پل اسکولز درست چند روز پس از خداحافظی
سر الکس فرگوسن تصمیم گرفت کفش‌هایش را بیاویزد تا سرمربی خود را در دوران بازنشستگی نیز تنها نگذارد. در تاریخ فوتبال جهان هافبک‌های خوب زیادی وجود داشتند اما کسی که می‌توان او را همیشه در زمره برترین‌ها قرار داد، همان هافبک موقرمز انگلیسی‌هاست که سال‌ها در منچستریونایتد درخشید؛ بازیکنی که هوشی بسیار بالا داشت و در مدرسه نمرات بالایی می‌گرفت. اسکولز متولد 16 نوامبر 1974 در سالفورد است. او در زندگی شخصی خود بارها با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو بود؛ از کم‌بینایی گرفته تا دست‌وپنجه نرم کردن با بیماری آسم. با این همه هافبک همیشه خجالتی، در دنیای فوتبال یکی از بهترین‌ها بوده است. او تمام دوران ورزشی خود را در منچستریونایتد سپری کرد و در این تیم بیش از 700 بار به میدان رفت. اسکولز در رده ملی، تیم ملی انگلیس را تا یورو 2004 همراهی کرد و در 66 بازی ملی 14 گل به ثمر رساند. اگر بخواهیم اسکولز را تعریف کنیم، اینطور باید بگوییم که یک بازیکن ساده و خجالتی است که کمتر مصاحبه می‌کند و بسیار سختکوش است. او کار خودش را انجام می‌دهد. شاید برای همین باشد که رسانه‌های انگلیسی اسکولز را نقطه مخالف دیوید بکام می‌دانند. او آنقدر خوب بود که فابیو کاپلو بارها درخواست کرد، به تیم ملی بیاید و انگلیس را در جام‌جهانی 2010 همراهی کند اما اسکولز این درخواست را قبول نکرد و هیچ‌وقت به تیم ملی برنگشت. اسکولز در دوران حضور خود زیر‌نظر فرگوسن تنها یک بار با او اختلاف‌نظر داشت. جریان این بود که اسکولز در سال 2001 از بازی در جام اتحادیه برابر آرسنال در کنار جوانان باشگاه خودداری کرد: «این کاری بود که از آن بسیار پشیمانم. آن زمان در شرایط خوبی نبودم. کمی ناراحتی داشتم و اصلا راضی نبودم. قبول دارم خیلی احمقانه بود، خیلی». اسکولز نخستین بازی خود را برای منچستر در سال 1994 در جام اتحادیه انجام داد که موفق شد 2 گل به ثمر برساند و پورت‌وال را شکست دهند. کلکسیون افتخارات اسکولز در منچستریونایتد پر از جام است: 11 قهرمانی در لیگ برتر، 3 قهرمانی در جام‌حذفی، 2 قهرمانی در جام اتحادیه، 2 قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، یک قهرمانی در جام‌جهانی باشگاه‌ها و یک قهرمانی در جام بین قاره‌ای. او در 31 مه 2011 اعلام کرد از فوتبال خداحافظی کرده است اما با توجه به مصدومیت زیاد بازیکنان منچستریونایتد در ژانویه 2012 به ترکیب شیاطین‌سرخ برگشت.