وطن‌امروز: روزهای گذشته در فضای اینترنت، شایعه‌ای دست به دست چرخید: «حسین قدیانی به یکی از بزرگان اهانت کرده!». رد این شایعه و دروغ آشکار را گرفتیم و آخر سر فهمیدیم گویا متن «خیانت در جبهه خودی» که مورخ 29 اردیبهشت 92 در «وطن‌امروز» چاپ شده، برای عده‌ای سنگین آمده و اسباب این شایعه را فراهم آورده است. ما از همان ابتدا تذکر داده بودیم که این خانه یعنی خانه تفرقه، سست و بی‌فرجام است؛ صدر تا ذیل متن «خیانت در جبهه خودی» اگر حرفش این است که «تفرقه، خیانت در جبهه خودی است»، ما پای این یادداشت ایستاده‌ایم و البته همچنان هم معتقدیم تفرقه، خیانت در جبهه خودی است. اینکه حالا عده‌ای از عزیزان، آن متن را به خود گرفته‌اند و به جای پذیرش حرف حساب، حسین قدیانی را ناجوانمردانه متهم به اهانت می‌کنند، لابد بیانگر این است که خود نیز بر رفتار و کردار تفرقه‌آمیزشان «اعتراف ناخواسته» دارند! عجیب اینکه عزیزان شایعه‌پراکن، نقد تفرقه، آن هم از موضع دلسوزی برای وحدت در جبهه خودی را «مخرب وحدت» شمرده‌اند! و وقتی دیدند چقدر این بیانشان بی‌اساس است، این طرف و آن طرف شایعه کردند که حسین قدیانی مرتکب اهانت شده است. نویسنده ما اما کارنامه روشنی دارد و اگر نقدی یا تعریفی کرده، هر دوی این موارد از دریچه انقلاب اسلامی و پنجره اصول و ارزش‌ها بوده. حسین قدیانی مادامی که نویسنده حزب و جبهه خاصی نباشد و قلم را وارسته از این وابستگی‌ها بچرخاند، باید هم هر از چندی مورد هجمه قرار گیرد. ما ضمن اعلام ارادت نسبت به این دوستان بزرگوار، هنوز هم بر سر موضع‌مان هستیم و همچنان ایشان را به حفظ وحدت و عدم تخریب نامزدهای محترم اصولگرا توصیه می‌کنیم و عرضه می‌داریم پایه این استدلال که رقابت در جبهه اصولگرایی را با توجیه غلط نبود دشمن مجاز می‌شمارد از اساس اشتباه است. در یک نگاه حداقلی اگر دوستان عزیز قائل به وحدت در جبهه اصولگرایی نیستند لااقل فقط کاندیدای مورد نظر خود را تبلیغ کنند و از تخریب سایر کاندیداهای اصولگرا بپرهیزند.