۱۹/آبان/۱۴۰۵
|
۲۳:۳۳

نگاه

سرگذشت «مورد عجیب بنجامین باتن» اسکار برای یک شاهد وارونه در میان فیلم‌هایی که در فهرست این دوره از مراسم اسکار به چشم می‌خورند آخرین ساخته دیوید فینچر «مورد عجیب بنجامین باتن» با نامزد شدن در 13رشته از استقبال خوبی برخوردار شده است. این فیلم با بازی براد پیت و کیت بلانشت براساس یک داستان کوتاه52 صفحه‌ای که به قلم فیتز جرالد در سال 1922 نوشته شده ساخته شده است. داستان این فیلم که بیشتر به یک اقتباس زندگینامه‌ای شبیه است درباره بنجامین نوزادی است که در زمان تولد پوستی چروکیده، چشمانی که داراي آب مروارید و استخوان‌هایی که پوکیده‌اند دارد و به اصطلاح در پیری به دنیا می‌آید و هر چه بزرگتر می‌شود سیر وارونه جوانی را طی می‌کند. بنجامین در زمان تولد، مادرش را از دست می‌دهد و پدرش هم از سرپرستی او سر باز می‌زند و در همان اولین روز زندگی، او را روی پله‌های یک خانه سالمندان رها می‌کند. خانم کوئینی، سیاهپوست جوانی که این آسایشگاه را اداره می‌کند، بنجامین را پیدا و تصمیم می‌گیرد تا از او نگهداری کند. بچه‌ای که همه فکر می‌کنند به زودی خواهد مرد 60 سال زندگی می‌کند و انواع و اقسام ماجراجویی‌ها را همچون دریانوردی و شرکت در جنگ را از سر می‌گذراند. بنجامین در کودکی با دیزی، نوه یکی از پیرزن‌های آسایشگاه آشنا می‌شود که سرانجام به ازدواج آنها منجر می‌شود و فیلم از زمانی آغاز می‌شود که دیزی داستان زندگی بنجامین را برای دخترش که از هویت پدرش نامطلع است، تعریف می‌کند. دیوید فینچر کارگردان این فیلم از آن دسته کارگردانان سینمای آمریکاست که از سینمای آزاد یا متفاوت می‌آیند و قاعده‌های خود را برای فیلمسازی دارند. این کمدی سیاه که اقتباسی بلند از یک داستان کوتاه است بسیار متفاوت با آثار قبلی این فیلمساز است. فینچر در فیلم‌های قبلی از مایه‌های سوررئالیستی در فیلم‌هایش استفاده می‌کرد که مخاطبانش را محدود می‌کرد اما این فیلم و نوع بازی‌اي که براد پیت و کیت بلانشت در آن به نمایش می‌گذارند گواه این است که فینچر می‌خواهد علاوه بر جشنواره‌ها و مخاطبان خاص، سینمای عامه و مخاطبان سرگرمی‌سازی هالیوود را نیز در هنرش شریک کند که البته بسیار هم موفق عمل می‌کند. از فروش فیلم این‌طور بر می‌آید که با مخاطبان در سطح جهان بسیار ارتباط مناسبی را برقرار کرده و از تعداد قابل توجه نامزدی‌های جایزه اسکار نیز چنين بر می‌آید که منتقدان و صاحبنظران نیز این اثر را پذیرفته‌اند. جالب توجه است که 80 درصد از فیلم‌های پرفروش و پرمخاطب تاریخ سینما یا درباره جنگ هستند یا جنگ در آنها دخیل است یا موجودات عجیبی در آنها وجود دارند و مورد عجیب بنجامین باتن هر دوي این شاخصه‌ها را دارد. بنجامین در جنگی شرکت می‌کند، همه به جز او کشته می‌شوند و او تصمیم می‌گیرد که به جنگ پایان دهد. جالب است که این فیلم در آغاز، سرگذشت یک ساعت‌ساز را روایت می‌کند که تنها فرزندش را در جنگ از دست داده و یک ساعت ساخته که زمان را وارونه نشان می‌دهد. ساعت ساز امیدوار است که این ساعت نمادی باشد برای بازگشت روزهای خوشی که همه با عزیزانشان زندگی می‌کردند. بنجامین به مدرسه نمی‌رود و همبازی‌هایی همسان خود ندارد، بلکه هر چه که می‌آموزد از زندگی انسان‌هایی است که سال‌ها از او بزرگ‌ترند و هر کدام رویایی در سر دارند. کاپیتان کشتی که برای اثبات هویتش به‌عنوان یک هنرمند به پدرش تمام نقش‌های روی زمین را روی پوست تنش یادداشت می‌کند و عاشق پرنده‌ای است که در یک ثانیه میلیون‌ها بار پر می‌زند! یا زنی که آرزو دارد در دریا شنا کند و دست به یک رکوردشکنی بزند. همه اینها زمانی اتفاق می‌افتد که بنجامین با این افراد برخورد می‌کند و با سکوتش به آنها اجازه می‌دهد تا رویاهای خود را به واقعیت بدل کنند. فینچر رویایی را ساخته از جوانی‌ای که از پیری شروع می‌شود، رویاهایی که از سکوت برمی‌آیند و عشقی که درگذشته ریشه دارند. سراسر این فیلم مملو است از سرخوشی و مهربانی‌هایی که مردم اطراف بنجامین با او دارند تا جایی که بنجامین خود زندگی را آغاز می‌کند و رویه زیبای زندگی جای خود را به واقعیت خشن زندگی می‌دهد. زمانی که بنجامین پدرش را می‌شناسد و از سرگذشت خانوادگی‌اش، آگاه می‌شود؛ خانواده‌ای که بر خلاف سایرین که در جنگ ضرر کرده‌اند، بسیار سود برده‌اند چرا که با تجارت دکمه، فقط آنها محصولی را تولید می‌کرده‌اند که برای هر دوطرف جنگ ضروری بوده است! بنجامین زمانی که به دنبال عشق می‌رود با هنرمندی روبه‌رو می‌شود که در دنیای افسارگسیخته، خود را گم کرده است و به هر ریشه سستی آویزان می‌شود. حتی زمانی که بنجامین ازدواج می‌کند و بعد از چشیدن روزهای ماه عسل می‌فهمد که پدر شده از این می‌ترسد که باید روزی همبازی بچه‌اش باشد تا پدر او و این بار هم باید خانواده و زندگی را ترک کند. بنجامین باتن سرگذشت مردی است که تا آخر عمر در سفر است و غرق در سکوت، مانند «زندگی» که در هر جایی حضور دارد و شاهد زندگی مردم است. شاید اسکار در این دوره می‌خواهد مجسمه‌های طلایی‌اش را به یک شاهد و دوستانش بدهد. کسی چه می‌داند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده