سیدعلی ادیبان زمانی که کمتر از 6 ماه با رقابت‌های رسمی نامزدهای تصدی کرسی ریاست جمهوری فاصله داشتیم، پیغام و پسغام‌های چهره‌های فتنه‌گر جبهه بازی‌خورده اصلاحات هر روز تیتر یک رسانه‌های ضدانقلاب داخلی و خارجی بود. یکی می‌گفت «ما هرگز برانداز نبوده و در آینده هم به هیچ‌وجه اقدام به براندازی نخواهیم کرد!» دیگری خود را مقید به فتنه خارجی«بدون وجود» عوامل داخلی می‌دانست و به این «شیرین عقلی» خود مفتخر هم بود! انگار که ملت جملگی در خواب بوده‌اند و یک عده موجود فضایی 8 ماه امنیت کشور را به گروگان گرفته بودند! خلاصه از آن طرف اصرار برای کوتاه کردن دیوار بی‌اعتمادی ادامه داشت و از این طرف قطر پرونده‌های فتنه‌گران بود که بی‌حساب رها شده بود. فشار اصولگرایان نفوذی دل در گرو اصلاح‌طلبان باخته نیز مثل همیشه مزید بر علت بود تا مثل خیلی از موارد دیگر پرونده سران فتنه نیز نادیده گرفته شود! هرکس نداند ملت خوب می‌دانند فتنه‌گران 88 همان اغتشاشگران 78 بودند که این بار جزوه «مبارزه خشونت پرهیز» را زیر بغل زده بودند و به تقلید از جهانبگلو «انقلاب مخملی» را عبارتی من درآوردی و مضحک می‌خواندند!
چیزی نمانده بود صحبت‌های امثال عسکراولادی و مطهری و هاشمی درباره «مفتون» و «فتان» و «آشتی ملی» و «بحران بی‌رونقی انتخابات بدون حضور ما»(!) باور برخی آقایان شود غافل از اینکه توبه گرگ مرگ است! صحبت‌های خاتمی در پنجشنبه گذشته یک بار دیگر از اندازه قانونمداری و وطن‌پرستی اصلاحات‌چی‌های ضدقانون پرده برداشت، آنجا که با تمسک به عملکرد براندازانه‌اش پس از انتخابات سال 88 تاکید کرد «دیگی که برای ما نمی‌جوشد»...!
خاتمی یک بار دیگر با پیش کشیدن موضوع تقلب تاکید کرد اگر اصلاح‌طلبان تایید صلاحیت هم بشوند، حق ندارند بیش از آن‌چه بعضی نهادهای قدرت می‌خواهند، رأی بیاورند. این یعنی دستورات به روزرسانی شده جرج سوروس و جین شارپ کماکان در جیب سید آمریکایی اصلاحات گذاشته می‌شود و غرب هنوز روی پتانسیل محدود «بازی خراب‌کنی عوامل سوخته‌اش» حساب می‌کند.
آنها که در طول 6 ماه گذشته قول‌های آنچنانی پایبندی به اصول «دموکراسی» را از زبان این و آن تکرار می‌کردند، اکنون از شدت دلتنگی برای کرسی قدرتی که «فاقد اعتبارکافی برای ریاست بر جمهور» می‌خوانندش ناباورانه زیر میز بازی‌اي می‌زنند که حتی دیگر بازیگرش هم نیستند! حال ملت بیندیشند اگر فرصت بازی به چنین نیروهای نمک به حرامی داده شده بود آقایان شب انتخابات تا چه حد خویشتنداری از خود بروز می‌دادند!
خیانت که کم هزینه شد، اغتشاش آفرینی که بی‌عقوبت باقی ماند «مرده‌های سیاسی» را پیدا می‌کنند تا با تکرار بازی‌های گذشته، خود را نشئه کنند. حال برای ملت چه فرقی دارد توسل به زور و بی‌قانونی از جانب حلقه انحراف در صورت عدم تایید صلاحیت «سامري» مطرح شود یا از قول اصلاحاتچی‌هایی که مهر خیانت بر پیشانی‌شان نقش بسته است. هدف هر 2 گروه خلع سلاح اسلام ناب محمدی است. یکی با سلاح «مهدویت‌زدایی از اسلام» به میدان آمده و دیگری به نام «خشونت‌زدایی از اسلام» به جنگ با فرهنگ عاشورا پرداخت. بال سرخ را یکی در اوهام خود قطع می‌کند و دیگری خواب ترور مردمی بال سبز را می‌بیند. برای اسلام شناس حقیقی فوکویاما و حسین نصر و جان اسپوزیتو فرقی با جین شارپ و سوروس و برادران راکفلر ندارند. یکی هزینه می‌کند تا تفکر فراماسونری را نهادینه کند و دیگری عمله استخدام می‌کند برای مبارزه در خط مقدم جبهه مبارزه با دشمن آخرالزمانی یعنی اسلام سیاسی!
