210سال از زمانی که انگلیس‌ها پای در خاک هندوستان گذاشتند می‌‌گذرد. اما صنعت سینمای هند همچنان درباره دوران استعمار پیر بهترین آثار سینمایی‌اش را روانه پرده سینما می‌‌کند. «ویر» یکی از آثار تاریخی سینمای هند به کارگردانی آنیل شارما و با بازی سلمان خان، چاکرابورتی، سهیل خان، جکی صراف و زرینه خان به دورانی میپردازد که هند توسط انگلیسی‌ها اداره می‌‌شد.
با توجه به اینکه نگارنده تاریخ هندوستان را کاملا ورق زده‌ام می‌‌توانم اعتراف کنم فيلم‌هاي تاريخي هندي برخلاف فیلم‌های تاریخي سینمای ایران، بر اساس توهم و افسانه ساخته نمی‌شوند، فیلم ویر محصول سینمای هندوستان بر اساس تاریخ واقعی ساخته شده است. هندوها برخلاف روشنفکران و نویسندگان حتی تاریخچه مبارزات مردمی را به‌خوبی به نگارش درآورده و میراث ماندگاری باقی گذاشته‌اند. داستان این فیلم به اختلافات قبیله‌ای 2 قبیله هندو میپردازد. یکی از این قبیله‌ها(پینداری) قائل به رهایی از بند استعمار است و دیگری (ماداوگر) طالب بسط استعمار. در نریشن ابتدایی با اینکه افسانه‌های قوم پینداری به مخاطب یادآوری میشود اما با مراجعه به منابع و مآخذ می‌توان صحت این رویدادها را درک کرد. حتی شایلش ورما نویسنده هندو این فیلم از نوادگان قبیله مذکور به شمار می‌‌رود تا بررسی و نگره‌های تاریخی درام مبنای غلط نداشته باشد. در بطن اثر ویژگی‌های سینمایی اغراق‌شده در نمایش دلاوری و جنگاوری شخصیت‌ها جاری است اما حقیقت تاریخی کتمان نمی‌شود و همان شیوه پرداخت سینمایی است که برای جذابیت بیشتر تغییر پیدا می‌‌کند. پینداری‌ها آزادمردانی بودند که توسط غارتگران قاره وایکینگ‌ها مورد ظلم قرار می‌‌گرفتند. این ظلم از سوی مهاراجه مستبد جیاندارسینگ به آنان حقنه میشود. پینداری‌ها با ماداوگر و مهاراجه ظالمش می‌‌جنگند اما موفق نمی‌شوند از زیر یوق این حاکم ظالم رهایی یابند و جیاندارسینگ پینداری‌ها را مقابل توپ‌های انگلیسی قرار می‌‌دهد. اشتیاق پینداری‌ها همچنان برای گرفتن انتقام زنده است تا اینکه فرزند یکی از سرداران پینداری به نام ویر متولد میشود. پینداری‌ها تصمیم گرفته‌اند نسلی نواندیش برای مبارزه تربیت کنند و ویر در دوران جوانی برای تحصیل به انگلستان فرستاده میشود. در آنجا عاشق دختر زیبارو، یاشودهارا، مهاراجه مستبد میشود اما با فرزند ذکورش درگیر میشود و او را به‌رغم
میل باطنی به قتل می‌‌رساند.
داستان با چرخشی رمئو و ژولیتی به سبک حماسه‌های شکسپیری به هندوستان بازمی‌‌گردد. ویر آنچنان عاشق یاشودهارا است که نمی‌تواند او را فراموش کند. اما نگره و اندیشه میهن‌پرستانه ویر را در جایی می‌‌شناسیم که در دیالوگی رو به پدرش می‌‌گوید «عشق به وطن بالاتر از عشق به پدر و مادر است» و غزل‌های میهن‌پرستانه منطبق بر تاریخ با اغراق و استعاره به سبک سینمای حماسی در آن جاری است و مخاطب نمی‌تواند لحظه‌ای از فیلم را نادیده بگیرد. مهاراجه می‌‌خواهد مراسمی برگزار کند تا در آن افرادی که می‌‌خواهند داماد او شوند اعلام حضور کنند و در این نبرد گلادیاتوری، ویر پیروز میدان میشود اما مهاراجه نمی‌داند پیروز این میدان ویر است. تا اینکه یاشودهارا زمانی که ویر در حال کشته شدن است، نقاب رابین‌هودی او را برمی‌‌دارد و نام او را با صدای رسایی فریاد می‌زند، در صورتی که ویر خودش را با عنوان دیگری به مهاراجه معرفی کرده است. زمانی که مهاراجه پی به ماهیت او می‌‌برد دیگر دیر شده است و سپاهیان پینداری، ماداوگر را محاصره کرده‌اند.
جنگ با استعمار با شعار، اغراق و استعاره در جریان است و مخاطب هندی برای دیدن این پروپاگاندای هنری به سینما‌ها هجوم می‌‌برد. حتی از زمان اکران در کشور آلمان، فیلم ویر بیشتر از فیلم‌های آمریکایی می‌‌فروشد و در انگلستان با استقبال مخاطبان سینما مواجه میشود. فیلم ماهیتی ضدانگلیسی دارد اما در خود انگلستان با اقبال مخاطب بیشمار انگلیسی مواجه میشود. قابل توجه سازندگان فیلم خاک و آتش.