حمید سوریان پس از مدتها سکوت، حالا به حرف آمده است؛ حرفهایی که نهتنها ابهامها را درباره آینده پرافتخارترین کشتیگیر ایران کم نمیکند، بلکه این سوال جدی را مطرح میکند که سرنوشت قهرمان جهان و المپیک چه میشود. سوریان دیروز میهمان خبرگزاری فارس بود و از هر دری صحبت کرد اما شاید مهمترین بخش این گفتوگوی مفصل جایی باشد که او با کنایه و ایهام درباره آیندهاش حرف زد: «بزودی تصمیمم را در اینباره اعلام میکنم؛ خیلی زود». او البته در مواجهه با این سوال که در مسابقه انتخابی تیم ملی کشتی فرنگی شرکت میکنی یا خیر هم پاسخ درست و حسابی نداد و با خنده گفت: «من هم میروم و بقیه را تشویق میکنم. (باخنده)». با این حال ادامه حرفهای سوریان شاید سرنخ ناراحتی او را پیدا کند، جایی که شاگرد موفق بنا از بیثباتیها در مدیریت فدراسیون کشتی حرف زد: «مسلما بیثباتی مدیریتی باعث شده تا شخصی مانند محمد بنا حاضر به همکاری نباشد. امیدوارم تمام سرمایههای کشتی دور هم جمع شوند و دوباره دست به دست هم دهند تا حماسهای که در المپیک رخ داد، بازهم تکرار شود و تداوم داشته باشد. در ماههای اخیر در اردوهای تیمهای ملی حضور نداشتهام؛ «کمبود امکانات» تا حدی پذیرفتنی است چون فضای المپیک با سایر زمانها متفاوت است. کمیته ملی المپیک حمایت ویژه میکند اما بدونشک از عدم ثبات مدیریت ضربه میخوریم. وقتی بیش از یک سال است که فدراسیون با سرپرست اداره میشود و رئیس ندارد، کشتی به مشکل میخورد. البته در ورزش کشور هم دچار مشکلاتی هستیم؛ پیش از هر چیز باید تکلیف ورزش مشخص شود، بعد رئیس فدراسیونی که بتواند تصمیمگیرنده باشد و بتواند با قدرت کادر فنی تیمهای ملی را مشخص کند و برای کشتیگیران وظیفه مشخص کند؛ من هم به عنوان عضوی کوچک از خانواده کشتی تکلیف خودم را بدانم». او درباره قهر دستهجمعی قهرمانان المپیکی ورزش ایران هم گفت: «برای مسابقات بزرگی مانند المپیک باید سالها برنامهریزی کرد و زحمت کشید و با یک شب و چند ماه موفقیت حاصل نمیشود. انتظار و توقعات ورزشکاران ما طبیعی و برحق است. متاسفانه ورزش کشور ما دچار مشکل است و تعریف شده نیست. ورزش در کشور ما به صورت حرفهای دنبال نمیشود، ورزشکاران یکسری انتظارات دارند که بر اساس انتظاراتی است که از آنها وجود دارد که وقتی برآورده نمیشود باعث دلسردی میشود. البته موضوع مسائل مالی نیست؛ این تنها گوشهای از قضیه است که اهمیتش کمتر از خیلی مسائل دیگر است. حداقل باید شرایطی برای کسی که به مدال المپیک رسیده است فراهم شود تا بتواند با شرایط ایدهآل تا سالها این افتخارآفرینی را تکرار کند. باید واقعیت را بپذیریم؛ تنها دلیلی که امثال مرا آرام میکند تا مشکلات را تحمل کنیم و باز هم برای کسب مدال تلاش کنیم، شادی و خوشحالی مردم است تا حداقل برای لحظهای هم که شده با قهرمانی ما مشکلاتشان را فراموش کنند». ابهام در آینده پرافتخارترین کشتیگیر تاریخ ایران
