آخرین ایرادهای IOC به اساسنامه ایران چه بود؟

کمیته بین‌المللی المپیک اساسنامه کمیته ملی المپیک ایران را بار دیگر بازگرداند تا کلاف سر در گم ورزش ایران پیچیده‌تر از قبل شود. هفته قبل بود که IOC در نامه‌ای به ایران اعلام کرد بندهایی از اساسنامه اصلاحی کمیته ملی المپیک ایران با منشور المپیک تفاوت دارد و این اساسنامه ارسالی را رد کرد. کمیته ملی المپیک ایران در تمام ماه‌های بعد از پایان المپیک با وزارت ورزش و تعدادی از فدراسیون‌های ورزشی ایران در چالش است تا بتواند تغییرات مورد نظر در اساسنامه‌اش را نهایی کند. عزل تعدادی از روسای فدراسیون‌های ورزشی هم این نهاد بین‌المللی را حساس کرده و آنها این بار مثل قصه فوتبال، اصرار دارند اساسنامه تاییدی‌شان به حدی از استاندارد برسد که امکان دخالت‌های دولتی در آن به کمترین حدش برسد. این بار 3 ایراد اساسی به اساسنامه ایران گرفته شد. آنها در ابتدا بار دیگر به رای وزیر ورزش زوم کرده‌اند. وزارت ورزش تنها یک رای در مجمع دارد و شخص وزیر باید در مجمع حاضر باشد تا بتواند رأیش را در صندوق بیندازد. این یعنی وزیر ورزش که در تغییرات قبلی اختیار ریاست مجمع را از دست داده بود باید به جلسه‌ای برود که رئیس کمیته ملی المپیک اداره‌اش می‌کند و در این نشست به عنوان تنها یک عضو صاحب یک حق رای است! ایراد دوم به رای نماینده آموزش و پرورش است. این رای حذف شده و مثل نیروهای مسلح و فدراسیون‌هایی چون ناشنوایان و... این رای دولتی هم از آرای حاضران در روز مجمع کم شده است. ایراد سوم و یکی دیگر از تیزهوشی‌های انجام گرفته برای روز مجمع، این است که تنها روسای فدراسیون‌ها می‌توانند در مجمع حاضر باشند و رای بدهند. این یعنی مثل دوره قبل، در روز مجمع این امکان وجود ندارد که متولی ورزش به هر فدراسیون و رئیسی که شک داشت ابلاغ کند معرفینامه‌ای را در اختیار یکی از معتمدین وزارت ورزش قرار دهد!