مهدی امامقلی نزدیک یک ماه به زمان برگزاری یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری مانده است اما حدود 3 ماه است نامزدهای انتخابات به‌طور غیر رسمی و اخیرا رسمی، فعالیت‌های تبلیغاتی خود را در بخش‌های مختلف کشور آغاز کرده و با برگزاری جلسه و راه‌اندازی سایت، ستاد و تشکیلات، برابر هم وزن‌کشی می‌کنند.
نکته قابل تامل آنکه غالب کاندیداهایی که خود را اصلح می‌دانند، بیشتر در فضای مجازی و نه حقیقی به تحلیل و جمع‌بندی خود رسیده و اساسا از نظر نگارنده در فضای توهم «دن‌کیشوتی» و به اصطلاح فضای «فوبیایی» بسر می‌برند! پرویز امینی، نویسنده کتاب «جامعه‌شناسی 22 خرداد» گفته است: «روش کار سیاسی بسیاری از نامزدها و فعالان سیاسی کشور با سیاست‌ورزی حرفه‌ای جور درنمی‌آید. به عنوان مثال يك كانديدا می‌آید و می‌گوید: من تا به حال 2 ملاقات با صدام داشته‌ام. آخر چه کسی می‌آید به خاطر ملاقات با صدام به کسی رای بدهد؟ این چه مزیتی برای یک فعال سیاسی و نامزد انتخابات در بین مردم ایجاد می‌کند؟» به جرات می‌توان گفت بعضی داوطلبان انتخابات ریاست‌جمهوری که خود را در قد و قواره رئیس‌جمهور یک ملت می‌بینند آنچنان از واقعیات اجتماعی و منطق سیاسی دور شده و در اقیانوس نشاط خود غرق شده‌اند که آثار توهم را می‌توان در ادبیات آنها به وضوح دید. از این رو تنها بررسی بخشی از اظهارات این فعالان سیاسی و نامزدهای مطرح انتخابات که این روزها به تیتر یک رسانه‌ها تبدیل شده و به چشم هر مخاطبی آشناست، مدلول این ادعاست.
1- یکی از داوطلبان مطرح یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری در سفر انتخاباتی که به استان گلستان داشته، در جمع خبرنگاران گفته است: «اگر ردصلاحیت شوم علامت سوال بزرگی برای مردم ایجاد می‌شود»! (بخوانید اگر من ردصلاحیت شوم ممکن است مردم به خیابان‌ها بریزند!)
2- یکی دیگر از نامزدهای احتمالی انتخابات ریاست‌جمهوری سابقا وزیر 2 دولت اصلاحات بوده، چندی پیش در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه برداشت مردم از او چیست؟ گفته است: «مردم از من راضی‌اند!... معتقدم مردم نسبت به فعالیت‌هایی که در دولت خاتمی داشته‌ام من را نگاه می‌کنند و می‌پسندند».
3- كانديداي ديگري که قبلا یکی از وزرای دولت سازندگی بوده و پیش از این حضور خود در انتخابات ریاست‌جمهوری را مشروط به «درخواست مردمی» کرده بود، گفته است: «درخواست مردمی به حد نصاب رسیده و دوست و دشمن مدیریت مرا قبول دارند»! وی هفته گذشته در جمع دانشجویان دانشگاه بوعلی‌سینا در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه تا چه میزان احتمال ریاست‌جمهوری را دارد، گفته است: «از احتمال سخن نگویید، از قطعیت بگویید که من مطمئنا رئیس‌جمهور می‌شوم»! ایشان در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه چه فرقی با دیگر کاندیداها دارد به حالت مزاح گفته است: «آقا ما خیلی فرق داریم یکی از آنها میزان سن است».
4- یکی دیگر از نامزدهای انتخابات که چندین دوره در مجلس شورای اسلامی نماینده جریان اصلاحات بوده و اکنون سودای ریاست‌جمهوری در سر می‌پروراند چند روز پیش در جلسه پرسش و پاسخ با دانشجویان دانشگاه لرستان با ادعایی مبنی بر اینکه «حدود 25 میلیون رای می‌آورم»! تاکید کرده است: «آرای من اگر 25 میلیون نباشد در همین حدود خواهد بود»!