سوریان: بیثباتی مدیریت، بنا را از ورزش دور کرد
حمید سوریان پس از مدتها سکوت، حالا به حرف آمده است؛ حرفهایی که نهتنها ابهامها را درباره آینده پرافتخارترین کشتیگیر ایران کم نمیکند، بلکه این سوال جدی را مطرح میکند که سرنوشت قهرمان جهان و المپیک چه میشود. سوریان دیروز میهمان خبرگزاری فارس بود و از هر دری صحبت کرد اما شاید مهمترین بخش این گفتوگوی مفصل جایی باشد که او با کنایه و ایهام درباره آیندهاش حرف زد: «بزودی تصمیمم را در اینباره اعلام میکنم؛ خیلی زود». او البته در مواجهه با این سوال که در مسابقه انتخابی تیم ملی کشتی فرنگی شرکت میکنی یا خیر هم پاسخ درست و حسابی نداد و با خنده گفت: «من هم میروم و بقیه را تشویق میکنم. (باخنده)». با این حال ادامه حرفهای سوریان شاید سرنخ ناراحتی او را پیدا کند، جایی که شاگرد موفق بنا از بیثباتیها در مدیریت فدراسیون کشتی حرف زد: «مسلما بیثباتی مدیریتی باعث شده تا شخصی مانند محمد بنا حاضر به همکاری نباشد. امیدوارم تمام سرمایههای کشتی دور هم جمع شوند و دوباره دست به دست هم دهند تا حماسهای که در المپیک رخ داد، بازهم تکرار شود و تداوم داشته باشد. در ماههای اخیر در اردوهای تیمهای ملی حضور نداشتهام؛ «کمبود امکانات» تا حدی پذیرفتنی است چون فضای المپیک با سایر زمانها متفاوت است. کمیته ملی المپیک حمایت ویژه میکند اما بدونشک از عدم ثبات مدیریت ضربه میخوریم. وقتی بیش از یک سال است که فدراسیون با سرپرست اداره میشود و رئیس ندارد، کشتی به مشکل میخورد. البته در ورزش کشور هم دچار مشکلاتی هستیم؛ پیش از هر چیز باید تکلیف ورزش مشخص شود، بعد رئیس فدراسیونی که بتواند تصمیمگیرنده باشد و بتواند با قدرت کادر فنی تیمهای ملی را مشخص کند و برای کشتیگیران وظیفه مشخص کند؛ من هم به عنوان عضوی کوچک از خانواده کشتی تکلیف خودم را بدانم». او درباره قهر دستهجمعی قهرمانان المپیکی ورزش ایران هم گفت: «برای مسابقات بزرگی مانند المپیک باید سالها برنامهریزی کرد و زحمت کشید و با یک شب و چند ماه موفقیت حاصل نمیشود. انتظار و توقعات ورزشکاران ما طبیعی و برحق است. متاسفانه ورزش کشور ما دچار مشکل است و تعریف شده نیست. ورزش در کشور ما به صورت حرفهای دنبال نمیشود، ورزشکاران یکسری انتظارات دارند که بر اساس انتظاراتی است که از آنها وجود دارد که وقتی برآورده نمیشود باعث دلسردی میشود. البته موضوع مسائل مالی نیست؛ این تنها گوشهای از قضیه است که اهمیتش کمتر از خیلی مسائل دیگر است. حداقل باید شرایطی برای کسی که به مدال المپیک رسیده است فراهم شود تا بتواند با شرایط ایدهآل تا سالها این افتخارآفرینی را تکرار کند. باید واقعیت را بپذیریم؛ تنها دلیلی که امثال مرا آرام میکند تا مشکلات را تحمل کنیم و باز هم برای کسب مدال تلاش کنیم، شادی و خوشحالی مردم است تا حداقل برای لحظهای هم که شده با قهرمانی ما مشکلاتشان را فراموش کنند». ارسال نظر
پربیننده