آنهایی که به خرافات اعتقاد دارند می‌گویند این بار نیز که بنفیکا نتوانست در فینال اروپایی قهرمان شود به خاطر نفرینی است که بلا گاتمن کرده است! نفرين بلا گاتمن تقريبا 50 ساله است. درباره جمله معروف بلا گاتمن، مربي افسانه‌اي مجارستاني، شايعات متعددي نقل مي‌شود اما در قديمي‌ترين و محبوب‌ترين آنها آمده است که گاتمن پس از خروج از بنفيکا در سال 1962 ادعا مي‌کند: «تا صد سال ديگر بنفيکا نمي‌تواند در اروپا قهرمان شود.» جالب است بدانيد که عقاب‌هاي شهر ليسبون پس از جمله معروف گاتمن، 5 بار و در سال‌هاي 1963، 1965، 1968، 1988 و 1990 به فينال اروپا صعود کردند و در هر 5 سال بازنده بودند. در سال 1990 فينال اروپا در شهر وينا، جايي که آرامگاه گاتمن قرار دارد، برگزار مي‌شد و اوزه بيو، اسطوره پرتغال، پيش از برگزاري فينال بر سر خاک گاتمن حاضر شد و از او خواست که بنفيکا را ببخشد اما اين کار نيز کمکي به تيم پرتغالي نکرد. به نظر نمي‌رسد نفرين گاتمن به اين زودي‌ها باطل شود. این بار نیز همین اتفاق افتاد و بنفیکا در ششمین فینال اروپایی‌اش بازی را به چلسی واگذار کرد تا کماکان نفرین گاتمن باقی بماند.
تحلیل فنی فینال لیگ اروپا؛ بنفیکا بهتر بود، چلسی بهتر شد
چلسی موفق شد با گل وقت‌های تلف شده برانیسلاو ایوانوویچ، بنفیکا را شکست دهد. تحلیل فنی فینال لیگ اروپا را به قلم مایکل کاکس تقدیم شما می‌کنیم. خورخه خسوس لیما و اولا جان را از ترکیبی که هفته گذشته مقابل پورتو شکست خورد خط زد و اسکار کاردوزو و رودریگو را به جای آنان در ترکیب قرار داد. لورنزو مالگاریخو هم جایگزین مکسی پریرای محروم شد. رافائل بنیتز، ادن هازارد را در اختیار نداشت، بنابراین از رامیرس در کناره استفاده کرد و از زوج لمپارد و داوید لوییز برای دیکته کردن جریان بازی در میانه میدان. بنفیکا از نظر پاس‌دهی و پرسینگ در مقاطع طولانی بازی بهتر از چلسی بود اما قدر موقعیت‌های نیمه اول خود را ندانست.
پرس بنفیکا
نیمه اول به کلی درباره راهبرد 2 تیم هنگامی که توپ را در اختیار نداشتند، بود. بنفیکا بدون توپ، برنامه خاصی داشت و این زمانی که پیتر چک توپ را در اختیار داشت به‌خوبی مشهود بود. بازیکنان کناری به مدافعان چپ و راست چلسی نزدیک می‌شدند و نمانیا ماتیچ و انزو پرز مراقب پاس‌های ارسالی به داوید لوییز و فرانک لمپارد بودند. نوع پرسینگ بنفیکا بیشتر بر پایه جاگیری مناسب بود تا انرژی زیاد. چلسی توپ‌های بی‌هدف رو به جلوی فراوانی به نیمه زمین بنفیکا می‌فرستاد که اکثرا منجر به از دست رفتن مالکیت توپ می‌شد.
نظاره‌گر بودن چلسی
درست بر‌خلاف بنفیکا، چلسی تمایلی برای پرس شدید از جلو نداشت. آنها خط دفاع بالایی را اتخاذ کردند و با عقب آمدن تورس، عملا با یک ترکیب بسته و آشنای بنیتزی مواجه بودیم. اما ماتیچ بسیار عقب بازی می‌کرد و با ایجاد شرایط 3 در مقابل 2 (ماتا و تورس) به لوییسائو یا گارای این اجازه را می‌داد تا توپ را به هافبک‌ها برسانند. این تمهید، دلیل اصلی مالکیت توپ بالای بنفیکا در نیمه اول بود (62درصد و همچنین تعداد پاس‌های بنفیکا در یک سوم هجومی 2 برابر چلسی بود).
حمله بنفیکا
بنفیکا تاکید زیادی برای حمله از جناحین داشت. ادواردو سالویو و نیکولاس گایتان بازی را از کناره‌ها آغاز کردند اما به داخل می‌زدند و فرصت برای اورلپ مالگاریخو و آلمیدا فراهم می‌شد. هر موقع بازی به کناره‌ها می‌رفت، بنفیکا یک بازیکن در تیر پشت برای استفاده از موقعیت داشت و این مدافعان کناری چلسی را همیشه مشغول نگه می‌داشت. به طور کلی بنفیکا با بازی ساده و روان خود، موقعیت‌های خوبی از کناره‌ها ایجاد کرد، چند ضربه آزاد خوب به دست آورد و می‌توانست حداقل یکی از موقعیت‌های خود را تبدیل به گل کند.
حمله چلسی
روش ابتدایی حمله چلسی در نیمه اول از طریق رامیرس بود. هم لوییز و هم لمپارد پاس بلند قطری پشت مالگاریخو می‌انداختند تا رامیرس را صاحب توپ کنند. این روش عمدتا بی‌نتیجه بود اما جالب بود که ماتیچ و گارای را مجبور می‌کرد که برای حمایت از مالگاریخو به سمت چپ مایل شوند.
