رئال‌مادرید باخت؛ به عجیب‌ترین شکل ممکن هم باخت، شاید خیلی‌ها بگویند فوتبال است و آن شب روی بی‌رحمش را به رئالی‌ها نشان داد، شاید بعضی‌ها هنوز هیچ دلیلی نمی‌توانند پیدا کنند که چرا رئال‌مادرید در دیداری که می‌توانست به راحتی پیروز شود، به یکباره همه چیز برگشت و بعد از 14 سال مغلوب رقیب همشهری خود شد اما شاید عده‌ای هم علت را در تصمیمات مربی تیم جست‌وجو کنند؛ روی سخن ما با این عده از فوتبالدوستان است. آنها مورینیو را بی‌تعصب به تیم، لجباز و گاهی حتی بی‌دانش فوتبال می‌نامند! اما آیا واقعا اینگونه است؟ آیا واقعا مورینیو هیچ تعصبی به تیمش نداشت؟ مورینیو با همان غرور همیشگی خود روی نیمکت برنابئو نشسته بود اما تنها یک تفاوت در ظاهرش می‌تواند نکات زیادی برای پاسخ به این سوال داشته باشد و آن کراواتی بود که مورینیو بسته بود!
کراواتی که زیر پالتو‌اش دیده نمی‌شد و فقط در تصاویر بسته‌ای که تلویزیون اسپانیا از وی نشان می‌داد قابل رؤیت بود. او به پیروزی تیمش ایمان داشت، او حتی قبل از شروع بازی فکر آخر بازی بود و آماده جشن قهرمانی. اما زمین و زمان دست به دست هم داد تا آقای خاص به بدترین شکل ممکن اعتبار خود را میان مادریدی‌ها از دست بدهد. لحظه‌ای تصور کنید؛ در آخرین لحظات نیمه اول ضربه اوزیل به آن شکل که به تیر دروازه برخورد کرد، برخورد نمی‌کرد؛ این یعنی پیروزی 2 بر یک رئال در نیمه اول، یعنی فشار نیمه دوم روی اتلتیکو‌مادرید اما اینگونه نشد و هیچ ایرادی به آن وارد نیست؛ چرا‌که فوتبال است و طبیعی. نیمه دوم از راه می‌رسد و بنزما از فاصله‌ای کمتر از 7 متر توپ را به تیر دروازه می‌زند و در برگشت ضربه اوزیل این بار به شکلی عجیب توسط خوآن‌فران از روی خط برگشت داده می‌شود؛ باز هم طبیعی است! لحظه‌ای بعد رئال‌مادرید صاحب ضربه آزاد می‌شود، ضربه هوشمندانه رونالدو از زیر پاهای دیوار دفاعی به تیر برخورد می‌کند! اکنون تعجب همگان بر‌انگیخته می‌شود؛ خیلی مسائل در ذهن بینندگان به چالش کشیده می‌شود اما اسکوربورد ورزشگاه کماکان یک را مقابل نام رئال ثبت کرده است. آیا در این لحظات کسی به مورینیو فکر می‌کرد؟! کسی با خود می‌گفت که مقصر این بدشانسی مورینیو است؟! کسی به فکر نیمکت‌نشینی کاسیاس افسانه‌ای بود؟! کسی حتی به فکر نبود په‌په و ضعف دفاعی تیمش بود؟! اگر بخواهیم صادقانه پاسخ دهیم، جواب تمام آن سؤالات خیر است؛ چرا که همگان از بدشانسی یا بی‌دقتی بازیکنانشان متعجب بودند و داور را سرزنش می‌کردند و مسلما هرگز نمی‌تواند مقصر اینها مربی باشد.کم‌کم همه چیز رو به تغییر بود، فشار روانی حتی روی هواداری که از پشت تلویزیون بازی را تماشا می‌کرد اثر گذاشته بود و استرس و عصبانیت در تک‌تک رئالی‌ها مشخص بود؛ پس کاملا طبیعی است که همه این احساسات در بازیکنان و اعضای تیم هم وجود داشته باشد چرا که آنها قبل از اینکه حرفه‌ای نامیده شوند، یک انسان هستند. لحظاتی قبل از اخراج مورینیو اکثر گزارشگران شبکه‌های تلویزیونی از عدم تعصب مورینیو به تیم حرف می‌زدند (!) و دلیلشان این بود که از ابتدای بازی تا انتها آرام روی نیمکت می‌نشیند و کاری نمی‌کند اما مورینیو بلند شد؛ اعتراض کرد و اخراج شد به همین سادگی... . حال تمام آن افراد انگشت اتهام را به سوی مورینیو گرفتند و او را به شکلی دیگر متهم کردند «او باید خود را کنترل می‌کرد و روی
نیمکت می‌نشست!»
90 دقیقه تمام شد؛ بازی‌اي که می‌توانست 4-1 به پایان برسد، یک بر یک شد تا 30 دقیقه دیگر این بازی ادامه داشته باشد. اتلتیکو بازی را بهتر آغاز کرد و به گل رسید. فشار روی رئالی‌ها بیش از پیش شد اکنون همه چیز تغییر کرده بود، همه یاد ایکر افتاده و به این فکر افتادند که مورینیو رئال را نابود کرد! در این میان، اوزیل و ایگوآین 2 فرصت باور‌نکردنی دیگر را هم به شکلی کاملا استادانه از دست دادند! تا صدای سوت پایان مانند پتکی بر سر رئالی‌ها باشد... .