وهابیت اگر اهل تسنن را زمینگیر کرد در عرصه بین‌الملل هم‌آغوشی فرقه انحراف و اصلاحات نیز بناست تشیع را تضییع کند در جهان اسلام. پول حاضر است و خر حاضر! جالب اینجاست که عمله‌های کذایی برای خود نقشی فراجهانی نیز قائل هستند! اینجاست که مشخص می‌شود شیطان چقدر تمیز در نفس انسان‌ها می‌دمد تا غرورشان را تحریک کند!
طرف به اندازه‌ای استحاله شده است که مرادش در یک جلسه علنی از گفت‌وگوی بی‌اجازه‌اش با گروه 30 نفره شورای روابط خارجی آمریکا پرده برمی‌دارد بدون اینکه «آخ بگوید» از شدت بی‌آبرویی! این بود مقام برگزیده الهی؟! تصور حقیر این افراد بر پایه حماقت در عرصه جهانی نقش گرفته است! گمان‌شان این است که اعضای شورای روابط خارجی آمریکا که شکل‌گیری‌شان توسط بنیاد فراماسونری در جهان بوده و آشکارا به فعالیت به خرج برادران راکفلر می‌بالند، برای «هم‌اندیشی در امر مهم اداره جهان» با فلان مسؤول ایرانی سر یک میز نشسته‌اند! دشمن تا اندازه‌ای بر ظرفیت حماقت انحرافیون حساب باز کرده که اجازه می‌دهد این خبر مهم در یک جلسه انتخاباتی بی‌مقدار توسط عامل داخلی فاش شود! با این عنوان مضحک که فلانی اعضای شورای روابط خارجی آمریکا را یک به یک «ضربه فنی کرد»! زهی حماقت! لابد قول هم دادند از این به بعد فراماسون‌ها بدون اجازه سران فرقه انحراف آب هم در جهان نخورند! چون به شدت تحت تاثیر «اندیشه بهاری و مهدویت ماسونی» قرار گرفته‌اند!
حماقت‌های دلالان بی‌مقدار معامله با آمریکا چه از نوع اصلاحاتی و چه از نوع انحرافی یا تکنوکرات‌های پیشکسوت بی‌پایان است. آب توبه ریختن بر سر هر خیانتکاری حرام است، پیش از آنکه عدالت درباره‌اش اجرا شود و تاوان پس دهد بابت هتک آبروی جمهوری اسلامی ایران. بویژه آنکه توبه‌اش بدون احتساب برائت حقیقی از افعال گذشته نیز باشد! طرف قانون، می‌خواهد همسر عنان از کف داده هاشمی رفسنجانی باشد یا دیگرانی که بیماری‌های روحی خود را با اغتشاش سیاسی التیام می‌بخشند!
من‌بعد، ملت، سر آنکه قانون را به تمسخر گیرد یا احیانا در هوای گروگان گرفتن امنیت ملی پرسه زند را بر سر نیزه خواهد کرد. دلخوش کردن به مقالات یاران غربی در نیویورک تایمز و هافینگتون پست آنجا که منحرفان را پیاده نظام حاکمیت تفکر جدایی دین از سیاست می‌خوانند و قول همکاری از خارج می‌دهند، خوش خیالی محض است! از سران فتنه سوال کنید تا مشخص شود در دوره دریوزگی محض آیا غرب به فریادشان رسید که اکنون قول هم‌آغوشی سیاسی و حمایت تاکتیکی از انحراف را می‌دهند به این امید که «بحرانی» برای باقی ماندن به بهای «بحران زیستی اجباری» بیابند؟ اوباما با آنها که نماند ببینیم به عمال جدید وفا می‌کند؟!