5- ديگري که سابقا وزیر دولت نهم بوده و اکنون به نمایندگی از یک جبهه نوظهور سیاسی اعلام حضور کرده با تاکید بر اینکه درون گفتمان انقلاب اسلامی رقابت نخواهیم داشت، گفته است: «بنده و جناب آقای «...» و برخی برادران دیگر این میثاق را داشتیم که همه ما هر چه در توان داریم برای تعالی این گفتمان به کار ببریم و از خودمان ادعایی نداشته باشیم.» (به عبارت دیگر؛ من و آقای «...» در درون گفتمان انقلاب اسلامی جای داریم!) وی در سفر انتخاباتی به لرستان گفته است: «تلاش می‌کنم گفتمان انقلاب تنها یک کاندیدا داشته باشد».
6- یکی دیگر از داوطلبان مطرح انتخابات ریاست‌جمهوری که سابقه حضور در انتخابات نهم و دهم ریاست‌جمهوری را هم در کارنامه خود دارد، در نشست خبری خود، در پاسخ به سوال یک خبرنگار مبنی بر اینکه «اگر در انتخابات رای نیاورید عکس‌العمل شما چیست؟» گفته است: «من قطعا رای خواهم آورد و رئیس‌جمهور می‌شوم»!
7- آقای عزيز ديگري که تجربه 7 دوره حضور در مجلس شورای اسلامی را داشته، با اینکه روز گذشته اعلام کرد ثبت‌نام نمی‌کند، در مصاحبه اخیر خود با تاکید بر اینکه «هیچ کاندیدایی به اندازه من جامعیت کاری ندارد» گفته است: «اين جامعيت تجربه را من احساسم اين است كه كس ديگري ندارد... از نظر سياسي هم بين كانديدا‌ها باز من مشهورم كه از همه تشكيلاتي‌ترم و سابقه كار حزبي و تشكيلاتي بيشتر از همه كانديدا‌ها دارم... می‌خواهم بگويم از نظر تشكيلاتي هم آدم‌هاي زيادي را در سطح كشور می‌شناسم».
و موارد بسیاری از این دست که در ادبیات و گفتمان‌های داوطلبان انتخابات ریاست‌جمهوری موج می‌زند. نکته جالب‌تر آنجاست که این نامزدها، پشتوانه و پایگاه رای خود را تنها به بیانیه‌ها، نامه‌های سرگشاده و دعوتنامه‌های سیاسی و اجتماعی معطوف می‌کنند و اینگونه وانمود می‌کنند هواداران و حامیان زیادی در فضای اجتماعی دارند پس به‌طور تمام‌قد و با اعتماد به نفس بسیار بالایی، ظرفیت حضور در انتخابات و انتخاب شدن را دارند. ظهور و بروز قارچی بسیاری از تشکل‌های به ظاهر خودجوش! و سایت‌های خبری طی یک ماه گذشته و شکل‌گیری کمپین‌های مجازی و سیل تومار و امضاها از گروه‌های مختلف اجتماعی، این احتمال را هم تقویت کرده است که برخی داوطلبان انتخابات ریاست‌جمهوری، تنها برای عبور از فیلتر شورای نگهبان (رجل سیاسی بودن) دست به این نوع تاکتیک و فضاسازی رسانه‌ای زده‌اند. «استقبال 11 هزار نخبه فلان شهر از يك کاندیدا»، «امضای تومار دعوت از كانديدايي ديگر با ارسال پیامک»، «دعوت دانشجویان دانشگاه آزاد از يك كانديداي خاص» و بسیاری از این قبیل مثال‌ها که صدر و ذیل فضای خبری رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی (فیس‌بوک، پلاس، وبلاگ‌ها و...) را به خود اختصاص داده، نشان‌دهنده ضریب اهمیت این نوع تحلیل و فعالیت سیاسی است غافل از آنکه همه آنها گویای بخش بسیار کوچکی از جامعه 80 میلیونی ایران است که نزدیک 48 و نیم میلیون نفر در آن حائز شرایط رای دادن هستند. از طرفی کسی که نامزد چنان انتخاباتی می‌شود که قرار است ملت ایران (توده و نخبه) او را انتخاب کنند نباید به گونه‌ای رفتار کند که اذهان عمومی، او را به عنوان یک «متوهم» بشناسد! خودشیفتگی و تحرکات دن‌کیشوتی و اساسا توهم در فضای سیاسی، بلایی است که در گذشته بر سر عناصری چون بنی‌صدر، میرحسین موسوی، کروبی و... آمد چه آنکه آنان بیش از هر کس دیگری «منم منم» می‌کردند و بر طبل توخالی خود می‌کوبیدند حال آنکه همین توهم و خودشیفتگی موجب شکست نهایی و بی‌پر و بال شدن مرغ توفانشان شد!
