در نخستین روزهای سال 2013 بود که «زبیگنیو برژینسکی» مشاور جنگ‌سالار کهنه‌کار کاخ سفید دست به اعترافی تلخ زد. او در گفت‌وگویی با يورو نيوز گفت که دیگر هیچ ابرقدرتی در جهان وجود ندارد و دوباره به عصر جهان چندقطبی قرن بیستم بازگشته‌ایم. منظور مشاور لهستانی‌الاصل روسای‌جمهور معاصر آمریکا از کارتر تا اوباما قطعا «ایالات متحده» بود که حالا نه‌تنها به پایان دوران یکه‌تازی‌اش رسیده بلکه برتری هژمونیک نظامی دهه‌های پیش خود را هم با حضور چندین قدرت جهانی و منطقه‌ای جدید در حال افول می‌بیند که این شامل متحدان استراتژیک آمریکا مثل ناتو و اسرائیل هم می‌شود. اگر یک ماه پیش کره‌شمالی به پشت‌گرمی توان هسته‌ای و موشکی‌اش و با چشم بر هم گذاشتن چین، متعلقات آمریکا در منطقه اقیانوسیه پاسیفیک را تهدید می‌کرد، حالا دریای تاریخی مدیترانه شاهد بازگشت ناوگان دائمی نوادگان پتر کبیر حدود 21 سال پس از آن است که ناوگان اتحاد جماهیر شوروی این دریا را به مقصد آب‌های قطبی و شمالی اطراف روسیه ترک کردند. این جدای از رشد چطشمگیر قدرت‌ها و اتحادهای منطقه‌ای برخلاف منافع آمریکا، در خلیج فارس،
خاورمیانه، شبه قاره هند، آمریکای لاتین و شمال و جنوب آفریقاست.
تغيير هژموني مديترانه
«بازگشت اولين ناوگان روسيه به درياي مديترانه از سال ۱۹۹۲». این خبر هفته گذشته بیش از هر کس دیگری، اوباما و نتانیاهو را غافلگیر کرد؛ به‌طوری که می‌توان نیمه ماه مه 2013 را سر آغاز پایان ه‍ژمونی غربی- اسرائیلی- ترکی در آب‌های شرقی مدیترانه پس از 2 دهه دانست.وقتی چند ماه پس از به ثمر نشستن انقلاب مصر، ناوگان نظامی جمهوری اسلامی ایران پس از گذر از کانال سوئز اخطار گارد ساحلی رژیم صهیونیستی را با متلک پاسخ می‌داد، کمتر کسی باور می‌کرد روزهای ترکتازی آمریکا و اسرائیل در این منطقه به پایان رسیده باشد. حال می‌توان با خبر بازگشت ناوگان دائمی روس‌ها به این منطقه، پیش‌بینی کرد روزهایی که اسرائیل آزادانه حریم هوایی لبنان را نقض می‌کرد و بدون ورود به قلمرو سوریه، این کشور را هدف حملات هوایی خود قرار می‌داد، احتمالا به پایان رسیده است یا دست‌کم زمانی که اتحاد ضدغربی تصمیم بگیرد، به پایان خواهد رسید.حملات اخير رژیم صهیونیستی به سوريه بويژه استفاده از «سنگرشکن‌هاي هسته‌اي» در اين حملات، همچون نعمتي از آسمان براي روسيه بود و اين فرصت را براي اين کشور فراهم کرد تا براي حفاظت از متحد خود، سوریه، نيروهاي دفاعي‌اش را در منطقه مستقر کند. روس‌ها به مديترانه آمده‌اند که بمانند و اين شايد درس خوبي به غرب به دليل حماقتش در
به کارگيري سياست‌هاي تجاوزکارانه در منطقه بدهد؛ سياست‌هايي که همچون کبريتي در انبار کاه بوده‌اند. دريادار ويکتور چيرکوف، فرمانده نيروي دريايي روسيه اعلام کرده است نيروهايي دائمي در اين ناوگان به کار گرفته شده‌اند و ممکن است زيردريايي‌هاي هسته‌اي نيز به اين ناوگان بپيوندند. وي گفت: «در مجموع، ما از امسال قصد داريم ۵ يا ۶ کشتي جنگي و پشتيباني (در درياي مديترانه) مستقر کنيم؛ اين کشتي‌ها به صورت چرخشي از ناوگاني به ناوگان ديگر خواهند رفت؛ ناوگان‌هاي درياي سياه، بالتيک، درياي شمال و در بعضي موارد حتي ناوگان اقيانوس آرام. با توجه به وسعت ماموريت‌ها و پيچيدگي آنها، شمار کشتي‌هاي جنگي در اين ناوگان ممکن است افزايش پيدا کند.» سرگئي شايگو، وزير دفاع روسيه زماني که گفت، يک نيروي عملياتي دريايي دائمي براي دفاع از منافع اين کشور در منطقه لازم است، جان کلام را بيان کرد. جهان 2 سال نظاره‌گر بود که روسيه چگونه رويکردي خونسردانه در قبال تنش‌زايي و درگيري‌ها در سوريه داشته است؛ درگيري‌هايي که شمار زيادي از کشورهاي خارجي از آن حمايت کرده و عملا عليه سوريه اعلام جنگ کرده‌اند و تصور مي‌کردند چنين اعلام جنگي، هيچ خطر و تبعاتي در پي ندارد. يك كارشناس نظامي آمريكايي مي‌گويد: رسانه‌های غربی هنوز جرات ندارند اعلام کنند که دکترين