد از مدتی دوری به استقلال بازگشته بود تا آخرین هفته یک رده پایینتر از ابراهیمزاده و شاگردانش در مکان دوم جدول قرار داشت و فقط به معجزهای احتیاج داشت تا فصل را با قهرمانی به پایان ببرد. در هفته آخر جلالی با فولاد از ذوبآهن پذیرایی میکرد و امیر با استقلال به مشهد رفته بود تا به مصاف پیام ته جدولی برود. تکگل استثنایی جانواریو برای کسب 3 امتیاز امیر و شاگردانش در آن دیدار کافی بود اما این برد برای قهرمانی آبیها کفایت نمیکرد و آنها باید منتظر لغزش سبزهای اصفهانی مینشستند. هر لحظه از اهواز خبرهای خوبی به گوش میرسید، شکست تلخ و سنگین اصفهانیها در مقابل جلالی و شاگردانش برای آبیها به شیرینی گرایید تا استقلال با امیر به دومین جام بوسه بزند. مجیدخان خیلی مرد بود... اختلافات قلعهنویی و واعظآشتیانی (مدیرعامل وقت آبیها) در پایان فصل هشتم منجر به خروج ژنرال آبیها از پایتخت شد تا گذر امیر به دیار نصفجهان بیفتد. مدیران تیم زردپوش اصفهانی برای رسیدن به دومین قهرمانی در لیگ برتر دست به دامان قلعهنویی شدند. سپاهانیها برای قهرمانی در لیگ نهم همهچیز را مهیا کردند؛ از جذب ستارههایی با قیمتهای نجومی تا مربیای که با حدود یکمیلیارد تومان به اصفهان آمد تا با کسب قهرمانی در لیگ برتر جواب محکمی به واعظ بدهد. هر چند به عقیده خیلی از کارشناسان، قهرمان نکردن تیمی با 15 ستاره سختترین کار دنیا بود اما به هرحال رقابت با غولهایی مانند استقلال، پرسپولیس و ذوبآهن کار راحتی نبود. سرانجام این سپاهان اصفهان بود که به رهبری قلعهنویی بر بام لیگ دهم قرار گرفت تا امیر به سومین افتخار لیگ برتری خود دست یابد. قلعهنویی در لیگ دهم هم در اصفهان ماند تا با تکرار قهرمانی در سپاهان یکی دیگر از خانههای خالی افتخاراتش را تکمیل کند. کسب دوباره قهرمانی یکی از کمبودهایی بود که قلعهنویی برای پروپیمان کردن کارنامهاش در برابر مخالفان حس میکرد. مدیران اصفهانی هم هر آنچه میخواست را فراهم کردند تا امیر به چهارمین قهرمانی در لیگ برتر دست پیدا کند. استقلال مظلومی که رقیب اصلی سپاهان و امیر در آن فصل بود در میانه راه کم آورد تا چند هفته مانده به پایان لیگ دهم زردپوشان اصفهانی به رهبری اردشیر جشن قهرمانی را برپا کنند، این برای اولین بار بود که تیمی در تاریخ لیگ برتر قهرمانی خود را تکرار میکرد. از همان هفتههای آخر لیگ یازدهم بود که خبرهایی مبنی بر بازگشت ژنرال به استقلال شنیده میشد. قلعهنویی که دستش از قهرمانی با قرمزهای تبریزی کوتاه مانده بود دعوت فتحاللهزاده را لبیک گفت و به خانه بازگشت. مدیرعامل آبیها هم آنچه در توان داشت را برای امیر انجام داد تا یکی از پرستارهترین تیمهای تاریخ در فصل دوازدهم لیگ برتر برای آبیها شکل بگیرد. از تمدید قرارداد با ستارگانی مانند رحمتی و جباری و حیدری و بازگشت کاپیتان محبوب آبیها تا جذب فوقستارهای مانند نکونام که بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم بر بازو داشت، کافی بود تا استقلال به مدعی اصلی لیگ دوازدهم تبدیل شود. باز هم در راه قهرمانی امیر پای یک اصفهانی در میان بود و زردهای سپاهان رقیب اصلی آبیها برای رسیدن به قهرمانی بودند. استقلال و سپاهان تا هفتههای پایانی شانهبهشانه در حرکت بودند اما شکست اصفهانیها در رشت کافی بود تا سرنوشت امیر و شاگردانش در دستان خودشان باشد. غلبه بر فرکی و شاگردانش در اهواز کافی بود تا به فاصله یک هفته به پایان لیگ دوازدهم، آبیها جشن قهرمانی را در شهر دومشان برپا کنند.