اگر رئال قهرمان می‌شد کسی فکر نیمکت‌نشینی په‌په و کاسیاس را نمی‌کرد و اگر کمی فکر کنیم، این درد است..!
آخرین جام فصل هم از دست رفت و در همه محافل هواداران رئال‌مادرید پر شد از انگشتانی که قصد تکرار کار مورینیو با تیتو را داشتند! آنها به شکلی باور‌نکردنی شروع به متهم کردن تک‌تک تصمیمات و کارهای مورینیو کردند که روزی با تمام وجود از آنها حمایت می‌کردند! آنها به خود اجازه ندادند که کمی از ناراحتی بعد از باخت بگذرد و احساساتشان فروکش کند؛ در اینکه کاسیاس 6 سال بهترین دروازه‌بان دنیا بوده است شکی نیست همانطور که در اسطوره بودن او شکی نیست اما آیا لوپز در انجام وظیفه‌اش کوتاهی کرد؟! آیا او در انجام هدفی که محافظت از دروازه مادریدی‌ها بود ناکام ماند؟!
زمانی که مربیان رئال‌مادرید افرادی مانند واندرلی لوکزامبورگو، خوآن د راموس، مانوئل پیگرینی، کاماچو، کی‌روش و ... بودند، متهم به این بودند که قدرت ندارند و بله قربان گوی آقایان رئیس هستند و منتظر فردی بودند که کاریزما داشته باشد و پای تصمیماتش بایستد اما اکنون که چنین فردی را هم دارند كه روی اعتقاداتش می‌ایستد (درست یا غلط از نظر مردم) باز هم به او خرده می‌گیرند... .
آری، شاید دوران مورینیو در مادرید بزودی به پایان برسد و خیال بسیاری از این بابت راحت شود اما در خلوت خود گاهی به رئال‌مادرید قبل از مورینیو نیز فکر کنید! مطمئنا خیلی مسائل حتی ریز به ذهنتان خواهد رسید، شاید باخت 4 بر یک به آلکورکون؟! یا سال‌ها حسرت رسیدن به مرحله‌ای بالاتر از یک هشتم چمپیونزلیگ... .
مورینیو فرشته نبود و نیست اما آن شیطانی که فردای بازی با اتلتیکو از او ساخته شد نیز نیست... .
مورینیو هرگز بی‌اشتباه نبود، هرگز تمام تصمیماتش درست نبود اما هرگز هم لایق چنین برخوردی از سوی هواداران تیمش هم نبود و نیست... چمدانت را ببند و برو؛ اینجا کسی دوستت ندارد... .
جدایی مورینیو از رئال بعد از آخرین بازی فصل در لالیگا مقابل اوساسونا
سرمربی پرتغالی بعد از آخرین بازی رئال در رقابت‌های این فصل لالیگا مقابل اوساسونا از این تیم جدا خواهد شد. طبق گزارش منتشره در روزنامه آ. اس، مورینیو باید این 2 هفته را روی نیمکت مربیگری رئال‌مادرید دوام بیاورد تا رقابت‌های این فصل لالیگا به پایان برسد (بازی با رئال سوسیداد در روز 26ماه مه و همچنین بازی با اوساسونا) و بعد از آن به دوران حضورش در باشگاه مادریدی که دورانی 1101 روزه و با یک قهرمانی در جام حذفی، یک قهرمانی در لالیگا و یک قهرمانی هم در سوپرکاپ اسپانیا بوده، پایان خواهد داد.هیچ‌یک از سران باشگاه درانتظار جدایی زودتر از موعد او نیستند؛ هرچند مورینیو فردی غیرقابل پیش‌بینی است. همه در انتظار آنند تا همه چیز طبق برنامه پیش برود و سورپرایزی در کار نباشد. هرچند برخی روزنامه‌ها از جمله ال‌موندو دپورتیوو به این نکته اشاره کرده‌اند که مورینیو ممکن است قبل از اتمام فصل رئال را ترک کند و از آلبرتو توریل، مربی رئال کاستیا، تیم پایه رئال به عنوان جانشین احتمالی او نام برده‌اند. این‌طور به نظر می‌رسد که فلورنتینو پرز هم حالا کاملا می‌داند که مورینیو رفتنی است و به همین خاطر جلسه آنچلوتی با سران پاری‌سن‌ژرمن را با دقت تمام دنبال می‌کند. این تنها چیزی است که در شرایط کنونی برای او اهمیت دارد؛ آینده آنچلوتی و البته انتخابات ریاست باشگاه مادریدی. با اتمام رقابت‌های این فصل، مورینیو برای پرز به تاریخ می‌پیوندد. شنیده می‌شود که همه حرف‌ها میان آنها زده شده و داستان او با رئال به پایان رسیده. این روزها رابطه مورینیو با بازیکنانش در رئال به حداقل رسیده و سران چلسی منتظر آنند او هر چه زودتر از رئال جدا شده و به لندن برود. در حال حاضر سران رئال نیازی به مذاکرات اورژانسی با مورینیو ندارند ولی توقع هم ندارند که او زودتر از موعد مادرید را ترک کند. یکی از منابع آگاه در صحبت‌هایی به خبرنگار آ. اس گفته: «همه ما می‌دانیم که ماجرا چیست و حرفی برای زدن نمانده.» مدیران باشگاه رئال و خوسه آنخل سانچس هم عجله‌ای ندارند و منتظر روز خداحافظی مورینیو هستند؛ اتفاقی که در روز یک یا 2 ژوئن و بعد از بازی با اوساسونا
در ورزشگاه سانتیاگوبرنابئو رخ خواهد داد.