رئیس‌جمهوری اسبق آمریکا آبراهام در آخرین ساخته تیمور بکمامتوف قاتل خونآشامان می‌شود. یک خطی داستان عجب سوژه بکر، فانتزی و جذابی است . فیلم با یکی از نقل قول‌های آبراهام لینکلن آغاز شروع می‌شود. لینکلن عاجز از فاش کردن پشت‌پرده‌هایی است که منجر به هرج و مرج و جنگی خانمانسوز می‌شود. ست گراهام اسمیت، نویسنده چندین کتاب پرفروش، واقعیت و فانتزی را در ترکیب آوانگارد پیوند می‌زند و گونه‌های مختلف داستانی رمان‌های پرفروش به نگارش درمی‌آورد. او در نخستین اثرش زامبی‌ها را به جهان رمان غرور و تعصب جین آستین پیوند می‌زند و با بدعت‌آفرینی در روایت‌های تاریخی
2 کتاب «لینکلن شکارچی خونآشامان» و «لینکلن شکارچی زامبی‌ها» را به نگارش درمی‌آورد. حتی با جعل تاریخ در برخی موارد به آن جذابیت ویژه می‌بخشد مثل مرگ ناگهانی مادر لینکلن و فرزندش که آن را توطئه خون آشامان تصویر می‌کند و حالا لینکلن (بنجامین واکر) می‌خواهد انتقام مادرش را از خونآشامان بگیرد اما هنری استرجیس (دومینک کوپر) دوست تازه‌اش به او یادآوری می‌کند که قاتل مادرش خون‌آشام است و برای نابود کردن وی نیاز به قدرت بیشتری دارد و از یک شخصیت تاریخی تاثیرگذار ابرقهرمان متولد می‌شود. روایت بدل به فیلمی ابرقهرمانی می‌شود. در این فیلم ابرقهرمان لینکلن روزها وکیل و سیاستمدار است و شب‌ها شکارچی خونآشامان.
نکته‌ای را که باید از توجه دور نداشت گسترش ادبیات خون‌آشامی و احیای دوباره این ژانر در بازار کتاب و فیلم است. روایت نبرد مخفی و شبانه آبراهام لینکلن با خونآشامان خود متاثر از همین جریان است. در این فیلم برده‌داری ارتباط مستقیمی با خونآشامان پیدا مي‌کند چرا که خونآشامان به جای نوشیدن از خون سفیدپوستان از خون سیاهان می‌نوشند و آنان را به زنجیر کشیده‌اند و جنگ داخلی ایالات جنوبی آمریکا بر مبنای پیش‌فرض روایی مطروحه بنیان می‌شود . مخاطب فیلم لینکلن شکارچی خونآشامان هواداران این ژانر سینمایی هستند برای اینکه علاقه‌مندان تاریخ از بازی‌هایی که نویسنده با حقایق جنگ‌های داخلی کرده است لذت خواهند برد. کارگردان برای جلوه‌های ویژه در صحنه‌های نبرد به همکاران سابق خود در قزاقستان و مسکو روی آورده است. ترفندهای بصری فیلم مثل فیلم قبلی این کارگردان به جذابیت‌های بی‌شمار این اثر افزوده و تحسین تماشاگر ژانر فانتزی را همراه خواهد داشت . فیلم ضمن حفظ قواعد فانتزی، اطلاعات بی‌شماری از زندگی لینکلن ارائه می‌کند و این اثر برای دانستن بیشتر درباره آبراهام لینکلن واقعی اثر خوبی به شمار می‌رود، ضمن اینکه تجربه متفاوتی از ابرقهرمان به سبک و سیاق تیمور بکمامتوف در این فیلم دوباره تکرار می‌شود. بکمامتوف شیوه خاصی در پرداخت ابر قهرمانی دارد و مخاطب را شگفت‌زده خواهد کرد . در لابه‌لای حوادث تخیلی فیلم شاهد هستیم که برخی فراز‌ها از زندگی لینکلن با تغییراتی همراه است، مثلا ارتش جنوب تماما از خونآشامان تشکیل شده و گلوله‌های سربی به آنها کارگر نیست و لینکلن مجبور می‌شود مهمات ساخته شده از نقره تهیه کند تا آنان را شکست دهد. در این فیلم مساله برده‌داری و جنگ‌های داخلی در حاشیه قرار دارد و فانتزی فیلم اجازه قرابت و نزدیکی به حقیقت را نمی‌دهد اما با توجه به قراردادهای و چارچوب فیلم، اثر حق مطلب را به خوبی ادا می‌کند. ترکیب ژانرهای خون‌آشامی و زامبی‌ها با روایت‌های تاریخی قدیمی به نوعی ادامه سنت ست‌گراهام اسمیتی است که در کتاب‌های دیگرش به وفور وجود دارد. دنیای ژانرها و دنیای تعلق دارند به تغذیه از روایت‌های گذشته و به نوعی موید انحطاط فرهنگ مولف بودن است. در این فیلم ربط دادن برده‌داری به ژانر خونآشامان ترفند جالبی برای خلق روایت‌های تاریخی است و همچنان ضدیت لینکلن با برده‌داری مترادف می‌شود با دشمنی‌اش با خونآشامان .
اما برخلاف نظر بسیاری از منتقدان روایت منسجم سینمایی در ژانر فانتزی با توجه به قواعد ژانر یاد شده ساخته شده است. از طرفی چالش بسیار بزرگی است بویژه با حقایق تاریخی زندگی لینکلن. مترادف دانستن و همسان‌سازی برده‌داری با خون‌آشام به جهان سرگرمی دامن می‌زند و در فرامتن به دریافت تاریخی کمک شایانی می‌کند. در مواجهه با این فیلم نباید کج‌سلیقگی به خرج داد و در پایان فیلم پس از اینکه شیاطین داخلی نابود می‌شوند لینکلن می‌نویسد حالا نوبت نابودی دیگر شیاطین در سراسر جهان است.