از این رو به نظر می‌رسد نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری در این برهه از حیات نظام اسلامی که از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی به نام «حماسه سیاسی، حماسه اقتصادی» مزین شده، به واقعیات اجتماعی و سیاسی جامعه توجه کرده و دور از هرگونه شعار، مطلق‌نگری، خودشیفتگی و غرور (که همه آنها ریشه در ندیدن واقعیات و توهم دارد) انتقادها و برنامه‌هایشان را مطرح کنند چه آنکه سطح آگاهی اجتماعی و سیاسی جامعه ایران به حدی رسیده که شعارها، بیانیه‌ها، کمپین‌های سایبری و فیس‌بوکی، تومارها و امضاهای عجولانه و نظرسنجی‌های غیررسمی در اراده و تشخیص ملت ایران تاثیری ندارد.
بدون‌شک رهنمودها و توصیه‌های مقام معظم رهبری (مدظله) که براستی نیاز به مطالعه و دقت موشکافانه‌ای دارد نقشه راه خوبی برای داوطلبان انتخابات ریاست‌جمهوری است:
1- رهبر معظم انقلاب در دیدار كارگران و فعالان بخش تولید كشور با تاکید بر اینکه «داوطلبان انتخابات دچار اشتباه محاسبه نشوند» در توصیه‌ای به نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری فرمودند: «در محاسبه، آن كساني كه داوطلب می‌شوند، اشتباه نكنند؛ بدانند مديريت اجرايي كشور يعني چه. نه در ارزيابي نيازي كه كشور به يك قدرت اجرايي دارد، اشتباه كنند، نه در ارزيابي توان خودشان اشتباه كنند. اگر چنانچه ارزيابي درستي انجام دادند، بيايند توي ميدان... وعده بي‌خود و بى‌مبنا هم ندهند، در باغ سبزهاى بى‌منطق هم باز نكنند؛ منطقى، معقول، منطبق با واقعيت و با توكل به خداى متعال حركت را پيش ببرند». (7/2/1392)
2- «وقتى ادبيات انقلابى امام را ملاحظه مي‌كنيد مى‌بينيد تكيه اصلى روى ساخت درونى ملت است؛ احياى روح عزت نه با تفاخر، نه با غرور، نه با به‌خودبستن بلكه با استحكام ساخت درونى». (14/3/1391)
3- «اگر دچار غرور شويم، دچار عُجب و خودشگفتى شويم، به زمين خواهيم خورد. اگر ما مسؤولان كشور، بویژه اين ديگر مربوط به ما مسؤولان است، دچار خودمحورى شويم، دچار تكبر شويم، دچار خودشگفتى شويم، تودهنى خواهيم خورد، دنيا اينجور است، سنت الهى اين است. در پى كسب محبوبيت نباشيم. دنبال تمتعات دنيوى نباشيم». (19/3/1391)
4- «اگر خودمان را مطلق دانستيم، مغرور شده‌ايم. خيال کرده‌ايم نقصي نداريم. پس چه وقت به فکر خواهيم افتاد که خود را علاج کنيم؟ وقتي که نقص‌هايمان را ببينيم و بشناسيم. شما ببينيد معلمان روحاني بشر يعني پيغمبران، يعني ائمه هدي عليهم الصلاه.. والسلام دائم چکشي به دست گرفته بودند و بر سر
پيل دماني که نامش نفس ماست فرود می‌آوردند. نفس يعني آن بعد انحطاط‌گراي وجود ما؛ آن بعدي که شهوات را به ما القا و تلقين می‌کند و ما را به آن می‌کشاند. ضعف‌ها و نقص‌هاي ما از آنجاست. بايد خودنگري داشته باشيم تا ضعف‌ها را ببينيم». (28/1/1375)