پس از کناره‌گیری یحیی گل‌محمدی، مسؤولان باشگاه پرسپولیس تصمیم گرفتند با استفاده از نظر پیشکسوتان، سرمربی فصل آینده را انتخاب کنند اما اشتباه محمد رویانیان این بود که برای تعیین تکلیف کادر فنی جدیدش جمعی از مدعیان نشستن روی نیمکت را دور هم جمع کرد تا اولا زمینه جدایی قطعی گل‌محمدی را فراهم کند و دوم اینکه کار را به دست علی پروین بسپارد تا او سرمربی را انتخاب کند. علی پروین هرچند یکی از پرافتخارترین و ماندگارترین چهره‌های باشگاه پرسپولیس است اما در سال‌های اخیر نتوانسته بزرگی‌اش در مسائل فنی را ثابت کند و بعید به نظر می‌رسد بتواند انتخاب درستی داشته باشد. البته به نظر می‌رسد او برخی روابط و دوستی‌ها را هم در انتخاب‌هایش دخالت می‌دهد. محمد رویانیان به عنوان مدیرعامل و مسؤول اول باشگاه پرسپولیس اگر می‌خواهد از بین محمد مایلی‌کهن و حمید درخشان یکی را انتخاب کند باید به سلامت سرمربی آینده‌اش هم به طور جدی فکر کند. جریانی که باید پرسپولیس فصل آینده را بسازد باید یک جریان سالم و به‌دور از هرگونه دلال‌بازی و لابی‌های عجیب و غریب باشد. اتفاقاتی که در شاهین بوشهر رخ داد و پول‌هایی که در این باشگاه سرنوشت نامشخصی پیدا کرد یا اتفاقاتی که در داماش رخ داد باید درس عبرتی برای مسؤولان پرسپولیس باشد. پرسپولیس به عنوان باشگاهی که میلیون‌ها هوادار دارد باید سرمربی‌ای را انتخاب کند که اهالی فوتبال و رسانه درباره سلامت کاری او شک و تردید نداشته باشند و بتوانند یک فصل با او همراه باشند. بدون‌شک مربی‌اي که ارتباطش با برخی دلالان و واسطه‌ها نزدیک است نمی‌تواند پرسپولیسی مقتدر با بازیکنانی که شایسته حضور در این تیم هستند را بسازد و شاید همان واسطه‌ها و دلال‌ها تیم را برایش ببندند؛ اتفاقی که به نظر می‌رسد با کناره‌گیری اعضای کمیته فنی پرسپولیس در حال شکل‌گیری است. پرسپولیس فصل گذشته هم برخی پیشکسوتانش را به عنوان اعضای کمیته فنی انتخاب کرد تا در انتخاب سرمربی یاور مدیرعامل باشند اما هرچه کار جلوتر رفت نقش این کمیته کمرنگ‌تر شد و در نهایت اعضای آن رفتن را بر ماندن ترجیح دادند؛ اتفاقی که این فصل نیز در حال رخ دادن است و برخی اعضای کمیته فنی با این استدلال که کسی به حرف‌هایشان گوش نمی‌دهد قصد کناره‌گیری دارند.