سیروس محمودیان حضور دقیقه نودی و البته همزمان کاندیدای شاخص اصلاح‌طلبان و حلقه انحراف در وزارت کشور ذاتا تغییراتي جدی در آرایش انتخاباتی کشور را رقم خواهد زد.
1- با حضور همزمان 2 جریان نامقبول یادشده که گفته می‌شود از عقبه مشترکی برخوردارند صحنه انتخابات ریاست‌جمهوری بیش از گذشته شفاف شد اگر چه عرفا باید تا لحظه اعلام رسمی نظر شورای نگهبان درباره احراز صلاحیت کاندیداها صبر پیشه کرد. لازم به اشاره است در شرایط جدید پیش‌آمده فضای انتخابات پیش‌رو از یک رقابت صرف درون‌گفتمانی فراتر رفته و بار دیگر به شکل میدانی برای تقابل 2 گفتمان اصلاحات آمریکایی و اصولگرایی درآمده است که در عین حال در بخشی از این تقابل میدانی، حلقه انحراف متمایل به اصلاح‌طلبان نیز حضور دارد. طبعا در این شرایط ضرورت اجماع اصولگرایان روی یک کاندیدای واحد بیش از گذشته رخ می‌نماید.
2- یکی از الزامات عینی و مصادیق بارز خودخواهی منحط جریانات سیاسی غیرمردمی تلاش برای خلاصه کردن سلایق اجتماعی– سیاسی جامعه در بسته فکری آن جریان و در نهایت رقیب بدنام است. به نظر می‌رسد جریان منسوب به هاشمی و احمدی‌نژاد چنین رویکردی دارند. ملاحظه گذشته سیاسی کشور و بازبینی تصمیمات تاریخی ملت ایران موید آن است که چنین رویکردی اصالتا نافع به حال هیچ یک از مجریان سناریوی یادشده نیست. بی‌شک جامعه پویا، کارآمد و با نشاط ایران اسلامی در چارچوب اصول و آرمان‌های بنیادینش نسبت به تحولات اجتماعی– سیاسی نگاه منعطف و در عین حال معطوف به مصالح عالیه کشور دارد. طبعا انتخاب آتی ملت ایران ناظر بر مختصات حقیقی و میدانی این تشخیص سرنوشت‌ساز خواهد بود نه منوط به درگیری‌های نسبتا شخصی شده این دو جریان.
3- همه سیاسیون باید بدانند دیگر تاریخ مصرف قاعده پوپولیستی «حیدری- صفدری» کردن انتخابات در ایران به پایان رسیده است. میزان پایبندی عینی گروه‌های سیاسی به اصول و آرمان‌های انقلاب اسلامی، تبعیت عملی آنها از اصل ولایت فقیه، قانونمندی و داشتن برنامه منسجم و سازمان یافته ملاک اصلی مردم برای انتخاب کاندیدای اصلح است. رای مثبت 4 سال پیش مردم به احمدی‌نژاد مطلقا به معنای رای دادن مجدد مردم به کاندیدای مورد نظر او نیست اگر چه این رای ندادن به معنای رای دادن به رقیب ظاهری او یعنی هاشمی هم نمی‌تواند تعبیر شود. نقاط ضعف دولت احمدی‌نژاد و نیازهای جدید کشور در عرصه رسیدن به عدالت اجتماعی اثرات پایداری بر رای مردم خواهد گذاشت.
4- هاشمی‌رفسنجانی از نتیجه نظرسنجی‌های اولیه و ارزیابی‌های انتخاباتی مبنی بر بی‌توجهی مردم به وی اطلاع کامل داشت و با وجود فشارهای سنگین اصلاح‌طلبان و جریان ضدانقلاب تا لحظات پایانی مهلت قانونی ثبت‌نام هیچ تصمیمی دال بر شرکت در انتخابات نداشت چرا که انتخابات پیش‌رو برای هاشمی در حکم مرگ و زندگی است. با این وجود یک تحلیل ساده اما پر از خطاهای اجتماعی، هاشمی را به حضور دقیقه نودی در انتخابات راضی کرد. مختصات اصلی این تحلیل عبارت بود از اینکه احمدی‌نژاد در انتخابات دارای کاندیدای مشخصی است که اصلا مقبولیت مردمی ندارد و به‌طور طبیعی مردم در اعتراض به عملکرد پر غلط اقتصادی احمدی‌نژاد به رقیب وی یعنی هاشمی رای خواهند داد و در این میان عمومیت یافتن چنین فضای احساسی در اقصی‌نقاط کشور هاشمی را در سن 80 سالگی به مسند ریاست جمهوری خواهد رساند.
5- متقابلا احمدی‌نژاد نیز مبتنی بر یک تحلیل به دنبال آن است تا بار دیگر با استفاده از عنصر مهمی مانند رويگرداني ملت ایران از هاشمی و سیاست‌های اشراف‌محور وی و با مصادره شعار گفتمانی «عدالت اجتماعی» زمینه را برای به قدرت رسیدن کاندیدای مورد نظرش مهیا کند. ظاهرا طیف احمدی‌نژاد که فعلا در موقعیت بهتری نسبت به رقیب قرار دارند از درک این حقیقت ساده عاجز نشان می‌دهند که مردم اگر چه اعتنایی به هاشمی 80 ساله ندارند اما این بی‌اعتنایی به مفهوم الزام اجتماعی درباره رای دادن به کاندیدای مورد نظر احمدی‌نژاد نیست. این رفتار نسنجیده که ماهیتا می‌توان بر آن، سند‌سازی انتخاباتی و استفاده نامشروع از امکانات دولتی نام نهاد اصلا عاقبت خوبی نمی‌تواند برای احمدی‌نژاد در پی داشته باشد.
6- حضور همزمان هاشمی و مشایی در وزارت کشور با توجه به اینکه هر 2 بشدت از نبود پایگاه مردمی در رنج هستند، نشان از آن دارد که 2 جریان نامطلوب یادشده می‌کوشند با قطبی‌سازی کاذب انتخابات به افکار عمومی بقبولانند تنها کاندیداهای اصلی حاضر در صحنه انتخابات این 2 نفر هستند.
ملاحظه رسانه‌های وابسته به جریان فتنه و فرقه انحراف نشان می‌دهد آنها بشدت به دنبال محدود‌سازی کاندیداهای مطرح در نام 2 نفر یادشده هستند. به نظر می‌رسد خلاصه کردن انتخابات در 2 کاندیدای یادشده تاثیری در رای مردم ندارد اما از نظر تاکتیکی استمرار چنین شرایطی بشدت به نفع جریان آمریکایی اصلاحات است و در واقع هاشمی و خاندانش می‌توانند بیش از مشایی از این شرایط غیرعقلانی هیجانی برای بازاحیای سیاسی خویش بهره استراتژیک ببرند.
7- برخلاف تصور سران 2 طيف یادشده که انتخابات را صرفا در مفهوم مبتذل «برد- باخت» خلاصه می‌کنند صحنه انتخابات فارغ از نتایج حاصله میدانی برای آزمودن میزان پایبندی اشخاص به معیارهای اسلامی– دینی است. طبعا در چنین فضایی می‌توان شاهد رویش نخبگان متعهدی بود که دل در گرو انجام خدمت حقیقی به کشور و انقلاب اسلامی دارند. بی‌شک برنده حقیقی این انتخابات ملت ایران و بازنده اصلی آن عوامل اصلاحات آمریکایی و فرقه انحرافی بی‌بن و ریشه خواهد بود.