توماس رونسرو: بالاخره طلسم شكست ناپذيري رئال در خانه پاره شد. پس از 43 بازي، شاگردان مورينيو در خانه باختند و پس از يك سال و نيم در برنابئو مغلوب شدند. آخرين شكست رئال در كوپا مقابل بارسا بود و اين بار اتلتيكو بود كه برابر رئال پيروز شد تا نوار بهترين روند شكست‌ناپذيري رئال در 22 سال اخير در خانه را پاره كند. اتلتيكو نيز در اين بازي توانست نوار 14 سال نبردن داربي را پاره كند. آنها در اين مدت نتوانسته بودند رئال را ببرند اما بالاخره در يك بازي بسيار مهم و در فينال كوپا بر رئال غلبه كردند. مورينيو در هيچ كدام از كشورهايي كه در آن كار كرده بود، نتوانسته بود 2 جام حذفي ببرد. در ايتاليا نيز 2 بار به فينال رفت و يك جام برد و حالا در رئال هم اين اتفاق را تكرار كرد. اين نخستین فصل كامل مربي پرتغالي در يك تيم بود كه آن را بدون هيچ جامي به پايان رساند. كارنامه او در رئال با يك ليگ، يك جام حذفي و يك سوپركاپ
به اتمام رسيد.
تعويض اشتباه مودريچ
رئال خودش را به دست مودريچ سپرده بود. مسلما خوب است بازيكن كروات وقتي كه برخي بازيكنان تيم همچون دي ماريا، مارسلو، بنزما و ايگوآين و گاهي اوزيل در فصل خوبشان نيستند، بتواند كمك كند. در زمان‌هاي زيادي كريستيانو عليه دنيا جنگيد اما در این بازی بازيكن پرتغالي قدرتي كمتر از هميشه داشت. مودريچ درون زمين تلاشش را كرد تا بازي را كنترل كند اما نتيجه‌اي در بر نداشت. مودريچ اما براي 120 دقيقه كافي نبود. مورينيو هرگز به او به چشم يك بازيكن سختكوش و جنگنده نگاه نكرد و به همين خاطر بود كه او را پيش از آغاز وقت‌هاي تلف شده بيرون كشيد، تصميمي عجولانه كه رئال را ويران كرد. اشتباهش باعث شد اتلتيكو بازي را در 8 دقيقه اول وقت اضافه به‌دست بگيرد و گل پيروزي را بزند. حالا مودريچ با تيم هماهنگ شده است. او اين بار تابستان بهتري نسبت به فصل قبل خواهد داشت و مي‌داند كه چه كار مي‌كند. او مي‌داند در رئال باید بيشتر نقش بازيساز داشته باشد تا هافبك وسط. مربي بعدي بايد كار كردن با او را از صفر شروع كند و بازي درستي از او
بيرون بكشد.
سكوت
اين تاكتيك اثر مثبتي روي آماده‌سازي رواني تيم نداشت. مورينيو ترجيح داد پيش از بازي ساكت باشد و حتي ترجيح داد به جاي سوار شدن به اتوبوس تيم به سمت هتل، پياده قدم بزند. طبيعي بود براي فينال به اين مهمي آن هم در برنابئويي كه از سال 60 تا‌كنون طلسم شده بود، اين آماده‌سازي درستي نباشد.
4 شكست پياپي در خانه در فينال نشان مي‌داد كه حتما دليلي داشته كه دي‌استفانو، خنتو و پاچين هراسان باشند. هر طلسمي يك تاريخ انقضايي دارد و رئال به بي‌رحمانه‌ترين شكل ممكن با شكستن طلسم مواجه شد. در زمين خودش، مقابل هوادارانش، در مقابل 30 هزار هوادار دشمن كه بي‌تاب اين شاهكار تيمشان بودند. وقتي همه چيز اينقدر خوب است بهترين كار اين است كه به اتلتيكويي‌ها دست بدهيم و به آنها تبريك بگوييم كه بالاخره زخم‌هايشان را التيام بخشيدند. در وقت‌هاي اضافه بالاخره ترس‌شان را فراموش كردند و بهتر بودند هر چند دي ماريا، آربلوآ و ايگوآين آمده بودند تا نفس تازه به تيم بدهند اما روز، روز رئال نبود.
مثل هميشه
اما يك چيز مثل هميشه بود. كريستيانو باز هم به هوا پريد، ابرها را لمس كرد و با يك پرواز بي نقص روي كرنر اوزيل، ستاره پرتغالي باز هم نشان داد كه ستاره اصلي رئال مادريدي است كه در انتظار وداع رسمي مورينيو به دنبال هويتي جديد است. با قدرت و دقت پريد تا كورتوا، يكي از حريفان محبوبش را مغلوب كند.
او در 3 داربي اخيرش به دروازه‌بان بلژيكي 5 گل زده است. اين پنجاه و پنجمین گلش در 55 بازي بود. در ضلع جنوبي كمي خوشحالي ايجاد شد اما دوام نداشت.
شانس با ايكر
ديه‌گو لوپز از ژانويه كه به رئال آمده عملكرد خوبي داشته است اما از زماني كه مورينيو آرزو كرد كه كاش او را 2 سال پيش داشت تا كاسياس را تخريب كند، دروازه‌بان گاليشيايي تحت فشار قرار گرفت و افت كرد. روي گل دوم مي‌توانست بهتر باشد. اما مشكلي درباره كاسياس وجود ندارد. مشكل اين است كه ايكر مهره مار دارد.