علیرضا پورصباغ: فیلیپ نویس در سینمای استرالیا با چند فیلم شهرت نصفه و نیمه‌ای برای خود دست و پا کرد و پس از مدتی در هالیوود مشغول به‌کار شد. او در کارنامه‌اش اثر چندان قابل توجهی به چشم نمی‌خورد اما مجموعه فیلم‌هایی در دهه 90 ساخت که در آن دوره نشریات سینمایی به آثار او و فیلم‌های مشابه عنوان فیلم‌های میهن‌پرستانه اطلاق می‌کردند و این عنوان اتفاقا از یکی از آثار نویس به نام بازی‌های میهن‌پرستانه برداشت شده است که در قالب 3 فیلم و یک اثر تلویزیونی ساخته شد، دقیقا موج این فیلم‌های میهن‌پرستانه با اين اثر آغاز و با 2 فیلم دیگر با حضور هریسون فورد و با هدایت فیلیپ نویس ادامه پیدا کرد. اما نویس پس از این در سال 1989 چنین تمی را در «خشم کور» تجربه کرده بود. در همان سال‌ها قرار بود مجموعه‌ای با همین نام تحت عنوان بازی‌های میهن‌پرستانه با حضور هریسون فورد تولید شود که با انصراف فورد پس از نقش‌آفرینی در فیلم دوم این مجموعه برای ساخت عناوین با سازندگان به توافق نرسید. دنباله‌های موج فیلم‌های میهن‌پرستانه نویس قرار بود با فیلم «قدیس» ادامه پیدا کند که به رغم خوش ساخت بودن اثر با عدم استقبال مخاطب، تولید دنباله‌های دیگر ادامه پیدا نکرد. اتکا به روایت‌های پس مانده از جنگ سرد در آن مقطع با اقبالی همراه نبود اما پس از سال‌ها نویس با استفاده از کلیشه تاریخی- روایی مذکور جنگ سرد، فیلم «سالت» را با حضور آنجلینا جولی ساخت که در سال 2010 بسیار مورد استقبال قرار گرفت. نویس که از سینما رانده شده و به کار سریال‌سازی مشغول بود این‌بار دست پر به سینما بازگشت.
در فیلم اسلیور کارلی نوریس (شارون استون) سر ویراستار یک انتشاراتی بزرگ به تازگی از همسرش جدا شده است و برای تغییر ذائقه و یافتن زندگی تازه‌ای در منهتن، «اسلیور»، آپارتمان شیک و گرانقیمتی را برای سکنی گزیدن انتخاب می‌کند. این آپارتمان همانطور که در صحنه‌های ابتدایی فیلم نمایش داده می‌شود قبلا در اختیار زن جوانی بوده که در اثر حادثه‌ای کاملا مشکوک از بالای آپارتمانش به پایین پرت شده است. نوریس با یکی از همسایه‌ها، دکتر پالمی آشنا می‌شود و پس از مدتی دکتر پالمی در حمام لیز می‌خورد و جان می‌سپارد. از طرفی این قتل آنچنان سوال در ذهن نوریس ایجاد نمی‌کند. اما تصاویر و فرد مشکوکی که از طریق دوربین مدار‌بسته همه واحد آپارتمانی را نظاره می‌کند سوال‌برانگیز است. مرگ دکتر جنبه‌های مرموزی به خود می‌گیرد با همین اشاره روایت جنبه‌های معمایی به خود می‌گیرد تا اینکه نوریس در مثلث عشق زک هاوکینز (بالدوین) و جک (برنجر) گرفتار می‌شود. زک هاوکینز مالک ساختمان است و این مساله از سایر اهالی آپارتمان اسلیور پوشیده است. همسایه‌ای دیگر، «جک»، نویسنده داستان‌های جنایی است. جک برای اینکه بتواند توجه نوریس را به خود جلب کند زک هاوکینز را صاحب این برج عظیم بلند معرفی می‌کند که نائومی را به قتل رسانده است اما به دلیل اینکه فرزند سرمایه‌‌داری گردنکش است پلیس نتوانسته او را به این قتل متهم کند.
از سوی دیگر زک هم اصرار دارد قاتل نائومی، مستاجر پیشین، آقای جک نویسنده است و میان این استدلال‌ها و کشمکش‌ها زک هاوکینز به نوریس اشاره می‌کند که باید اصل ماجرا را از هم اتاقی وی جست‌وجو کند. از سوی دیگر جک برای اینکه دامنه ظن نوریس به زک افزایش یابد موضوعی تازه را با وی در میان می‌گذارد. او اشاره می‌کند که دلیل علاقه زک به او شباهت نوریس به مادر درگذشته اوست. ظن نوریس به معمای این 2 مرد آنچنان کشدار باقی نمی‌ماند و حقایق با سرعت توصیف‌ناپذیری که تعادل روایت را بر هم می‌زند آشکار می‌شود و....
اگر موج فیلم‌های میهن‌پرستانه در هالیوود با فیلیپ نویس به‌راه افتاد موج فیلمنامه‌های مبتذل مبتنی بر عشق و معما را اغلب جو استر هاوس می‌نوشت و از رمان بسیار جذاب «یان اروین» فیلمی نوشته است که مولفه‌های روایی استرهاوس بسان فیلم‌های غریزه اصلی، نمایش دختران، رقص تازه بیشتر در آن دیده می‌شود. ترکیب مولفه‌های روانشناختی با تمی هیجان‌انگیز و صرفا اتکا به پیچیدگی ظاهری رمان نویسنده همسران استفورد و بچه رزماری (یان اروین) چیز دیگری باقی نماند. استرهاوس به دلیل تاکید بر همین جنبه‌های نمایشی مبتذل در جریان اصلی هالیوود آنچنان دوام نیاورد و بی‌دقتی و بی‌منطقی‌هایش بیشتر آشکار شد و به حرفه‌اش صدمات بسیاری وارد کرد. یان اروین 64 ساله هم هنگام نمایش فیلم انتقاد‌های مطبوعاتی فراوانی به شیوه مبتذلی از برگردان کتابش داشت و آن‌را اقتباسی از اثر خود نمی‌دانست.