
ادامه از صفحه اول
بعد از ذکر همه تلاشهای ناموفق جبهه سازشکار وطنی، موسویان میکوشد توجه صاحبان اصلی قدرت در آمریکا را به اندازه بیآبرویی ناشی از بیتوجهی به خوشخدمتیهای معاملهگران ایرانی جلب کند و از آنها میخواهد دست از تضییع فرصتهایی که به سختی در ایران با پیشکش آبرو و مصلحت ملی به دست میآیند، بردارند! جالب اینجاست که این مقاله ذلتبار که تنها هدف از نگارش آن به رسمیت شناختن حق دلالان معامله با آمریکا و تلاش برای متوجه ساختن سیاستمداران آمریکایی به «سوخت و سوز» جبهه سازشکار به جهت به دست آوردن «هیچ» در مقابل پیشکش «همه چیز» است، از جانب رسانههای وابسته به جبهه دلالی بارها بازنشر شده است. گویی موسویان تریبون جبهه شکستخوردگان معاملهطلب در آمریکاست نه دیپلماتی که از جانب وزیر اطلاعات و مقامات بلندپایه کشور به عنوان «جاسوس» معرفی شده است.خبطهای سیاسی این گروه که فیالواقع پیاده نظام نئولیبرالیستهایی مانند توماس پیکرینگ و گری سیک در داخل ایران محسوب میشوند تا آنجا ادامه پیدا میکند که آبروی از دست رفته خود به جهت بیتوجهیهای مکرر اربابان را از آن سوی مرزها با تکیه بر واژههای «مصلحت و آبرو» گدایی میکنند. در حالی که خوب میدانند آنکه مسؤول جهتدهی به سیاستهای کلی نظام است، هرگز در بند بازی در دیپلماسی «باخت – باخت» آقایان نبوده است. مردم خوب متوجه شدهاند این ایستادگی تنها برای حصول هدف به رسمیت شناخته شدن خواست ایرانیان برای دستیابی به حق استفاده از انرژی پاک هستهای نیست. امروز استمرار بر خط ایستادگی نشان از جدیت ملت ایران برای رسمیتبخشی جهانی بر نام«ایران» به عنوان ابرقدرتی فرامنطقهای است. اینجا صحبت از حق ورود به باشگاه قدرت جهانی است که برخلاف اندیشههای کوتهبینانه غرب، ایرانیان با افتخار پذیرای سختیهای این مسیر شدهاند. امروز بیتوجهی به حق مسلم ایرانیان از سهمشان در آینده جهان، برابری میکند با از دست رفتن حقوق سایر قدرتهای جهانی در جایجای منطقه خاورمیانه و بسیار فراتر از آن! اکنون وقت بیتوجهی به اندیشه سیاستپیشگان بیسیاستی است که هیچ خیری از سالها تنشزدایی نصیبشان نشده، مگر حق رشوه فرزندشان از معاملات نفتی چند شرکت انگلیسی – آمریکایی و قرار گرفتن نامشان در لیست تروریستهای خطرناک برای منافع آمریکا! یا دیگری که هیچ کاسب نشد از یک عمر وادادگی در عرصه روابط بینالملل جز ملاقات با سوروس، عامل دست چندم سیا که اتفاقا پایبند به فاش نکردن دیدار با همتای ایرانی خود به قیمت آبروبری جهانی از وی هم نشد! ارباب تا اندازهای سردرگم است که نوکران خود را یکی یکی فدا میکند و به مصلحتاندیشیهای آنها نیز بیتوجه است. تماشای دویدن دلالان لو رفتهای مانند موسویان و به دریوزگی افتادن آنها که سقوطشان هنوز قطعی نشده برای تاثیرگذاری بر تفکر آنها که هرگز به عوامل تاریخ مصرف گذشته خود مجددا رجوع نمیکنند، این روزها تفریح شیربچههای انقلاب است.