ماتا
نکته جالب درباره پرسینگ بنفیکا این بود که وقتی توپ در اختیار پیتر چک بود، خوان ماتا آزادترین بازیکن بود. مهار ماتا وظیفه یکی از 2 دفاع وسط بود که البته آنها ترجیح می‌دادند به تورس بچسبند و با حفظ فاصله مناسب، عرصه را بر ماتا تنگ کنند. البته آنان در مقابل حرکت‌های او به سمت توپ ضعف داشتند. به جز تو زدن او به سمت چپ و یک سانتر خطرناک لحظاتی قبل از پایان نیمه اول، ماتا به‌ندرت در جریان بازی قرار گرفت زیرا چلسی زمان لازم را برای بازیسازی در اختیار نداشت.
چلسی بهتر شد
درست قبل از پایان نیمه اول، اسکار توسط بازیکنان بنفیکا سرنگون شد، از ضربه آزاد به دست آمده چیزی نصیب نشد اما این حرکت نقطه عطفی در بازی چلسی بود زیرا تا پیش از آن چلسی نتوانسته بود در زمین بنفیکا توپ را برباید و موقعیت ایجاد کند.این حرکت نشانه راه برای چلسی شد و آنها در نیمه دوم ضرباهنگ بازی خود را وقتی بدون توپ بودند بالا بردند. اسکار و رامیرس مدافعان کناری بنفیکا را بستند و اجازه ندادند در نیمه دوم کار خاصی صورت دهند. پرسینگ چلسی منسجم نبود و گاهی شکسته به نظر می‌رسید بویژه بین 4 نفر جلویی و بقیه تیم عدم هماهنگی وجود داشت و باعث می‌شد بنفیکا همچنان فضای خوبی در میانه میدان در اختیار داشته باشد. اما بازهم پرسینگ نصف و نیمه چلسی اثر خود را داشت و مالکیت توپ بنفیکا بشدت در نیمه دوم کاهش پیدا کرد و به رقم 52 درصد رسید. همچنین چلسی توانست پاس‌های بیشتری در یک‌سوم هجومی میدان رد و بدل کند و بنفیکا متعاقبا کمتر موفق به این کار شد.
چک توپ را به سمت ماتا فرستاد
گل اول چلسی، گل جالبی بود. به جز مشکل نبود پرسینگ، 2 مشکل دیگر چلسی در نیمه اول، ناتوانی چک در پیدا کردن یاری خالی برای پاس دادن توپ و دیگر اینکه ناتوانی در وارد بازی کردن ماتا بود. همه این مشکلات در صحنه گل اول در دقیقه 55 حل شد. توپ دقیق ارسالی چک به ماتا رسید، آلمیدا سعی کرد توپ را ببرد اما ماتا توپ را برای تورس مهیا کرد که به‌خوبی از موقعیتش استفاده کرد گرچه ماتا هم در موقعیت بود و آماده برای دریافت پاس. این موقعیت منجر به این شد تا چلسی از این به بعد سعی کند در نخستین فرصت توپ را به ماتا برساند.
تغییرات خسوس
خسوس به سرعت به گل پاسخ داد. او لیما را جایگزین رودریگو کرد اما ريسك اصلی در سمت چپ زمین رخ داد. وینگر سرعتی این تیم اولا جان جایگزین مالگاریخو شد و گایتان در پست نا‌آشنای دفاع چپ به کار گرفته شد. این تغییر بسیار هجومی به سرعت نیز جواب داد، آرتور توپ را به سمت چپ فرستاد، گایتان و جان کاری ترکیبی انجام دادند و پاس نهایی‌شان منجر به گرفتن پنالتی و گل تساوی بنفیکا شد.
رامیرس در مقابل گایتان
زدن گل تساوی به این معنی بود که بنفیکا برای 25 دقیقه باید با یک ترکیب فوق‌العاده هجومی مقابل چلسی بازی می‌کرد. گایتان بشدت در دفاع چپ نا‌مطمئن بود و با مصدومیت گارای و تعویض اجباری، عملا هرگونه فرصتی برای تغییر گایتان نیز از خسوس گرفته شد. در آن سمت تیم بنیتز هنوز بدون تغییر بود. سمت چپ بنفیکا به ناگاه به محل کلیدی بازی تبدیل شد و انرژی رامیرس در دقایق پایانی به کار چلسی آمد. او به شکل‌های مختلف گایتان را جا گذاشت و باعث شد یاردل و ماتیچ برای دفع خطر به آن سمت متمایل شوند و در نهایت فرار سرعتی او باعث شد تا یاردل از موقعیت خارج شود و تن به کرنر دهد که به گل دوم چلسی تبدیل شد.
نتیجه
بنفیکا برای مقاطع طولانی از چلسی بهتر بازی کرد و خسوس به درستی معتقد بود تاکتیک او درست بود و تنها در ضربه پایانی مشکل داشتند. اما چلسی در نیمه دوم بهتر شد و به پرسینگ بنفیکا جواب داد. اما در نهایت قمار خسوس بود که سرنوشت بازی را رقم زد، ريسكي جواب داد و شاید تنها ایرادش این بود که زود جواب داد و بازی را به تعادل کشاند و این اجازه را به چلسی داد تا از همان سمت به جبران مافات بپردازد.