حمله پيشگيرانه اسرائيلي‌ها و نومحافظه کارها با چالش روبه‌رو خواهد شد. نتانياهو هر چقدر دوست دارد مي‌تواند در مورد خط قرمزهايي حرف بزند که يک حمله «دفاعي» پيشگيرانه را رقم خواهد زد اما اين کشورهاي هدف هستند که چنين سياستي را اتخاذ مي‌کنند. در حقيقت احمق‌هايي که اين سياست را ابداع کردند، مجوز اتخاذ اين سياست را به کشورهاي هدف دادند. منابع نيروي دريايي آمريکا هرچقدر که بخواهند مي‌توانند کشتي‌هاي «قديمي» روسيه را به تمسخر بگيرند اما آنچه اين کشتي‌ها حمل مي‌کنند، به هيچ‌وجه قديمي نيست: يک تغييردهنده در معادلات... موشک‌هاي بسيار مدرني که از اولويت‌هاي اصلي سياست دفاعي روسيه بوده و در حال ايجاد انقلاب در نسل بعدي جنگ‌افزارهاي نظامي هستند. اين موشک‌ها آسماني مملو از جنگنده و دريايي مملو از کشتي را پاکسازی خواهند کرد. نيروي هوايي روسيه در حال حاضر مشغول استقرار پهپادهاي جنگي رباتيک است؛ پهپادهايي که به دليل سرعت و شرايط آيروديناميک خود اساسا خود نوعي موشک محسوب مي‌شوند. يکي از دروغ‌هاي رسانه‌هاي غربي، گزارش فريبکارانه آنهاست که طي آن گفته مي‌شود ورود موشک‌هاي S300 به منطقه، باعث بي‌ثباتي خواهد شد. هر کسي که سند نشريه اطلاعات نظامي جينز مربوط به سال ۱۹۹۶ را بررسي کند، متوجه مي‌شود که اين موشک‌ها از سال‌ها پيش در سوريه بوده‌اند. کشتي‌هاي گشتي روسيه قادر خواهند بود هرگونه جنگنده متخاصم اسرائيل را از جمله جنگنده‌هايي که در حال بازگشت از يک حمله هستند، سرنگون کنند. روسيه مي‌تواند حتي اين جنگنده‌ها را در حال بلند شدن از زمين، سرنگون کند. هرگونه حمله تلافي‌جويانه از سوي اسرائيل منجر به واکنش و پاسخ کامل روس‌ها خواهد شد. گفته مي‌شود موشک‌هاي به روز شده اسکندر روسيه سرعتي برابر با ۶ تا ۷ ماخ دارند اما منابع ما مي‌گويند، سرعت آنها حتي بيش از ۸ ماخ است. اين موشک‌ها قادر به فرار از ضدهوايي‌ها بوده و مي‌توانند به صورت ۹۰ درجه به سمت هدف خود بروند. قلدران اسرائيلي تاکنون هرگز مجبور نشده‌اند در مقابل يک ارتش قدرتمند و مدرن زورآزمايي کنند اما اکنون چنين فرصتي را دارند که البته از آن استقبال نخواهند کرد. روس‌ها ممکن است تنها بعد از يک اتفاق، به اسرائيلي‌ها بگويند هرگونه جنگنده‌اي را که از قلمرو هوايي اسرائيل خارج شود، يک حمله قلمداد کرده و هم جنگنده و هم پايگاهي که آن جنگنده از آن به هوا برخاسته، هدف قرار خواهد گرفت. هدفگيري از طريق ماهواره يا برنامه‌ريزي موشک‌ها انجام خواهد شد و بدين ترتيب ارسال پارازيت کارساز نخواهد بود. چنين حمله‌اي مانند حملات خمپاره‌اي و ساده از نوار غزه به اسرائيل نخواهد بود؛ حملاتي که اسرائيل ادعا مي‌کند تهديدي کشنده هستند و به طور پي در پي در اقداماتي «بازدارنده» غيرنظاميان غزه را به دليل اين حملات قرباني مي‌کند. اسرائيلي‌هاي ابله نمي‌دانستند که با اين حملات، در حقيقت در حال صدور مجوز اخلاقي انجام حملات مشابه عليه خود هستند. اوباما گفته که اسرائيل حق دفاع از خود را دارد؛ اين يعني اينکه ديگران نيز چنين حقي دارند. اما زماني که يک طرف ماجرا (روسيه) در درياي مديترانه حضور دارد و زرادخانه‌اي از تجهيزات پيشرفته شامل بمب اتمي براي حملات تلافي‌جويانه در اختيار دارد، معادله کمي فرق مي‌کند. در مورد سنگرشکن‌هاي هسته‌اي که اسرائيلي‌ها در دمشق از آن استفاده کردند؛ روسيه نيز چنين سنگرشکن‌هايي در اختيار دارد و مي‌تواند آنها را روي موشک‌هاي مدرن خود به کار بگيرد تا سرعت و برد بيشتري داشته باشند و همچنين اطمينان حاصل کند که يک موشک کار را تمام مي‌کند. به‌رغم ادعاي نتانياهو مبني بر اينکه اسرائيل براي همه احتمالات آماده است، بايد گفت براي هيچ‌يک از اينها آماده نيست و اگر روسيه به يک حمله احتمالي اسرائيل پاسخ دهد، حتي آمريکا هم پادرمياني نخواهد کرد. آمريکا خود به اندازه کافي به دليل در خطر قرار دادن منطقه به‌واسطه تسليح اسرائيل، تا گردن در مشکل خواهد بود.